Γράφει ο Παναγιώτης Ξοπλίδης.  Η εργατική τάξη στην γειτονική χώρα, την φτωχότερη της Ευρώπης όπου ολιγάρχες και πολυεθνικό κεφάλαιο σε συνεργασία με όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων ληστεύουν τον λαό, κάνει σημαντικά βήματα συσπείρωσης και οργάνωσης της δράσης της. Τον τελευταίο χρόνο δημιουργήθηκαν 4 ανεξάρτητα σωματεία, μεταξύ αυτών το Σωματείο Εργαζόμενων Αλληλεγγύη (Sindikata Solidareti) στα Call Centers και το “Σωματείο Μεταλλωρύχων του Ορυχείου Χρωμίου Μπουλκίζα”.

Οι λαοί μας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Τα συμφέροντα του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και των πολυεθνικών βρίσκονται σε απόλυτη αντίθεση με τα συμφέροντα και τις ανάγκες των λαών. Φέρνουν εκμετάλλευση των εργαζομένων, κτύπημα των δημοκρατικών ελευθεριών, τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες σε βάρος των κοινωνικών αναγκών, περιβαλλοντική καταστροφή, εθνικιστικό φανατισμό. Ο πόλεμος είναι καταστροφή για τους λαούς. Πρέπει με κάθε τρόπο οι εργαζόμενοι και των δύο χωρών να εμποδίσουμε μια τέτοια εξέλιξη.

Δήμητρα Κυρίλλου

Στις 23 Φλεβάρη του ’17 (8 Μάρτη με το Δυτικό ημερολόγιο και ημέρα της γυναίκας), οι εργάτριες της Πετρούπολης ξεκίνησαν μια μαχητική απεργία με αιτήματα για ψωμί και για να σταματήσει ο πόλεμος. Καμιά πολιτική δύναμη (ούτε καν τα κόμματα της αριστεράς) δεν είχε προβλέψει τη δυναμική αυτής της απεργίας, αντίθετα όλοι φοβόντουσαν ότι θα συντριβεί από την αστυνομία του Τσάρου. Αν και αποτελούσαν το πιο χτυπημένο και κακοπληρωμένο κομμάτι της εργατικής τάξης, οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους, ξεσήκωσαν τα εργοστάσια και τις φτωχογειτονιές της πόλης, συγκρούστηκαν με την αστυνομία και άναψαν τη σπίθα που μέσα σε λίγες μέρες θα οδηγούσε στην ανατροπή του Τσάρου.

Εδώ και τώρα, σε μια από τις σημαντικότερες ιστορικές στιγμές στις οποίες ζούμε, οι μάζες σε διάφορα μέρη του κόσμου εξεγέρθηκαν ενάντια στην καταπίεση που προκαλεί το καπιταλιστικό σύστημα. Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, ξεσπάνε και πάλι στο Ιράν μαζικές αναταραχές. Η συσσώρευση αντιφάσεων και η αδυναμία του υπάρχοντος καπιταλιστικού-θεοκρατικού καθεστώτος οδήγησε σε πολυάριθμες εξεγέρσεις, μεταξύ των οποίων και η εξέγερση του Γενάρη του 2018. Οι προηγούμενη αιματηρή καταστολή δεν μπόρεσε να σβήσει τη φωτιά της οργής των καταπιεσμένων και οι σπίθες που απέμειναν απ’ τη φωτιά του 2018 αναζωπυρώθηκαν λόγω της αύξησης της τιμής των καυσίμων – αυτή τη φορά το Νοέμβριο του 2019.

Το τελευταίο αντίο στο Θάνο Μικρούτσικο θα πουν συγγενείς, φίλοι, αλλά και το πλήθος του κόσμου που αγάπησε τα τραγούδια του στην πολιτική κηδεία που θα γίνει τη Δευτέρα 30 Δεκέμβρη στις 14.30 στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Σε μια κίνηση αλληλεγγύης και ανθρωπιάς, αντάξια του εκλιπόντος συνθέτη, η οικογένεια του Θάνου Μικρούτσικου ζητεί αντί στεφάνων όσοι επιθυμούν να ενισχύσουν τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα της Μόριας στο λογαριασμό GR 07017 1355 0006 3551 3856 0788 -Τράπεζα Πειραιώς. 

Την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, πέντε ημέρες μετά το ξέσπασμα μιας λαϊκής εξέγερσης εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο Γιασάρ Νταρολσαφά συνελήφθη με βίαιο τρόπο από τις κυβερνητικές αρχές στο σπίτι ενός φίλου του και μεταφέρθηκε μακριά. Από τότε, η οικογένεια και οι φίλοι του δεν έχουν πληροφορίες γι’ αυτόν. Αργότερα, οι προσπάθειες των μελών της οικογένειας να μάθουν για την κατάστασή του δεν έχουν φέρει αποτελέσματα.

Προδημοσίευση από το βιβλίο με τον παιγνιώδη τίτλο «Ω, λε φιλαλάκο! Μια ιστορία για το κίνημα, τη ζωηρή άκρα Αριστερά και τους ανθρώπους της» του Νίκου Γιαννόπουλου... Ο παιγνιώδης τίτλος, συνδυάζει το χαριτωμένο επιφώνημα ενός πιτσιρικά στη θέα των ΜΑΤ με την αυστηρή περιγραφή του περιεχομένου του βιβλίου: μια λεπτομερής περιδιάβαση στα μονοπάτια που χάραξε μια πτέρυγα της μεταπολιτευτικής Αριστεράς, ριζοσπαστική και θορυβώδης, από την εποχή που όλα έμοιαζαν δυνατά μέχρι την εναπόθεση των ελπίδων της στο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ – και τη συνακόλουθη πικρή διάψευση.

Χριστουγεννιάτικες απεργιακές φρουρές, απεργιακά ρεβεγιόν με πλήθος κόσμου σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, λιμάνια, διϋλιστήρια και σχολεία,...και το μπαλέτο, μαζί με την ορχήστρα, της Όπερας του Παρισιού να δίνει “απεργιακή” παράσταση με τη Λίμνη των Κύκνων στο δρόμο και μέσα στο κρύο μπροστά σε αλληλέγγυους διαδηλωτές! Μετά από τρεις βδομάδες απεργίας, τα φετινά Χριστούγεννα στη Γαλλία δεν μοιάζουν καθόλου με αυτά που έχουμε συνηθίσει.

Frieda Afary

Joseph Daher

Αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Το 2019 ξέσπασαν εξέγερσεις στο Σουδάν, την Αλγερία, το Ιράκ, το Λίβανο και το Ιράν. Όλες ήταν ενάντια στον αυταρχισμό, τον νεοφιλελευθερισμό, τη φτώχεια, τη διαφθορά, τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και τον σεχταρισμό. Οι γυναίκες συμμετείχαν ενεργά και συχνά στην πρώτη γραμμή. Συμμετέχουν κυρίως νέοι της εργατικής τάξης και άνεργοι. Δεν αρκούνται στην ανατροπή μεμονωμένων ηγετικών προσώπων, αλλά θέλουν να αλλάξουν το κοινωνικοοικονομικό και το πολιτικό σύστημα. Για όλους αυτούς τους λόγους, οι εξεγέρσεις θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν την αρχή ενός νέου προοδευτικού και επαναστατικού κεφαλαίου για την περιοχή συνολικά.

Kamel Aïssat

Στις 12 Δεκεμβρίου 2019, η κυβέρνηση που έχει την εξουσία, η de facto κυβέρνηση, που ενσαρκώνεται από το γενικό επιτελείο στρατού, διοργάνωσε εκλογές. Κινητοποίησε όλες τις δυνάμεις που είχε στη διάθεσή της, από τις δυνάμεις ασφαλείας μέχρι τα πελατειακά της δίκτυα για να επιβάλει μια αναγκαστική μετάβαση. Όμως, σε ολόκληρη την Αλγερία, ο λαός βγήκε στους δρόμους για να πει όχι στις εκλογές που καθοδηγούνται από το παλαιό καθεστώς.