Simon Pirani

Οι πενιχρές επιτυχίες του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία –όπως η κατάληψη της κατεστραμμένης πόλης Αβντίεφκα, με τρομακτικό ανθρώπινο κόστος– έχουν προκαλέσει έναν νέο γύρο από δηλώσεις δυτικών πολιτικών και από άρθρα σχολιαστών για πιθανές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις… Μεταξύ των «αριστερών» συγγραφέων, οι «καμπίστες» και οι μονόπλευροι «αντιιμπεριαλιστές», που αρνούνται το δικαίωμα της Ουκρανίας να αντισταθεί στη ρωσική επιθετικότητα, λένε ότι οι ειρηνευτικές συνομιλίες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τώρα ... αρκεί οι δυτικές δυνάμεις να μην στέκονταν εμπόδιο… Η «καμπιστική» επιχειρηματολογία προβάλλεται κυριολεκτικά αγνοώντας τι πραγματικά συμβαίνει στην Ουκρανία και τη Ρωσία και εστιάζοντας –συχνά αποκλειστικά– στα πολιτικά και διπλωματικά τερτίπια στις δυτικές χώρες.

Brian Crawford

Εδώ και ένα χρόνο το Σουδάν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Υπάρχουν περίπου 15.000 νεκροί, με εκτεταμένες λεηλασίες και βιασμούς, σε συνδυασμό με εκτοπισμό και πείνα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοσιογράφοι περιγράφουν φρικτές σκηνές ανθρώπων εγκλωβισμένων ανάμεσα σε δύο εξίσου βάρβαρες στρατιωτικές δυνάμεις. Αυτό που συνέβη στην περιοχή του Νταρφούρ πριν από 20 χρόνια είναι πλέον γενικευμένο.

Rohini Hensman

Δεδομένης της προβολής του ως υψηλόβαθμου μπολσεβίκου, ο Μιρσαΐντ Σουλτάν-Γκαλίεφ είναι ελάχιστα γνωστός. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η σταδιοδρομία του σταμάτησε νωρίς λόγω των διώξεων και της τελικής εκτέλεσης στις εκκαθαρίσεις του Στάλιν και τα γραπτά του αποσιωπήθηκαν για δεκαετίες, αλλά και στη διαστρέβλωση και την έλλειψη κατανόησης των επιχειρημάτων του ακόμη και από πολλούς αντισταλινικούς. Αυτό είναι κρίμα, γιατί υπάρχουν πολλά που μπορούμε να μάθουμε από τα γραπτά του καθώς και από την πρακτική του ακόμη και σήμερα.

Raya Dunayevskaya

Ο καθοριστικός παράγοντας για την ανάλυση της ταξικής φύσης μιας κοινωνίας δεν είναι αν τα μέσα παραγωγής αποτελούν ιδιωτική ιδιοκτησία της καπιταλιστικής τάξης ή αν είναι κρατικά, αλλά αν τα μέσα παραγωγής αποτελούν κεφάλαιο, δηλαδή αν μονοπωλούνται και αποσπώνται από τους άμεσους παραγωγούς. Η σοβιετική κυβέρνηση κατέχει σε σχέση με το σύνολο του οικονομικού συστήματος τη θέση που κατέχει ένας καπιταλιστής σε σχέση με μια μεμονωμένη επιχείρηση. Ο χαρακτηρισμός... της ταξικής φύσης της Σοβιετικής Ένωσης ως «γραφειοκρατικού κρατικού σοσιαλισμού» είναι μια ανορθολογική έκφραση πίσω από την οποία υπάρχει η πραγματική οικονομική σχέση του κράτους-καπιταλιστή-εκμεταλλευτή προς τους χωρίς ιδιοκτησία εκμεταλλευόμενους.

Στο κείμενο που ακολουθεί, ο Ζιλμπέρ Ασκάρ, που ίσως είναι ο πιο έγκυρος και πιο διορατικός αναλυτής των μεσανατολικών εξελίξεων στα φώτα του οποίου καταφεύγουν ακόμα και τα μεγάλα ΜΜΕ της Δύσης και της Ανατολής, εξετάζει και απορρίπτει κατηγορηματικά τη “λύση των δυο κρατών” που προτείνεται από πολλούς, και εσχάτως και από κάποιες μεγάλες δυνάμεις, ως πανάκεια για την ειρήνευση της περιοχής. Στις αρχές του περασμένου Γενάρη, ο Ασκάρ είχε προβλέψει στην συνέντευξη του L’Humanité, ότι “επωφελούμενο της υποστήριξης των ΗΠΑ, το Ισραήλ δείχνει αποφασισμένο να τελειώνει μια και καλή με την Χεζμπόλαχ και το Ιράν” Γ.Μητραλιάς

Κάτω η δεξιά κυβέρνηση Νομπόα! Για την ενότητα των αδελφών λαών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής!Για μια αντιαποικιοκρατική, αντιπατριαρχική και δημοκρατική Λατινική Αμερική! Movimiento Socialista del Poder Popular, Μεξικό, Red Feminista Ecosocialista, Εκουαδόρ (Ισημερινός), Poder Popular, Αργεντινή, Marabunta, Αργεντινή, Democracia Socialista, Πουέρτο Ρίκο, Movimiento Esquerda Socialista – PSOL, Βραζιλία, Insurgencia – PSOL, Βραζιλία, Rebelião Ecossocialista – PSOL, Βραζιλία, Tendencia-Movimento Centelhas – PSOL, Βραζιλία, Insurgencia – PSOL, Βραζιλία, Subverta – PSOL, Βραζιλία, Corriente SÚMATE, Περού, Las Indómitas Organizacion de Izquierda Anticapitalista, Μεξικό

Υπάρχει μια σε βάθος ανασύνθεση, με κύρια γραμμή αντιπαράθεσης τον "καμπισμό" και τον διεθνισμό. Μπορεί να έχουμε πολλές διαφορές ανάλυσης, αλλά το ερώτημα είναι αν υπερασπιζόμαστε όλους τους πληθυσμούς που έχουν πέσει θύματα. Κάθε δύναμη επιλέγει τα θύματα που της ταιριάζουν και εγκαταλείπει τα άλλα. Αρνούμαστε να μπούμε σε αυτού του είδους τη λογική. Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των Κανάκων στο Κανάκι, ό,τι κι αν σκέφτεται το Παρίσι, των Σύρων και των λαών της Συρίας απέναντι στην αδυσώπητη δικτατορία της φατρίας Άσαντ, των Ουκρανών που βρίσκονται κάτω από τον κατακλυσμό των ρωσικών πυρών, των Παλαιστινίων που βρίσκονται κάτω από τον κατακλυσμό των αμερικανικών βομβών…

Ο γαλλο-λιβανέζος ερευνητής Gilbert Achcar, καθηγητής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, εξετάζει την ισραηλινή επίθεση της 1ης Απριλίου εναντίον του προξενείου στη Δαμασκό και αναλύει την αντίδραση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Εξετάζει επίσης τις επιπτώσεις αυτής της ανανεωμένης έντασης στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα.

Γράφοντας από μια Ρωσική φυλακή, ο κοινωνιολόγος Boris Kagarlitsky έγραψε την ακόλουθη ανοιχτή επιστολή για να υποστηρίξει μια πλατιά εκστρατεία αλληλεγγύης με τους αριστερούς Ρώσους πολιτικούς κρατούμενους. Ο ίδιος ο Kagarlitsky φυλακίστηκε για πέντε χρόνια στις 13 Φεβρουαρίου με την κατασκευασμένη κατηγορία της "δικαιολόγησης της τρομοκρατίας". Στην πραγματικότητα, το μόνο του έγκλημα ήταν ότι μίλησε ενάντια στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η επιστολή μεταφράστηκε από τον Ρένφρι Κλαρκ από την πρωτότυπη ρωσική έκδοση.

Joseph Daher

Γιατί όμως η πλειοψηφία των δυτικών κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης συνεχίζει να υιοθετεί και να υπερασπίζεται την ισραηλινή αφήγηση; Γιατί υπάρχει μια τάση προς την αποανθρωποποίηση των Παλαιστινίων και δυσανάλογη επίρριψη ευθυνών σε αυτούς για τα τωρινά γεγονότα; Ποια συμφέροντα έχουν οι δυτικοί οργανισμοί των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης από τη συνέχιση αυτού του είδους της κάλυψης; Οι ρίζες των απαντήσεων σε αυτά τα ερωτήματα βρίσκονται στον οριενταλισμό, τον ρατσισμό και τον ιμπεριαλισμό – που είναι αλληλένδετοι. Οι εικόνες και οι αφηγήσεις που προπαγανδίζουν πολλά δυτικά κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν πραγματικά να διαχωριστούν από τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των κυρίαρχων ελίτ στη Δύση.