Η ήττα του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού είναι κάτι που όλοι ευχόμαστε!! Όμως έχοντας πει αυτό σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε το καθεστώς των μουλάδων, παρ’ ότι θέλουμε να διώξει τους ιμπεριαλιστές με την ουρά στα σκέλια, ηττημένους. Πιστεύω ότι στις ΗΠΑ το γόητρο της κυβέρνησης Τράμπ θα καταπέσει και αυτό θα ενδυναμώσει το no kings και γενικά τη ριζοσπαστικοποίηση που βλέπουμε να αναπτύσσεται στις ΗΠΑ. Θα συμβεί κατ’ αναλογία αυτό που ο Τρότσκι ισχυρίζεται ότι θα συμβεί σε μια ενδεχόμενη  “ήττα της Αγγλίας. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν για να συμβεί αυτό στις ΗΠΑ.  

Joseph Daher

Μετά τη στρατιωτική επιχείρηση της Χεζμπολλάχ στις 2 Μαρτίου, ο ισραηλινός στρατός κατοχής βομβάρδισε για άλλη μια φορά τα νότια προάστια της Βηρυτού, καθώς και πόλεις και χωριά στο νότο και στην κοιλάδα της Μπεκάα. Στη συνέχεια, ξεκίνησε νέα επίγεια επίθεση στο νότιο Λίβανο με στόχο την επέκταση της «ζώνης ασφαλείας» κατά μήκος των συνόρων. Στο νότο λαμβάνουν χώρα άμεσες στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ μαχητών της Χεζμπολλάχ και δυνάμεων του ισραηλινού στρατού κατοχής, ενώ η Χεζμπολλάχ έχει εκτοξεύσει βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς από βόρεια του ποταμού Λιτάνι. Ταυτόχρονα, ο ισραηλινός στρατός κατοχής έχει εκδώσει εντολές εκκένωσης μεγάλης κλίμακας, προκαλώντας ουσιαστικά μαζικές, αναγκαστικές εκτοπίσεις πληθυσμού στα νότια προάστια της Βηρυτού, στην κοιλάδα της Μπεκάα και σε ολόκληρη την περιοχή νότια του ποταμού Λιτάνι, που αντιπροσωπεύει περίπου το 14% του λιβανικού εδάφους.

Siyavash Shahabi

Στο Ιράν, το να μιλάει κανείς για μια «παγκόσμια ενεργειακή κρίση» μπορεί μερικές φορές να μοιάζει σαν να μιλάει για κάτι μακρινό, κάτι που αφορά τη ζωή άλλων ανθρώπων. Σε μια κοινωνία που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει τον πληθωρισμό, την κατάρρευση του νομίσματος, τις κυρώσεις, τη διαρθρωτική διαφθορά και την πολιτική καταπίεση, όλα αυτά παράλληλα με την οργανωμένη λεηλασία των πόρων και την υποτίμηση της εργασίας, η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου ή η απότομη αύξηση του κόστους του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μπορεί αρχικά να φαίνεται ως δευτερεύον ζήτημα. Όμως, τα Στενά του Ορμούζ δεν μπορούν να ειδωθούν από αυτή την απόσταση. Η σημασία αυτής της στενής θαλάσσιας οδού έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι ωθεί τον πόλεμο πέρα από τα σύνορα του Ιράν και τον μετατρέπει σε πρόβλημα για άλλους.

Alleanza Antiautoritaria

Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα σύνθημα. Είναι μια υλική στάση. Σημαίνει να επιλέξεις πλευρά όταν δεν υπάρχει τέλεια επιλογή. Και σήμερα, το να επιλέξεις σημαίνει να σταθείς στο πλευρό όσων αντιστέκονται, όσων αρνούνται να παραδοθούν, όσων προσπαθούν να υπερασπιστούν τη ζωή και την ελευθερία τους ακόμη και μέσα σε τρομακτικές συνθήκες. Όλα τα άλλα είναι ρητορείες. Και η ρητορική, όταν καλύπτει την εγκατάλειψη των καταπιεσμένων, παύει να είναι αβλαβής. Γίνεται συνενοχή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι ο πόλεμος του Τραμπ εναντίον του Ιράν είναι ένας κακώς σχεδιασμένος πόλεμος, που ενέχει μεγάλο κίνδυνο και έρχεται σε αντίθεση με τη δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της ίδιας της κυβέρνησής του. Ωστόσο, πολιτικοί και συγκυριακοί παράγοντες τον ώθησαν να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο. Αντίθετα, το Ισραήλ κατάφερε να παρασύρει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που είναι απαραίτητος από την άποψη των δικών του στρατηγικών συμφερόντων. Εάν όμως το αμερικανο-σιωνιστικό τέρας χάσει αυτόν τον πόλεμο, οι ΗΠΑ μπορούν να υποχωρήσουν. Το Ισραήλ δεν μπορεί, αλλά μάλλον θα αντιμετωπίσει την αρχή του τέλους του.

Gilbert Achcar

Ποτέ μια στρατιωτική πρωτοβουλία της λιβανέζικης Χεζμπολλάχ (κυριολεκτικά, «Κόμμα του Θεού») δεν είχε συναντήσει τόσο έντονη απόρριψη στο Λίβανο όσο η απόφασή της, στις 2 Μαρτίου, να εκτοξεύσει ρουκέτες πέρα από τα νότια σύνορα της χώρας με το κράτος του Ισραήλ, ως αντίποινα για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. Αυτή η πρώτη επίθεση αξιοποιήθηκε αμέσως από το σιωνιστικό κράτος ως πρόσχημα για να ξεκινήσει μια από καιρό προμελετημένη εισβολή στο νότιο Λίβανο.

Σήμερα το αντιπολεμικό κίνημα σε τίποτα δεν μοιάζει με αυτό του 2003, όταν ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μαζί με τους πρόθυμους εισέβαλε στο Ιράκ για να ανατρέψει το λαομίσητο καθεστώς του Σαντάμ, που υποτίθεται ότι είχε στη κατοχή του δηλητηριώδη αέρια και όπλα μαζικής καταστροφής… Είναι επίσης φανερό ότι υστερεί και από το κίνημα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, ενάντια στη σιωνιστική γενοκτονία. Σήμερα το αντιπολεμικό κίνημα, σε σχέση με τη σημασία και την επικινδυνότητα του πολέμου που εξελίσσεται…υστερεί επικίνδυνα... Είχαμε αντιπολεμικές διαδηλώσεις με πορείες αλλά η συμμετοχή περιοριζόταν στους οργανωμένους και τους ελάχιστους ανένταχτους. Να βλέπουμε την πραγματικότητα κατάματα για να γνωρίζουμε πως θα την αλλάξουμε...

Το φιάσκο της δικαστικής αίθουσας στην οποία άρχισε να διεξάγεται η δίκη για την υπόθεση των Τεμπών, η προφανής ανεπάρκεια, η εσφαλμένη διαρρύθμιση και για άλλη μια φορά η ακαταλληλότητα των εδράνων που προορίζονται για τους δικηγόρους σε συνδυασμό με τον τόπο διεξαγωγής της και το πανελλήνιο, αν όχι παγκόσμιο ενδιαφέρον για την εξέλιξή της θέτει επιτακτικά την ανάγκη ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσής της. Δεν υπάρχει άλλωστε διαφορετικός τρόπος προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα σε όσους ενδιαφέρονται - και αυτοί είναι αρκετά εκατομμύρια κατ αμάχητο τεκμήριο, όσοι τουλάχιστον έχουν συμμετάσχει στις μοναδικές στην ιστορία της χώρας διαδηλώσεις και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας  

Simon Pirani

Οι ρωσικοί βομβαρδισμοί κατά των ουκρανικών υποδομών και κατοικιών συνεχίστηκαν αδιάκοπα και αυτό το μήνα, την ώρα που η προσοχή έχει στραφεί προς την εγκληματική στρατιωτική περιπέτεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Οι ουκρανικές πόλεις βγαίνουν από τον πιο σκληρό χειμώνα που έχουν γνωρίσει μέχρι τώρα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Ρωσία έβαλε τα δυνατά της για να τις παγώσει και να τις υποτάξει. Το πώς, ή το αν, οι σοσιαλιστές στην Ευρώπη κατανοούν τις πολιτικές και πρακτικές προκλήσεις που θέτει ο πόλεμος της Ρωσίας βρίσκεται, ασφαλώς, πολύ – πολύ χαμηλά στις ανησυχίες που απασχολούν τους περισσότερους Ουκρανούς αυτή τη στιγμή. Παρόλα αυτά, με αυτό θέλω να ασχοληθώ εδώ, γιατί αν ο «σοσιαλισμός» έχει κάποιο νόημα, τότε ο τρόπος με τον οποίο οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές απαντούν στον πιο αιματηρό πόλεμο σε αυτή την ήπειρο τα τελευταία ογδόντα χρόνια έχει μεγάλη σημασία.

Υπάρχει ακόμα ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που έχουν ανάγκη από ένα επικό παρελθόν, επειδή δεν μπορούν να εμπιστευτούν τους σημερινούς αγώνες – και τον διαρκή αγώνα: τον ταξικό αγώνα – και θέλουν να δουν στη Ρωσία του νέου τσάρου Πούτιν την Σοβιετική Ένωση – η οποία ήταν ήδη εξαιρετικά προβληματική από τη νίκη του Στάλιν επί του Τρότσκι. Ας θυμηθούμε ότι η προέλευση όλων αυτών ξεκινά από τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο. Δεδομένου ότι ο Πούτιν δεν μπόρεσε να νικήσει γρήγορα την Ουκρανία όπως είχε προβλέψει και βλέποντας στον Λευκό Οίκο έναν πρόεδρο που μπορεί να πείσει τον Ζελένσκι να παραδοθεί, ο Ρώσος ηγέτης δεν δίστασε να αποδεχτεί όποιον όρο έθετε ο Τραμπ. Έτσι, ο Πούτιν ενθάρρυνε την αποχώρηση του Μαδούρο, περιορίζεται στο να εκδίδει ανακοινώσεις τόσο αποτελεσματικές όσο αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Κίνα αδιαφορεί, πουλάει φτηνά προϊόντα ύψους πολλών εκατομμυρίων και οι τράπεζές της εξακολουθούν να κατατάσσονται στις καλύτερες παγκοσμίως.