Eileen Jones
Το εξαιρετικό δράμα του Ιρανού σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ασγάρ Φαρχαντί, Ένας ήρωας, που αναφέρεται σε έναν νεαρό άνδρα που προσπαθεί να εξαγοράσει την ελευθερία του από τη φυλακή για οφειλέτες, αποτελεί μια απεικόνιση του αγώνα της εργατικής τάξης που βρίσκεται στο επίκεντρο μερικών από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά έργα.
Frieda Afary
Διαδηλώσεις στους δρόμους μετά το θάνατό της Μάχσα Αμινί πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις του Κουρδιστάν, καθώς και στην Τεχεράνη, το Ισφαχάν, το Ραστ, το Μάσχαντ και συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και άνδρες, νέοι και ηλικιωμένοι. Στην Τεχεράνη, γυναίκες διαδηλώτριες έβγαλαν με θάρρος τις μαντίλες τους φωνάζοντας: «Το χιτζάμπ μας θα είναι η θηλιά στο λαιμό σας» και «Ούτε μοναρχία, ούτε κλήρος».
Laya Hooshyari
Όλα αυτά τα χρόνια που ο λαός του Ιράν ζει κάτω από τη σημαία της τυραννίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, έχει αντιμετωπίσει κάθε είδους καταστολή και βία. Μετά την ορκωμοσία του Ιμπραχίμ Ραΐσι ως προέδρου το 2021, του δήμιου της δεκαετίας του 1990 που ηγήθηκε της δολοφονίας χιλιάδων αγωνιστών ακτιβιστών, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών και των φεμινιστριών, το επίπεδο της καταστολής έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερο από πριν.
Οι ιρανικές αρχές ανακοίνωσαν την Τετάρτη ότι τρεις άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου ενός μέλους των δυνάμεων ασφαλείας, σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των ταραχών που σαρώνουν τη χώρα, καθώς η οργή για το θάνατο μιας γυναίκας υπό αστυνομική κράτηση πυροδότησε διαδηλώσεις για πέμπτη ημέρα… Οι Κούρδοι σε πολλές πόλεις του ιρανικού Κουρδιστάν πραγματοποίησαν γενική απεργία τη Δευτέρα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον θάνατο της Μάχσα Αμίνι.
Bella Beiraghi
Ένα νέο κύμα απεργιών και διαδηλώσεων σαρώνει το Ιράν από τις αρχές του 2022. Διαμαρτυρίες για την έλλειψη νερού και τις τιμές του ψωμιού, καθώς και πανεθνικές απεργίες των εκπαιδευτικών, έχουν συγκλονίσει τη χώρα. Από τη μικρότερη επαρχία Χορασάν, μέχρι την πρωτεύουσα Τεχεράνη, ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους με δύο συνθήματα: «Θάνατος στον δικτάτορα» και «Νίκη στους εργάτες».
Shirin Kamangar
Από τον χειμώνα του 2017, δεν έχει περάσει σχεδόν ούτε μια μέρα στο Ιράν χωρίς δημόσιες διαδηλώσεις. Σε μεγάλο βαθμό άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι νέοι από τα πιο περιθωριοποιημένα και εξαθλιωμένα προάστια των νοτιοδυτικών επαρχιών του Ιράν, καθώς και η εργατική τάξη των πόλεων, έχουν μετατρέψει τους δρόμους σε πρωταρχικό χώρο έκφρασης της δυσαρέσκειας τους για τη συνεχιζόμενη ανεργία, τη φτώχεια, την αδικία, την καταστολή και την εκμετάλλευση.
Behrooz Farahany
Αν και εμμέσως επιτρέπεται από το σύνταγμα, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις των εργαζομένων απαγορεύονται αυστηρά στο Ιράν μετά τον πόλεμο με το Ιράκ (1980-1988). Παρ’ όλα αυτά, μεταξύ της 1ης Μαΐου 2021 και της 1ης Μαΐου 2022, πραγματοποιήθηκαν 4.122 απεργίες και δράσεις διαμαρτυρίας από εργάτες, εκπαιδευτικούς, δημοτικούς υπαλλήλους, συνταξιούχους, προσωπικό νοσοκομείων, αγρότες, άνεργους νέους κ.λπ.
Αυτό που είναι λιγότερο κατανοητό είναι ο αντεπαναστατικός ρόλος που διαδραματίζει το Ιράν στην πολιτική της περιοχής. Ο ρόλος αυτός είναι ελάχιστα κατανοητός και υποεξεταζόμενος, επειδή έρχεται σε αντίθεση με την κυρίαρχη αφήγηση, αυτή του Ιράν ως «επαναστατικού» κράτους στην εμπροσθοφυλακή ενός περιφερειακού «Άξονα Αντίστασης» απέναντι στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους συμμάχους του. Αυτή την άποψη συμμερίζεται όλο το ιδεολογικό φάσμα, από τους νεοσυντηρητικούς και τα γεράκια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι μεγάλα τμήματα της «αντιιμπεριαλιστικής» Αριστεράς και του αντιπολεμικού κινήματος.
Ένα νέο κύμα μαζικών διαδηλώσεων για τη σοβαρή έλλειψη νερού στην κατά κύριο λόγο αραβική επαρχία Χουζεστάν ξεκίνησε στις 15 Ιουλίου. Στα συνθήματα των διαδηλωτών περιλαμβάνονται: «Κάτω η δικτατορία», «Κάτω ο Χαμενεΐ», «Δεν θέλουμε Ισλαμική Δημοκρατία», «Ο λαός θέλει να πέσει το καθεστώς». Οι κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας πυροβόλησαν και σκότωσαν τουλάχιστον 8 διαδηλωτές και τραυμάτισαν και συνέλαβαν πολλούς άλλους. Ωστόσο, διαδηλώσεις αλληλεγγύης ξεκίνησαν στο Αζαρμπαϊτζάν, το Κουρδιστάν, το Ισφαχάν, το Σιστάν και το Μπαλουχιστάν και την Τεχεράνη. Ιρανοί κινηματογραφιστές, δάσκαλοι και ομάδες συγγραφέων συνυπέγραψαν κοινή δήλωση για την υποστήριξη των διαδηλώσεων.
Οι σκληρές επιπτώσεις της πανδημίας έχουν οδηγήσει στην όξυνση της οικονομικής και πολιτικής κρίσης στο Ιράν. Ενώ το καθεστώς εμφανίζει ρωγμές, η εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα υποφέρουν από την πανδημία, την καταστολή, την αυξανόμενη ανεργία και τη φτώχεια. Αν και για κάποια στρώματα της κοινωνίας ο κινηματικός αναβρασμός έχει ανακοπεί σε ένα βαθμό λόγω της κρίση του κορονοϊού, νέα τμήματα της εργατικής τάξης βγήκαν στο προσκήνιο, συνεχίζοντας τους αγώνες και τις απεργίες τους τελευταίους μήνες. [Αναδημοσίευση από Ξεκίνημα]
