Το B’tselem είναι το παλαιότερο κέντρο πληροφόρησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ισραήλ. Είναι μία από τις δύο οργανώσεις στο Ισραήλ (μαζί με τους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) που έχουν πλέον αναγνωρίσει επίσημα τον πόλεμο του ισραηλινού κράτους κατά της Γάζας ως γενοκτονία Ακολουθεί η περίληψη της έκθεσης του B’tselem με τίτλο «Η δική μας γενοκτονία». ..Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ ξεκίνησε μια εντατική στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία συνεχίζεται ακόμη και 21 μήνες μετά. Η επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα περιλαμβάνει μαζικές δολοφονίες, τόσο με άμεσες επιθέσεις όσο και με τη δημιουργία καταστροφικών συνθηκών που αυξάνουν τον τεράστιο αριθμό των θυμάτων, καθώς και τις σοβαρές σωματικές ή ψυχικές βλάβες σε ολόκληρο τον πληθυσμό της Λωρίδας, μεγάλης κλίμακας καταστροφή των υποδομών και των συνθηκών διαβίωσης, μαζικές συλλήψεις και κακοποίηση κρατουμένων σε ισραηλινές φυλακές, οι οποίες έχουν μετατραπεί ουσιαστικά σε στρατόπεδα βασανιστηρίων για χιλιάδες Παλαιστινίους που κρατούνται χωρίς δίκη, μαζική αναγκαστική εκτόπιση, συμπεριλαμβανομένων προσπαθειών εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων στη Γάζα...

Ως ακαδημαϊκοί αφιερωμένοι σε ζητήματα δικαιοσύνης και ηθικής, πιστεύουμε ότι η πρόσφατη απαγόρευση της Υβέτ Κούπερ για την Palestine Action αποτελεί επίθεση τόσο σε ολόκληρο το φιλοπαλαιστινιακό κίνημα όσο και στις θεμελιώδεις ελευθερίες της έκφρασης, του συνεταιρίζεσθαι, του συνέρχεσθαι και της διαμαρτυρίας. Λυπούμαστε για τις κατασταλτικές συνέπειες που έχει ήδη επιφέρει αυτή η απαγόρευση και ανησυχούμε ιδιαίτερα για τον πιθανό αντίκτυπο της απαγόρευσης της Κούπερ στα πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι μόνο. Συνεπώς, χαιρετίζουμε την αυξανόμενη εκστρατεία συλλογικής ανυπακοής που στοχεύει στην ανατροπή της απαγόρευσης.

Μια συνέντευξη του  Federico Fuentes με τον William Jefferies για το LINKS International Journal of Socialist Renewal

Ο William Jefferies είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου και συγγραφέας του πρόσφατα δημοσιευμένου βιβλίου «War and the World Economy: Trade, Tech and Military Conflicts in a De-globalising World». Ο Jefferies συνομίλησε με τον Federico Fuentes, από το LINKS International Journal of Socialist Renewal, σε αυτή την ευρεία συζήτηση για τη χρησιμότητα της θεωρίας των μακρών κυμάτων για την κατανόηση της σημερινής στιγμής, για το πώς η παγκοσμιοποίηση αναδιαμόρφωσε ριζικά την παγκόσμια οικονομία και την εργατική τάξη και γιατί άνοιξε το δρόμο για μια νέα περίοδο κρίσης.

Από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο, οι κάτοικοι της επαρχίας Σουουέιντα της Συρίας μάχονται ενάντια στην κεντρική κυβέρνηση και τις φιλοκυβερνητικές ένοπλες ομάδες. Ο Ελβετο-Σύριος σοσιαλιστής Joseph Daher περιγράφει το τοπίο αυτών των συγκρούσεων και υποστηρίζει ότι, δυστυχώς, οι θρησκευτικές σεκταριστικές επιθέσεις και εντάσεις εμπόδισαν την αντίσταση από τα κάτω και νομιμοποίησαν την ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση. Παρ' όλα αυτά, νέες πολιτικές, κοινωνικές και τοπικές ομάδες και οργανώσεις έχουν εμφανιστεί και οργανώνονται, αλλά δεν έχουν ακόμη εξελιχθεί σε κοινωνικές δυνάμεις που έχουν τις ρίζες τους στον πληθυσμό και που θα είναι ικανές για ευρύτερες κινητοποιήσεις στην κοινωνία.

Andrea Ferrario

Τον Φεβρουάριο του 2022, καθώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν εδραίωνε με τον Σι Τζινπίνγκ μια συνεργασία που οριζόταν ως «απεριόριστη», λίγοι θα φαντάζονταν ότι τρία χρόνια αργότερα ρωσικά και κινεζικά στρατιωτικά αεροσκάφη θα πετούσαν μαζί πάνω από τον ουρανό της Αλάσκας ή ότι οι αντίστοιχες ακτοφυλακές τους θα διεξήγαγαν κοινές περιπολίες στην Αρκτική. Ωστόσο, πίσω από αυτή την αυξανόμενη στρατιωτική συνεργασία κρύβεται ένα στρατηγικό παράδοξο που καθορίζει την παρουσία της Ρωσίας στην Ασία. Η Μόσχα τάσσεται αποφασιστικά στο πλευρό του Πεκίνου εναντίον της Δύσης στην παγκόσμια σκηνή, αλλά ταυτόχρονα καλλιεργεί ολοένα και πιο στενές σχέσεις με τους κύριους περιφερειακούς αντιπάλους της Κίνας.

Το κύριο σχέδιό μας πρέπει να είναι η οικοδόμηση της διεθνούς αλληλεγγύης μεταξύ των εργατικών τάξεων σε όλες τις αυτοκρατορικές και περιφερειακές δυνάμεις, καθώς και στα καταπιεσμένα έθνη. Αυτό είναι τώρα πιο δυνατό από ποτέ. Η παγκοσμιοποίηση έχει συνδέσει την τύχη των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Πουθενά αυτό δεν είναι πιο ξεκάθαρο από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό, όπου η περιφερειοποίηση της παραγωγής και η μετανάστευση των ανθρώπων έχει συνδέσει τη μοίρα της εργατικής τάξης της Βόρειας Αμερικής. Είτε θα μείνουμε ενωμένοι ως ένα, είτε θα διασπαστούμε και θα νικηθούμε  χωριστά.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει καταστρέψει πλήρως την υφιστάμενη εσωτερική και διεθνή τάξη. Όλη η ζημιά που έχει κάνει μπορεί να φαίνεται ότι είναι απλώς μια κυνική επιχείρηση διάλυσης και αρπαγής για τον Ντόναλντ Τραμπ  και τους άλλους λούμπεν καπιταλιστές φίλους του. Είναι αυτό, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο ορθολογικός πυρήνας του σχεδίου του Τραμπ καθορίζεται από το «Heritage Foundation» στο «Mandate for Leadership» και «The Prioritization Imperative»: A Strategy to Defend America’s Interests in a More Dangerous World. Αυτά του παρείχαν ένα σχέδιο για την εφαρμογή μιας αυταρχικής εθνικιστικής στρατηγικής για την επαναβεβαίωση της κυριαρχίας των ΗΠΑ στον παγκόσμιο καπιταλισμό.

Παρακολουθούμε τα γεγονότα και επιμένουμε ότι τα ημίμετρα δεν είναι διέξοδος. Η πλήρης ανεξαρτησία του Εθνικού Γραφείου Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) και της Ειδικής  Εισαγγελίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς (SAPO) πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ωστόσο, οι πολίτες πρέπει να αναζητήσουν τη ρίζα του προβλήματος και να επιδιώξουν τη δήμευση της περιουσίας όλων των ολιγαρχών - των κύριων χορηγών της διαφθοράς. Συγχαίρουμε όλους τους ανθρώπους που συμμετείχαν στη νίκη του λαού ενάντια στα ψέματα και ελπίζουμε ότι η εμπειρία που αποκτήθηκε από τις διαμαρτυρίες θα βοηθήσει να κερδίσουμε πίσω τα αξιοπρεπή κοινωνικά δικαιώματα!

Οι ουτοπικοί σοσιαλιστές, Σαιν Σιμόν, Φουριέ και Όουεν, σημάδεψαν με το στοχασμό τους το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και εξακολουθούν να συζητούνται ως τις μέρες μας. Άνοιξαν νέους ορίζοντες στην προοδευτική σκέψη, διατύπωσαν τις πρώτες σοσιαλιστικές θεωρίες, πρόβαλαν το αίτημα της κατάργησης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και προετοίμασαν το έργο του Μαρξ. Στα δυο δοκίμια της παρούσας συλλογής ο Γκεόργκι Πλεχάνοφ, ο «πατέρας του ρωσικού μαρξισμού», συζητά με ευρυμάθεια, μεθοδικότητα και οξύνοια τους μεγάλους ουτοπικούς. Παρουσιάζει την εξέλιξη του ουτοπικού σοσιαλισμού στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην κοιτίδα του, τη Γαλλία, εντοπίζοντας τα επιτεύγματα και τις αντιφάσεις του.

Μετάφραση: Χρήστος Κεφαλής, Αντώνης Παντίδης

Τις κυρίαρχες απόψεις για την οικογένεια και τη μοιχεία αμφισβητεί ο Πωλ Λαφάργκ στα δυο δοκίμια της συλλογής «Μητριαρχία. Η Μοιχεία». Γραμμένα σε μια εποχή όταν η πατριαρχία θεωρούνταν η φυσική, αιώνια μορφή της οικογένειας και η μοιχεία μια αμαρτία της γυναίκας και ένα δικαίωμα του άνδρα, εντυπωσιάζουν με το ευρύ πνεύμα και τις γνώσεις τους. Στο πρώτο δοκίμιο, ο Λαφάργκ συζητά τη μητριαρχική οικογένεια από την οποία πέρασαν όλοι οι λαοί στην αυγή του πολιτισμού. Ανιχνεύει τον αντίκτυπό της σε αρχαίους μύθους, όπως η Ορέστεια του Αισχύλου, και επισκοπεί τις έρευνες μεγάλων ανθρωπολόγων σε πρωτόγονες φυλές στην Αμερική, την Ωκεανία και αλλού.