Στις 17 Σεπτεμβρίου 2022, η ουκρανική σοσιαλιστική οργάνωση Κοινωνικό Κίνημα (Соціальний рух-Κοινωνικό Κίνημα, SR) πραγματοποίησε εθνικό συνέδριο στο Κίεβο. Η ενημέρωση γίνεται από τους Alfons, Catherine, Francesco και Szymon, μέλη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Αλληλεγγύης στην Ουκρανία (ENSU) από την Καταλονία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Πολωνία, που ήταν μέλη της αντιπροσωπείας στο συνέδριο του Κοινωνικού Κινήματος (Соціальний рух). Οι κύριοι στόχοι της συνάντησης ήταν να γίνει μια πρώτη συλλογική αποτίμηση της συμμετοχής και της συγκεκριμένης πολιτικής παρουσίας του SR μετά από έξι και πλέον μήνες πολεμικής αντίστασης και να συζητηθεί πώς θα βελτιωθεί η λειτουργία…

Fariborz Kamkari

Αλλά αυτή τη φορά, η εξέγερση είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης όλων των δεινών του ιρανικού λαού. Η οικονομική κατάσταση είναι τρομερή, αλλά το σύνθημα που βρήκε απήχηση είναι το δικαίωμα να επιλέγει κανείς για τον εαυτό του. Επί δεκαετίες, όταν αμφισβητούσαμε την υποχρεωτική μαντίλα, πολλοί απαντούσαν ότι αυτό δεν ήταν καθόλου το κύριο ζήτημα. Σήμερα ο λαός δείχνει ότι είναι, επειδή αντιπροσωπεύει την ατομική ελευθερία, την ικανότητα να επιλέγει κανείς για τον εαυτό του, το σύμβολο της θέλησής του. Οι Ιρανές δεν ζητούν μόνο ψωμί ή δουλειές, αλλά ελευθερία. Άλλες φορές μας είπαν ότι το χιτζάμπ είναι χαρακτηριστικό του πολιτισμού μας. Δεν είναι: επιβλήθηκε από την ισλαμική επανάσταση που ανάγκασε τις γυναίκες να το φορούν. Καίγοντας το πέπλο, καίνε αυτόν τον μύθο.

Joey Ayoub

Αφού ο δεξιός συνασπισμός της κέρδισε τις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι πρόκειται να γίνει η επόμενη πρωθυπουργός της χώρας. Κατά την προετοιμασία των εκλογών, δόθηκε μεγάλη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης στο νεοφασιστικό της υπόβαθρο και στην εκστρατεία της, η οποία ανακύκλωσε το σύνθημα της εποχής Μουσολίνι «Θεός, πατρίδα, οικογένεια». Όμως μια πτυχή της πολιτικής της παρέμεινε σχετικά στο απυρόβλητο: η εκμετάλλευση της αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής και ο εναγκαλισμός της με τους δικτάτορες της Μέσης Ανατολής.

Joseph Daher

Τα κυρίαρχα παλαιστινιακά πολιτικά κόμματα, από τη Φατάχ μέχρι τη Χαμάς και περνώντας μέσα από την παλαιστινιακή αριστερά, επιδιώκουν πολιτικές συμμαχίες με τις άρχουσες τάξεις της περιοχής και τα καθεστώτα τους για να υποστηρίξουν τις πολιτικές και στρατιωτικές τους μάχες ενάντια στο Ισραήλ. Οι ηγέτες της Χαμάς ακολουθούν παρόμοια στρατηγική· έχουν καλλιεργήσει συμμαχίες με τις μοναρχίες των κρατών του Κόλπου, ιδίως το Κατάρ πρόσφατα, και την Τουρκία, καθώς και με το ιρανικό καθεστώς. Αντί να προωθήσουν τον αγώνα, τα καθεστώτα αυτά περιορίζουν την υποστήριξή τους στον αγώνα σε περιοχές όπου αυτός προωθεί τα περιφερειακά τους συμφέροντα και τον προδίδουν όταν δεν το κάνει.

Τα χωριά στο Νταγκεστάν δείχνουν στην υπόλοιπη Ρωσία πώς να αντιστέκεται στην επιστράτευση

Fariza Dudarova

Η «μερική επιστράτευση» του Πούτιν στη Ρωσία συνεχίζεται – σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, περίπου 300.000 Ρώσοι πολίτες θα επιστρατευτούν και θα σταλούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου στην Ουκρανία. Σε αρκετές ρωσικές περιοχές, ωστόσο –ιδιαίτερα σε χωριά και μικρές πόλεις– η επιστράτευση δεν είναι τόσο «μερική», αλλά μάλλον ολοκληρωτική. Λίγο μετά την έναρξη της επιστράτευσης, η ρωσική δημοκρατία του Νταγκεστάν στον Βόρειο Καύκασο εξεγέρθηκε – μέχρι στιγμής, σχεδόν 300 από τους ντόπιους κατοίκους της έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο.

Kazimierz Kryzhich

Ο Πούτιν διοργάνωσε «δημοψηφίσματα», τα οποία αποτελούν μια φάρσα αυτοδιάθεσης ως νέα δικαιολογία για την εισβολή. Ως απάντηση στην ουκρανική αντεπίθεση, κάλεσε σε μαζική επιστράτευση, η οποία συναντά όλο και μεγαλύτερη λαϊκή αποδοκιμασία. Το καθεστώς του Κρεμλίνου αναπτύσσει ολόκληρο τον κατασταλτικό και προπαγανδιστικό μηχανισμό του για να υποστηρίξει τις δικαιολογίες του για την εισβολή, συμπεριλαμβανομένων των απειλών για πυρηνικά όπλα. Η μαζική έξοδος των Ρώσων που δεν επιθυμούν να πάνε στο μέτωπο συνοδεύεται από εντεινόμενες δράσεις διαμαρτυρίας και σαμποτάζ. Η δυσαρέσκεια για τον εντεινόμενο πόλεμο στη Ρωσική Ομοσπονδία έχει εκφραστεί στο Νταγκεστάν.

Michael Löwy

Το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των εκλογών της Βραζιλίας στις 2 Οκτωβρίου είναι διφορούμενο. Βέβαια, ο Λούλα, ο υποψήφιος του Κόμματος των Εργατών, προηγείται με 48,4% των ψήφων. Αλλά η ελπίδα για νίκη στον πρώτο γύρο έχει σβήσει και, κυρίως, τον ακολουθεί στενά ο Ζαΐρ Μπολσονάρου, ο νεοφασίστας υποψήφιος, με 43,2% – πολύ περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις. Επομένως, θα υπάρξει δεύτερος γύρος στις 30 Οκτωβρίου, τον οποίο, εκτός απροόπτου, θα πρέπει να κερδίσει ο Λούλα. Ωστόσο, οι υποστηρικτές του Μπολσονάρου φαίνεται να ελέγχουν το κοινοβούλιο καθώς και αρκετές περιφερειακές κυβερνήσεις. Εν ολίγοις, το νεοφασιστικό ρεύμα θα χάσει πιθανότατα την προεδρία, αλλά παραμένει μια εξαιρετικά ισχυρή πολιτική δύναμη.

Ilya Budraitskis

Υπάρχουν δύο είδη διαμαρτυριών που έχουν αναπτυχθεί. Το ένα είναι η συνέχιση των φοιτητικών διαδηλώσεων που είδαμε στις μεγάλες πόλεις, ιδίως στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, στην αρχή του πολέμου... Η δεύτερη και νέα μορφή διαμαρτυρίας είναι ένα κύμα πιο αυθόρμητης αντίστασης έξω από τα κύρια κέντρα της Ρωσίας, στις δημοκρατίες, ιδιαίτερα στον Βόρειο Καύκασο... Ο κόσμος έχει οργανώσει διαμαρτυρίες για να σταματήσει την επιστράτευση των ανδρών, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να ξυλοκοπούν τους αξιωματικούς που επιδίδουν τα χαρτιά. Σε άλλες περιπτώσεις, υπήρξαν αρκετά μεγάλες διαδηλώσεις... Η πιο εντυπωσιακή μέχρι στιγμής ήταν στο Νταγκεστάν στον Βόρειο Καύκασο. Πρόκειται για μια κυρίως μουσουλμανική δημοκρατία και μια από τις φτωχότερες περιοχές της Ρωσίας.

Υπογράψτε την έκκληση

Η Ντόρα Μαρία Τέγιεζ υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία στον αγώνα για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη στη Νικαράγουα για περισσότερα από 40 χρόνια. Σε ηλικία 20 ετών εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας (FSLN) στον ανταρτοπόλεμο κατά της δικτατορίας του Σομόζα και ήταν συν-επικεφαλής της νικηφόρας επιχείρησης για την κατάληψη του Εθνικού Παλατιού της Νικαράγουας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση 60 πολιτικών κρατουμένων εκείνη την εποχή. Σε ηλικία 23 ετών, ηγήθηκε της επίθεσης για την απελευθέρωση της Λεόν, της πρώτης απελευθερωμένης πόλης της χώρας.

Shirin Kamangar

Είτε πρόκειται για το υποχρεωτικό χιτζάμπ στο Ιράν είτε για την απαγόρευση του χιτζάμπ και άλλων μορφών ντυσίματος που συνδέονται με τις Μουσουλμάνες, οι προσπάθειες ελέγχου των γυναικείων σωμάτων δεν πρέπει να γίνουν ανεκτές… Οι σημερινές διαδηλώσεις δεν επικεντρώνονται αποκλειστικά στο «γυναικείο ζήτημα» ή στην «ισλαμική καταστολή»… Όπως είναι προφανές, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός του Ιράν δεν περιορίζονται ούτε στο Ισλάμ ούτε στις γυναίκες. Ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νεοφιλελεύθερη τάξη που χαρακτηρίζεται από όλο και πιο αυταρχικές πολιτικές, ρατσισμό και μισογυνισμό και δεν προσφέρει τίποτα άλλο παρά δυστυχία και εξαθλίωση στους λαούς του κόσμου.