Maryam Poya

Η νίκη της επανάστασης στο Ιράν το Φλεβάρη του ’79 ήταν αποτέλεσμα χρόνων ταξικής πάλης εργατών, αγροτών, γυναικών και εθνικών μειονοτήτων ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς του σάχη. Αυτοί οι αγώνες περιλάμβαναν, από ειρηνικές διαδηλώσεις μέχρι ένοπλες συγκρούσεις, από καταλήψεις μέχρι σαμποτάζ, από μικρές συγκεντρώσεις μέχρι μαζικές διαδηλώσεις εκατομμυρίων. Τελικά η απεργία των εργατών στα πετρέλαια το 1978 και η Γενική Απεργία που ακολούθησε έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στο να θέσουν τέλος στο καθεστώς του σάχη. [...] Η ιρανική εργατική τάξη αποτέλεσε το κλειδί του αγώνα που γκρέμισε το φρικιαστικό καθεστώς του σάχη. Αλλά η εξουσία δεν πέρασε στα χέρια των εργατών. Αντίθετα, η προσωρινή κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Χομεϊνί καθόρισε το πολιτικό περιεχόμενο και τη μορφή της νέας κρατικής εξουσίας που αναδύθηκε από τα ερείπια της παλιάς.