A Dialogue Between Venezuelan, Syrian and Iranian Socialists on the Challenges of Offering an Emancipatory Internationalist Alternative to Imperialism, Capitalism, Sexism and Racism, Sunday July 21, 6:00-8:30 p.m. Geneva Time, Livestream via facebook

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019 21:09

Our Balkans: Αγώνες που δίνουν ελπίδα

Αυτή την εβδομάδα σε δύο διαφορετικές περιοχές του Κοσσόβου, Σέρβοι και Αλβανοί κάτοικοι ενώθηκαν σε έναν κοινό αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής τους ενώ στα Τίρανα, Ρομά, Αιγυπτιώτες και Αλβανοί αλληλέγγυοι διαδήλωσαν για τα αυτονόητα, την πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα.

Χρειάζεται ανασυγκρότηση του κινήματος, αλλά και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς ειδικότερα, των συνθημάτων και των προτεραιοτήτων της, αρχίζοντας από μια ψύχραιμη ανάλυση της νέας κατάστασης και αξιοποιώντας την πρόσφατη εμπειρία των μεγάλων αγώνων, που δεν ξεχνιέται.

του Γιώργου Μητραλιά. 

Παρόλο που έχουμε δει να επαναλαμβάνεται χιλιάδες φορές εδώ και ένα αιώνα -στην Ελλάδα και παντού αλλού- η τραγωδία εκείνων των ηγεσιών της αριστεράς που σπεύδουν να υποκλιθούν στον ταξικό αντίπαλο και να παραδωθούν σε αυτόν, δεν μπορούμε τώρα να μην νοιώσουμε αγανακτισμένοι, πληγωμένοι αλλά και εξεγερμένοι μπροστά στην έκταση αυτής της καταστροφής…

4η Διεθνής, 17ο Παγκόσμιο Συνέδριο, απόφαση για τον οικοσοσιαλισμό:

Η πίεση που ασκεί η ανθρωπότητα στο σύστημα της Γης αυξάνεται όλο και ταχύτερα, από τη δεκαετία του 50 και μετά. Σε αυτές τις αρχές του 21ου αιώνα, έχει φτάσει σε εξαιρετικά ανησυχητικό επίπεδο, και συνεχίζει να αυξάνεται σε όλους σχεδόν τους τομείς. Ο κίνδυνος οικολογικής κατάρρευσης είναι τώρα τόσο πραγματικός και σοβαρός που αυτή η ποσοτικά αυξανόμενη πίεση, εμφανής παντού και στους περισσότερους τομείς, θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάθε στιγμή σε μια απότομη (σε λίγες δεκαετίες) ποιοτική μεταβολή και εν πολλοίς μη αναστρέψιμη. Το σύστημα Γη θα έμπαινε τότε σε μια νέα κατάσταση δυναμικής ισορροπίας, με πολύ διαφορετικές γεωφυσικές και γεωχημικές συνθήκες, καθώς και με μια ακόμα πιο γερή μείωση του βιολογικού της πλούτου.

Το «τεστ» της οργάνωσης αποτελεσματικής αντίστασης στον Μητσοτάκη και ό,τι αυτός εκπροσωπεί, θα πρέπει να προσανατολίσει και να δώσει «ρυθμό» και περιεχόμενο στην προσπάθεια να οικοδομηθεί μια νέα ταξική, διεθνιστική, επαναστατική αριστερά, μέσα από τις ταξικές μάχες της επόμενης περιόδου και στο νέο πολιτικό κύκλο ο οποίος ανοίγεται μπροστά μας.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019 22:39

Το ολοκαύτωμα της Σρεμπρένιτσα

Χάρης Παπαδόπουλος

Το μακελειό στη Σρεμπρένιτσα, λίγο πριν το τέλος του Βοσνιακού πολέμου, ήταν το μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα που συνέβη στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δολοφονήθηκαν περίπου 8.000 άντρες, όλοι τους μουσουλμάνοι, που ήταν κάτοικοι της πόλης της Σρεμπρένιτσα, αλλά και πρόσφυγες από άλλες περιοχές, από τους οποίους το ¼ ήταν ανήλικα αγόρια 10-17 ετών. Όλοι αυτοί εξοντώθηκαν μέσα σε λίγες μέρες, μετά την κατάληψη της πόλης από τους Σέρβους εθνικιστές.

Στην περίοδο που αρχίζει με την ορκομωσία της κυβέρνησης Μητσοτάκη θα χρειαστούν συστηματικές και θαρραλέες πρωτοβουλίες. Το κέντρο τους οφείλει να βρίσκεται στην οργανωμένη προσπάθεια για την ανασύνταξη των κινητοποιήσεων αντίστασης. Οι συσπειρώσεις στους εργατικούς χώρους, οι κινήσεις στις γειτονιές που εκφράστηκαν με αριστερά αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια, οι αντιρατσιστικές-αντιφασιστικές πρωτοβουλίες, οι ομάδες γυναικών και ΛΟΑΤ που στηρίζουν τις αντισεξιστικές δραστηριότητες, οι συσπειρώσεις και τα σχήματα στις σχολές και τα σχολεία, πρέπει να τεθούν στο κέντρο της προσοχής όλων μας.

Το City Plaza ήταν ένας κρίκος σε μια αλυσίδα αγώνων για την κοινωνική απελευθέρωση. Ένας αγώνας ιδιαίτερος καθώς εκκινούσε από το μικρό και το καθημερινό, το πώς θα μαγειρευτεί το φαγητό και θα καθαριστεί το κτήριο μέχρι την αντίσταση στο καθεστώς των συνόρων και τις πολλαπλές διακρίσεις. Για όσους/ες συμμετείχαμε στο εγχείρημα το CP ήταν μια εμπειρία επαναπροσδιορισμού και αναστοχασμού πάνω στην πολιτική σκέψη και πρακτική, πάνω στις σχέσεις εξουσίας, στην καθημερινή ζωή, στην συμβίωση και στους όρους της, στην αυτοοργάνωση και στις αντιφάσεις της. Αποχαιρετάμε το Σ(π)ίτι Πλάζα με μια υπόσχεση: να μεταφέρουμε αυτή την πλούσια εμπειρία, να συνεχίσουμε να εμπλουτίζουμε και να διευρύνουμε τους τρόπους και τους τόπους του κοινού αγώνα.

Με τον αέρα του νικητή που της δώσανε οι Ευρωεκλογές κι οι αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου, η Δεξιά του "Κούλη" Μητσοτάκη νίκησε και στις κάλπες των πρόωρων βουλευτικών εκλογών της 7ης Iουλίου, με ποσοστό 39,85 % που της επιτρέπει την αυτοδυναμία στην Βουλή. Η νίκη της Δεξιάς, όμως, ούτε "ιστορική" είναι, όπως βιάστηκε να θριαμβολογήσει, κι ούτε καν "στρατηγική ήττα" του ΣΥΡΙΖΑ και συνολικά της Αριστεράς, όπως ανοικτά επιδίωκε δια στόματος Άδωνη και τσεκουροφόρου Βορίδη.

Οι Χιλιανοί εκπαιδευτικοί διεκδικούν καλύτερες εργασιακές συνθήκες, την βελτίωση των υποδομών των δημόσιων σχολικών κτιρίων, την έγκαιρη καταβολή των μισθών τους και την καταβολή του ονομαζόμενου «ιστορικού χρέους», ποσόν που θα έπρεπε να καταβάλεται στους συνταξιοδοτούμενους εκπαιδευτικούς, από τις αρχές του 1980 και το οποίο δεν έλαβαν ποτέ,...χρηματοδότηση για την Παιδεία, ενώ είναι κάθετα αντίθετοι στις αλλαγές του προγράμματος σπουδών που καθιστά τα μαθήματα της Ιστορίας, της Φυσικής Αγωγής και τα Καλλιτεχνικά προαιρετικά.

Σελίδα 1 από 183