Joseph Daher

Η Δαμασκός οργάνωσε μια πλήρους κλίμακας παρωδία με τις δεύτερες «προεδρικές εκλογές» αφότου ξεκίνησε η επαναστατική διαδικασία το 2011. Ο Μπασάρ αλ-Άσαντ «κέρδισε το 95,1% των ψήφων», βελτιώνοντας το αποτέλεσμά του από τις προεδρικές εκλογές του 2014 (88%). Από τότε που η οικογένεια Άσαντ ήρθε στην εξουσία το 1970, ο κύριος σκοπός των προεδρικών εκλογών ήταν πάντα η κινητοποίηση των δικτύων του καθεστώτος και η επιβεβαίωση της απόλυτης εξουσίας της πάνω στη συριακή κοινωνία.

Julie Hearn

Abdulsalam Dallal

Ξεκινάμε καταγράφοντας τα τοπικά συμβούλια στις περιοχές που ελεγχόταν από την αντιπολίτευση ως όργανα αυτοδιοίκησης. Στη συνέχεια διερευνούμε πέντε τρόπους με τους οποίους η δυτική βοήθεια υπονόμευσε αυτά τα συμβούλια στην καρδιά της επανάστασης. Πρώτον, η συντριπτική πλειοψηφία της δυτικής βοήθειας πήγαινε στο καθεστώς Άσαντ, το οποίο, κάτω από τη στενή εποπτεία των υπηρεσιών ασφαλείας του, φρόντιζε να τη διανέμει στους πολιτικούς υποστηρικτές του και όχι στους αντιπάλους του. Χρησιμοποίησε έτσι αυτή τη βοήθεια με μεγάλη επιτυχία για να χρηματοδοτήσει την αντεπανάστασή του... Το 2015 λιγότερο από το 1% του συνολικού προϋπολογισμού του ΟΗΕ για τη βοήθεια προς τη Συρία έφτασε σε περιοχές που ελέγχονται από την αντιπολίτευση.

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2021 13:50

Συρία: Η κλεμμένη επανάσταση

Συναντηθήκαμε με τη Σάλμα, τον Χάνι, τον Ματζντ, τον Οσάμα, τον Άμπου Σέλμα, ακτιβιστές που εμπνέονται από τις αξίες του αντι-αυταρχισμού και της άμεσης δημοκρατίας. Προερχόμενοι από τη Δαμασκό και τις γύρω περιοχές, ιδίως τη γνωστή πλέον Ντούμα (μια πολύ με θλιβερές αναμνήσεις) και το στρατόπεδο Γιαρμούκ, ζουν τώρα στην Τουλούζη, το Παρίσι και τη Βηρυτό, όπου έχουν έρθει για να «πάρουν μιαν ανάσα» και να προετοιμαστούν για τον επόμενο γύρο αγώνων. Γι’ αυτούς, η έκβαση της σύγκρουσης δεν μπορεί να είναι μια επιλογή του τύπου «Μπασάρ ή Σαρία», όπως ψέλνει η χορωδία, από την άκρα αριστερά έως την άκρα δεξιά. Αισθάνονται την σημερινή αποκατάσταση της εικόνας του τυράννου, που ρίχνει τη συριακή αντιπολίτευση στο ίδιο τσουβάλι με τους σαλαφιστές σκοταδιστές, σαν μαχαιριά στην πλάτη. Έχουν συντριβεί αλλά δεν υποκύπτουν. Αυτό θα ήταν σα να πρόδιδαν τους εαυτούς τους. Με αυτές τις μαρτυρίες, το CQFD θέλει να βοηθήσει να δοθεί φωνή σ’ αυτούς τους αόρατους ανθρώπους.

Jonah Walters

Η επαναστατική διαδικασία ξεκίνησε με ανοιχτή εξέγερση το καλοκαίρι του 1789 – στην οποία συμπεριλαμβανόταν και η εισβολή στη Βαστίλη στις 14 Ιουλίου. Σε λίγο καιρό θα ανέτρεπε την απόλυτη μοναρχία του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, θα αφαιρούσε από τους ευγενείς την κληρονομική τους εξουσία και θα υπονόμευε πλήρως την πολιτική επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας.

Update: Η πρώτη νίκη είναι γεγονός! 

Μετά από το κύμα αντιδράσεων, το σκοταδιστικό συνέδριο δέχτηκε πλήγμα! Στις 11.30 μμ της 12/6, «χάθηκε» το επίμαχο βίντεο και λίγο αργότερα, όλα τα βίντεο στα οποία συμμετείχαν καλλιτέχνες και άλλα δημόσια πρόσωπα. Ξημερώματα Κυριακής 13/6, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων μετέδωσε ότι η Πρόεδρος της Δημοκρατίας απέσυρε την αιγίδα της, όπως και η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας. Μετά το σάλο και η ΕΡΤ και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ανακοίνωσαν ότι αποσύρονται από χορηγοί επικοινωνίας. Νωρίτερα, είχαν ανακοινώσει την αποχώρησή τους οι καλλιτέχνες Καίτη Γαρμπή και Διονύσης Σχοινάς, όπως και οι παρουσιάστριες Ράνια Θρασκιά, Ναταλί Κακκαβά, και Σταματίνα Τσιμτσιλή, καταγγέλλοντας πως δεν γνώριζαν το περιεχόμενο του συνεδρίου, όταν δέχτηκαν να συμμετάσχουν σε διαφημιστικά βίντεο.

Δημήτρης Κατσορίδας

Στο βιβλίο με τίτλο, Στο εσωτερικό του κινήματος. Όψεις της ενδοκινηματικής ζωής στην Ελλάδα (Εκδόσεις των Συναδέλφων, 2020), ο Δημήτρης Παπανικολόπουλος (σε συνεργασία με την/τους Αλίκη Κοσυφολόγου, Β. Ρόγγα και Κ. Γαλανόπουλο), επαναφέρει μια παραμελημένη συζήτηση στη μελέτη των κοινωνικών κινημάτων, η οποία αφορά στο τι συμβαίνει στο εσωτερικό τους, στον τρόπο δηλαδή με τον οποίο οι εσωτερικές πτυχές της κινηματικής ζωής επενεργούν στις εξωτερικές εκδηλώσεις της κινηματικής δράσης. [Αναδημοσίευση από το Commune]

Frank García Hernández

Πριν από 83 χρόνια, στις 26 Φεβρουαρίου 1938, ο Λετονός εικαστικός καλλιτέχνης Γκούσταβ Κλούτσις εκτελέστηκε στη Σοβιετική Ένωση. Τρεις ημέρες νωρίτερα, είχε γιορταστεί η 20ή επέτειος από την ίδρυση του Κόκκινου Στρατού, που ιδρύθηκε από τον Λέον Τρότσκι στις 23 Φεβρουαρίου 1918.

Julien Salingue

Μετά από διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση της Αιγύπτου και του Κατάρ, στις 21 Μαΐου αποφασίστηκε κατάπαυση του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και της Λωρίδας της Γάζας. Αν και είναι προφανώς ευπρόσδεκτο το γεγονός ότι οι κάτοικοι της Γάζας δεν δέχονται πλέον βομβαρδισμούς, τίποτα δεν έχει διευθετηθεί και οι Παλαιστίνιοι αναμένεται να συνεχίσουν να κινητοποιούνται για τα εθνικά και δημοκρατικά τους δικαιώματα τις επόμενες εβδομάδες.

Igor Goicovic Donoso

Η κρίση του συστήματος κυριαρχίας στη Χιλή που εγκαινιάστηκε από τη λαϊκή εξέγερση του Οκτωβρίου 2019 συνεχίζεται με όλο και πιο αβέβαιη έκβαση. Το αποτέλεσμα των διαφόρων εκλογικών αναμετρήσεων (για τους αντιπροσώπους στη συνταγματική συνέλευση, τους κυβερνήτες, τους δημάρχους και τους δημοτικούς συμβούλους) του Σαββατοκύριακου 16-17 Μαΐου 2021 το αποδεικνίουν. Ορισμένα προγενέστερα γεγονότα είναι αναμφίβολα προφανή.

Forrest Hylton

Η Κολομβία, επί χρόνια μία από τις πιο συντηρητικές χώρες της Λατινικής Αμερικής, βρίσκεται σε φάση αλλαγής. Η δεύτερη γενική απεργία μέσα σε τόσα χρόνια εξελίχθηκε γρήγορα σε πανεθνική εξέγερση στις πόλεις. Η «La Resistencia» άντεξε για ένα μήνα στην άγρια καταστολή... Αμέσως μετά την έναρξη των διαδηλώσεων στις 28 Απριλίου, το προτεινόμενο πακέτο φορολογικών μεταρρυθμίσεων που είχε προκαλέσει την απεργία αποσύρθηκε, οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης πέθαναν στην επιτροπή και ο υπουργός Οικονομικών, καθώςκαι ο υπουργός Εξωτερικών αναγκάστηκαν να παραιτηθούν.

«Να φοβάσαι τη μέρα που θα σταματήσουν οι απεργίες, μ’ όλο που θα υπάρχουν ακόμα οι μεγάλοι ιδιοκτήτες-γιατί η κάθε μικροαπεργία που χτυπιέται, είναι μια απόδειξη πως έγινε το βήμα. Πρέπει κι αυτό να ξέρεις-να φοβάσαι τη μέρα που ο Συνειδητός Άνθρωπος θα πάψει να αγωνίζεται και να πεθαίνει για μια ιδέα, γιατί αυτή και μόνο η ιδιότητα είναι το θεμέλιο του Ανθρώπινου Συνειδητού, κι αυτή και μόνο η ιδιότητα κάνει να είναι ο άνθρωπος ένα όν ξεχωριστό μέσα στο σύμπαν. Δεν έχουμε τη δική μας ψυχή. Έχουμε ένα μέρος από μια μεγάλη ψυχή. Μια μεγάλη ψυχή που ανήκει σε όλους….»

Τζον Στάινμπεκ, Τα Σταφύλια της Οργής

Σελίδα 7 από 255