Livestream Dialogue with young activists/writers from Lebanon, Iran, Sudan, China and the United States about what is new in their struggles. Our discussion will include the opposition to racism and imperialism, the embrace of the Me Too Movement, prison abolitionism, environmentalism and what emancipatory socialism means today.

Simón Rodríguez

H δεξιά γερουσιάστρια Τζεανίνε Ανιέζ αυτοανακηρύχτηκε «προσωρινή πρόεδρος», με την υποστήριξη του κύριου «κοινωνικοπολιτικού» μέντορα, του υπεραντιδραστικού επιχειρηματία Λουίς Φερνάντο Καμάτσο, της Εκκλησίας, του στρατού και της αστυνομίας. Στη συνέχεια βγήκε, με τη βίβλο στο χέρι, για να μιλήσει σε ένα μπαλκόνι του κυβερνητικού μεγάρου, περιτριγυρισμένη από μια χούφτα δεξιών. Αντιμετωπίζουμε μια αντιδραστική προσπάθεια να βγούμε από την βαθιά πολιτική κρίση η οποία πλήττει τη Βολιβία, ως αποτέλεσμα του πολιτικο-στρατιωτικού πραξικοπήματος που ανάγκασε σε παραίτηση τον Έβο Μοράλες. Καλούμε να μην αναγνωριστεί αυτή η de facto κυβέρνηση και να υποστηρίξουμε τους εργάτες, τους αγρότες και τα λαϊκά στρώματα που θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους.

Liga Obrera Revolucionaria por la Cuarta Internacional

Σήμερα, μετά από μια δεξιά κλιμάκωση που ξεκίνησε με την αστυνομική ανταρσία της Παρασκευής 8 Νοεμβρίου, επικυρώθηκε ένα πολιτικό αστυνομο-στρατιωτικό πραξικόπημα, με επικεφαλής τον πρόεδρο της Πολιτειακής Επιτροπής της Σάντα Κρους, τον επιχειρηματία και φανατικό θρήσκο, Λουίς Φερνάντο Καμάτσο. Ο Έβο Μοράλες προκήρυξε νέες βουλευτικές εκλογές και ανήγγειλε την αλλαγή της ανώτατης εκλογικής επιτροπής. Ωστόσο, η αναγγελία αυτή ήρθε πολύ αργά σε σχέση με την προώθηση του πολιτικού, αστυνομικού και, τελικά, στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Leila Al Shami

Τις τελευταίες ημέρες ξέσπασε λαϊκή εξέγερση σε ολόκληρο το Ιντλίμπ ενάντια στη σκληροπυρηνική ισλαμιστική ομάδα ΧΤΣ η οποία κυριαρχεί στρατιωτικά σε μεγάλο μέρος της επαρχίας... Η λαϊκή αντίσταση ενάντια στον ΧΤΣ υπήρξε συχνό φαινόμενο στην επαρχία του Ιντλίμπ και τα συνθήματα εναντίον του Τζολανί ακούγονται τακτικά στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που διεξάγονται σχεδόν κάθε Παρασκευή. Πολλοί θεωρούν ότι ο αυταρχισμός της οργάνωσης δεν διαφέρει από τον αυταρχισμό του καθεστώτος.

Joseph Daher

Οι δρόμοι του Λιβάνου αντηχούν από τα συνθήματα των διαδηλώσεων, καθώς η χώρα γίνεται μάρτυρας του μεγαλύτερου λαϊκού κινήματος εδώ και δεκαετίες. Στο στόχαστρό του είναι: ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα που βυθίζει στην φτώχεια τους πολλούς πλουτίζοντας τους λίγους.

Στα ακροδεξιά γελοία πανηγυράκια, η απάντησή μας είναι και θα είναι καθημερινή –στον δρόμο, στα στέκια της αλληλεγγύης, στα camps, στα διπλανά διαμερίσματα στην πολυκατοικία από όπου οι γείτονες μας χαιρετάνε σε γλώσσες που δεν ξέρουμε και μας αρέσει. Με τους πρόσφυγες και τους/τις μετανάστ(ρι)ες θα ζήσουμε μαζί, θα γιορτάζουμε και θα τρώμε μαζί, θα αγωνιζόμαστε μαζί.

Την ώρα που η ΕΕ αποφάσισε να κλείσει τα σύνορά της και να φυλακίσει τους κατατρεγμένους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι να τους ξαναστείλει πίσω, εμείς οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε ελεύθερη διέλευση των προσφύγων ώστε να πάνε στις χώρες που επιθυμούν και ταυτόχρονα στην χώρα μας ελευθερία στη μετακίνηση και να έχουν ίσα δικαιώματα στην παιδεία, στην υγεία, στην σίτιση και στην στέγαση, παροχή ασύλου και ιθαγένεια για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς.

Γραφείο της 4ης Διεθνούς

Από τις 18 Οκτώβρη βρισκόμαστε μπροστά στην πιο ισχυρή λαϊκή εξέγερση από την εποχή της Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή (1970-1973). Σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που κλονίζεται από μεγάλα κινήματα κατά του νεοφιλελευθερισμού, του αυταρχισμού και της διαφθοράς – κατά τους πρόσφατους μήνες υπήρξαν εξεγέρσεις σε Γαλλία, Πουέρτο Ρίκο, Χονγκ Κονγκ, Λίβανο, Χιλή, Ισημερινό, Ονδούρα, Νικαράγουα, Αϊτή, Ιράκ, Σουδάν και Αλγερία- η χιλιανή λαϊκή εξέγερση έχει εξαιρετική σημασία και συμβολισμό.

Του Γιώργου Μητραλιά. “Ένας σύντομος αλλά έγκυρος οδηγός για την κοινωνική ατμόσφαιρα μιας χώρας είναι ο βηματισμός του στρατού της στις παρελάσεις...Το βήμα της χήνας, για παράδειγμα, είναι ένα από τα πιο φρικιαστικά θεάματα του κόσμου, πάρα πολύ πιο τρομακτικό από εκείνο του βομβαρδιστικού που βουτάει για να ρίξει τις βόμβες του. Είναι απλώς η επιβεβαίωση της απόλυτης εξουσίας. Που εμπεριέχει μέσα της, εντελώς συνειδητά και ηθελημένα, το όραμα μιας μπότας που κλωτσάει με δύναμη ένα πρόσωπο. Η ασχήμια του είναι μέρος της ουσίας του, επειδή αυτό που λέει είναι “Ναι, είμαι αποκρουστικό, και δεν τολμάτε να γελάσετε μαζί μου”... Πέρα από ένα σημείο, η στρατιωτική επίδειξη είναι δυνατή μόνο σε χώρες όπου οι κοινοί άνθρωποι δεν τολμούν να γελάσουν με το στρατό” Τζωρτζ ‘Οργουελ

Michael Karadjis

Στις 6 Οκτωβρίου, το τουρκικό καθεστώς του Ταγίπ Ερντογάν ξεκίνησε την εισβολή του στη βορειοανατολική Συρία, την οποία είχε εξαγγείλει εδώ και καιρό, με στόχο την εκδίωξη των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) από μια παραμεθόρια περιοχή πλάτους 30 χιλιομέτρων και στη συνέχεια ξεφορτωθεί περίπου 3,5 εκατομμύρια Σύριους πρόσφυγες σε ένα έδαφος από το οποίο θα έχει εκδιωχθεί ο ντόπιος πληθυσμός. Η συμφωνία του Ερντογάν με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν κατοχυρώνει μια νίκη τόσο για τον Ερντογάν όσο και για τον Σύριο τύραννο Μπασάρ Ασάντ, οι οποίοι θα μοιράσουν μεταξύ τους τα εδάφη που κατέχουν οι SDF.