Frieda Afary

Για το Ιράν η απόσυρση των ΗΠΑ από την Πυρηνική Συμφωνία του 2015 θα σημαίνει συντριπτικές κυρώσεις και άμεσο ή συνεχή έμμεσο πόλεμο που κηρύχθηκε από το Ισραήλ και την Σαουδική Αραβία με την υποστήριξη των ΗΠΑ. Για τη Μέση Ανατολή, αυτό θα σημαίνει περαιτέρω καταστροφή και περιφερειακό ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Για τον κόσμο, αυτό θα σημαίνει περαιτέρω διαίρεση μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περαιτέρω παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.

Béhrous Arefi

Στις 27 Δεκεμβρίου 2017, την παραμονή λαϊκών διαδηλώσεων στις οποίες συμμετείχαν πολλές γυναίκες, η Βίντα Μοβαχέντ ανέβηκε σε ένα κιβώτιο της ηλεκτρικής εταιρείας, λίγα βήματα από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, χωρίς πέπλο και με ένα λευκό πανί κρεμασμένο στην άκρη ενός ραβδιού.

Ψωμί, δουλειά, ελευθερία! Κάτω ο Χομεϊνί! Κάτω ο Ροχάνι! Φοιτητές και εργάτες ενωθείτε! Οι ανελέητοι πλουτοκράτες είναι η ντροπή του λαού! Θα παλέψουμε, θα πεθάνουμε και θα πάρουμε πίσω το Ιράν! Μεταρρυθμιστές και Συντηρητικοί έχετε τελειώσει! Οι φοιτητές αφυπνίστηκαν και βαδίζουν χέρι-χέρι με τους εργάτες! Είμαστε όλοι άνεργοι και θα σας αναγκάσουμε να το καταλάβετε!

Συμμαχία Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής

Από τις 28 Δεκεμβρίου του 2017, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει συγκλονιστεί από ένα κύμα κοινωνικών διαμαρτυριών που δεν έχουν προηγούμενο μετά το Πράσινο Κίνημα του 2009. Οι διαμαρτυρίες ξέσπασαν πρώτα στο Μάσχαντ, μια ιερή πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράν κοντά στα βορειοανατολικά σύνορα. Οι διαδηλωτές αντέδρασαν στην αύξηση των τιμών των βασικών αγαθών και στην αύξηση της φτώχειας, φώναξαν «θάνατος στον Ρουχάνι», «θάνατος στον δικτάτορα [Αγιατολάχ Χαμενεΐ]» και ζήτησαν να σταματήσει η στρατιωτική παρέμβαση του Ιράν στη Συρία και το Λίβανο. Οι διαδηλώσεις εξαπλώθηκαν γρήγορα σε περισσότερες από 100 πόλεις και χωριά σε όλο το Ιράν, μεταξύ των οποίων και στην πρωτεύουσας, την Τεχεράνη.

Hamid Mohseni

Το Ιράν έχει ξεσηκωθεί. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν κατέβει στους δρόμους στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. 20 άνθρωποι αναφέρονται νεκροί και πάνω από 1.700 έχουν συλληφθεί. Η δυναμική όμως των διαμαρτυριών δεν μειώνεται. Αντίθετα με το 2009, αυτή η περίοδος διαμαρτυριών έχει πολύ μεγαλύτερη δυναμική διότι η γενιά χωρίς μέλλον του Ιράν – όπως κι εδώ στην Ευρώπη – δεν έχει τίποτε να χάσει και είναι διατεθειμένη να τα ρισκάρει όλα. [Αναδημοσίευση από Βαβυλωνία]

Οι διαδηλώσεις που έχουν εξαπλωθεί σε ολόκληρο το ιρανικό τοπίο, ξεκινώντας από το Μάσχαντ και Κερμανσάχ, έχουν τη δυνατότητα να οδηγήσουν σε μεγάλες αλλαγές. Θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δημοκρατικό μετασχηματισμό για ολόκληρο το Ιράν.

Το ιρανικό καθεστώς έχει βάλλει τώρα στο στόχαστρο αριστερούς φοιτητές και φοιτήτριες, ειδικά μια νέα ομάδα στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, η οποία έχει μεγάλη επιρροή σε αυτό το κίνημα, κατευθύνοντας τα αιτήματα και τα συνθήματά του προς αριστερές διεκδικήσεις: κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία

Foad Asabani

Αυτό που ξεκίνησε σαν μια μικρή διαμαρτυρία στο Μάσχαντ του βορειοανατολικού Ιράν, ενάντια στις αυξήσεις των τιμών, την υψηλή ανεργία και άλλα οικονομικά παράπονα έχει εξαπλωθεί σε 65 έως 70 πόλεις σε όλη τη χώρα. [...] Όλα δείχνουν ότι η εξέγερση συνεχίζει να επεκτείνεται και να βαθαίνει. Οι εκπαιδευτικοί κάλεσαν σε εθνική απεργία, η οποία έχει τη δυνατότητα να μεταδοθεί σε άλλες βιομηχανίες δεδομένης της μαχητικότητας και της ταξικής φύσης του κινήματος. Οι δυνάμεις ασφαλείας είναι έτοιμες να χτυπήσουν ακόμη πιο σκληρά, αλλά μέχρι στιγμής ο λαός δεν δείχνει κανένα σημάδι υποχώρησης.

Karwan Hewram

Το δεσποτικό καθεστώς στο Ιράν καταπιέζει τον πληθυσμό εδώ και πολλά χρόνια. Τα τελευταία χρόνια, το καθεστώς αυτό εργάστηκε σκληρά για να εξασφαλίσει ότι οι λαοί του Ιράν δεν γνωρίσουν τη σημερινή φάση της αλλαγής στη Μέση Ανατολή.

Behrouz Jalilian

Τις τελευταίες ημέρες οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις και η εξέγερση του ιρανικού λαού, των ανθρώπων από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, σταδιακά αυξάνονται. Στο πολύ σύντομο χρονικό διάστημα των 3 ημερών, οι διαδηλώσεις από τη μεγάλη πόλη Μάσχαντ στα βορειοανατολικά, εξαπλώθηκαν σε όλες τις μεγάλες και πολύ μεγάλες πόλεις του Ιράν. Τη δεύτερη και την τρίτη ημέρα, σχεδόν σε 40 πόλεις καλέστηκαν διαδηλώσεις, καθορίζοντας το χρόνο και τον τόπο για να ξεκινήσουν.