Την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, πέντε ημέρες μετά το ξέσπασμα μιας λαϊκής εξέγερσης εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο Γιασάρ Νταρολσαφά συνελήφθη με βίαιο τρόπο από τις κυβερνητικές αρχές στο σπίτι ενός φίλου του και μεταφέρθηκε μακριά. Από τότε, η οικογένεια και οι φίλοι του δεν έχουν πληροφορίες γι’ αυτόν. Αργότερα, οι προσπάθειες των μελών της οικογένειας να μάθουν για την κατάστασή του δεν έχουν φέρει αποτελέσματα.
Frieda Afary
Από την Παρασκευή, δεκάδες χιλιάδες διαδηλώνουν σε 22 από τις 31 επαρχίες του Ιράν σε όλη τη χώρα που αντιστοιχούν σε 100 πόλεις καθώς και σε μερικές αγροτικές περιοχές. Η αστυνομία κατά των ταραχών και οι δυνάμεις ασφαλείας μάχονται εναντίον των διαδηλωτών. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, πάνω από εκατό άτομα έχουν σκοτωθεί από την κυβέρνηση. Εκατοντάδες τραυματίστηκαν και πάνω από χίλια συνελήφθησαν. Οι κυβερνητικοί ελεύθεροι σκοπευτές στέκονται στις στέγες και πυροβολούν τους διαδηλωτές απευθείας στο κεφάλι. Χρησιμοποιούνται επίσης στρατιωτικά ελικόπτερα για να πυροβολούν διαδηλωτές.
Το κύμα αυξανόμενης καταστολής, συλλήψεων και απάνθρωπων ποινών φυλάκισης εργατών, δασκάλων, συνταξιούχων, γυναικών, φοιτητών, συγγραφέων, δημοσιογράφων και περιβαλλοντικών ακτιβιστών στο Ιράν συνεχίζεται. Η καταστολή, η φυλάκιση και οι δικαστικές καταδίκες των εργατών αποτελούν ξεκάθαρη και διαρκή παραβίαση των βασικών εργατικών δικαιωμάτων και αρχών από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.
Συνέντευξη της Fariba στην Shirin Shalkooi, Βρυξέλλες, Φεβρουάριος 2019.
Δύο εβδομάδες αφότου ανέβηκε στην εξουσία ο Χομεϊνί, το πρώτο αντιδραστικό σημάδι ήταν ότι ανάγκασε τις γυναίκες να καλύπτονται στους δημόσιους χώρους. Σε όλο τον κόσμο, οι πρώτες επιθέσεις των αντιδραστικών δυνάμεων στοχεύουν κυρίως τις γυναίκες. Αυτό συνέβη στο Αφγανιστάν με τους Ταλιμπάν, στο Ιράκ με τον Ντά’ες (ISIS), στην Αμερική με τον Τραμπ. Στο Ιράν, έγινε το Μάρτιο του 1979. Κατά τη διάρκεια έξι ημερών, χιλιάδες γυναίκες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην Φάτουα του Αγιατολάχ. Σε σύγκριση με τις άλλες διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της επανάστασης, αυτή δεν ήταν η μεγαλύτερη αλλά συμμετείχαν κυρίως γυναίκες.
Sina Zekavat
Το σημερινό κύμα συλλήψεων και καταστολής των αριστερών φοιτητών/ριών αναμένεται να κλιμακωθεί, καθώς η πανεθνική εργατική εξέγερση του Ιράν εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι αντιαυταρχικοί και ανθρωπιστές σοσιαλιστές πρέπει να γίνουν η φωνή τους και να μην επιτρέψουν να συνεχιστούν οι επιθέσεις του ιρανικού καθεστώτος χωρίς διεθνείς αντιδράσεις. Οι επιθέσεις εναντίον των εργαζομένων, των γυναικών, των φοιτητών/ριών και των καταπιεσμένων μειονοτικών κινημάτων στο Ιράν αποτελούν μια επίθεση εναντίον όλων των φωνών που αγωνίζονται για ένα καλύτερο μέλλον στη Μέση Ανατολή και πέραν απ’ αυτήν.
Το σωματείο των εργαζομένων στα λεωφορεία της Τεχεράνης και των Προαστίων καλεί σε επείγουσα δράση: Η εκπομπή του ιρανικού εθνικού τηλεοπτικού σταθμού «Καμμένο Σχέδιο» αποτελεί πρόσχημα για τη συντριβή των εργατικών διεκδικήσεων και διαμαρτυριών.
Frieda Afary
Τις τελευταίες εβδομάδες, το συνεχιζόμενο κύμα διαδηλώσεων και απεργιών στο Ιράν έχει αποκτήσει νέα ένταση. Από τη μία πλευρά, ο αντίκτυπος του δεύτερου και πιο σκληρού κύματος κυρώσεων της αμερικανικής κυβέρνησης Τραμπ στο Ιράν γονατίζει πραγματικά τις λαϊκές τάξεις. Αν και οι κυρώσεις που αποσκοπούν στην παύση των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, δεν περιλαμβάνουν από τεχνική άποψη εισαγωγές τροφίμων και φαρμάκων, ο τρόπος με τον οποίο εμποδίζουν τις τραπεζικές συναλλαγές μεταξύ του Ιράν και του υπόλοιπου κόσμου, εμποδίζει πρακτικά την πληρωμή για τρόφιμα και φάρμακα. Έτσι, η πλειοψηφία των 82 εκατομμυρίων ανθρώπων του Ιράν υποφέρει από έλλειψη τροφίμων, φαρμάκων και βασικών υπηρεσιών.
Συμμαχία των Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής
Ένα κύμα διαδηλώσεων και απεργιών έχει εξαπλωθεί από το Δεκέμβριο του 2017 σε όλο το Ιράν που αντιτίθεται στην Ισλαμική Δημοκρατία. Συμμετέχουν σ’ αυτό μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης του Ιράν, γυναίκες και άνδρες, κυρίως νέοι/ες. Πριν από τις διαμαρτυρίες τους προηγήθηκαν και συνεχίζουν να συμμετέχουν σ’ αυτές, διαδηλώσεις και απεργίες από εργαζόμενες/ους και ανέργους/ες, φοιτήτριες/τές, δασκάλους/ες, εργαζόμενες/ους στον τομέα της υγείας, συνταξιούχους/ες, όσες/ους έχασαν τις αποταμιεύσεις τους σε χρεοκοπημένους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, πολιτικούς/ες κρατούμενους/ες και οικογένειες πολιτικών κρατουμένων. Συμμετέχουν μέλη διαφόρων καταπιεσμένων εθνικών μειονοτήτων, όπως Άραβες, Κούρδοι, Λούριοι και Αζέροι, καθώς και διωκώμενες θρησκευτικές μειονότητες όπως οι Μπαχάι και οι Σούφι.
Hamid Vahed
Μετά το Φεβρουάριο του 1979, όταν το καθεστώς του Μοχάμμαντ Ρεζά Σαχ Παχλεβί κατέρρευσε αντιμέτωπο με την Ιρανική επανάσταση και ανέλαβε ο Αγιατολλάχ Χομεϊνί, η Ιρανική επανάσταση ηττήθηκε από το νέο καθεστώς. Η επανάσταση ήταν για ελευθερία, ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη. Το νέο καθεστώς, όμως, αποδείχθηκε πολύ πιο δεσποτικό και αντιδραστικό από το καθεστώς του Σάχη. Παρά την αντιιμπεριαλιστική ρητορική και τις λαϊκιστικές πολιτικές, ήταν ένας εχθρός των εργατών και των εργαζόμενων.
Frieda Afary
Οι μαζικές διαμαρτυρίες που ξέσπασαν στο Ιράν στα τέλη Δεκεμβρίου και συνεχίστηκαν με τη μορφή εργατικών απεργιών, γυναικείων διαδηλώσεων για τα δικαιώματά τους και διαδηλώσεων των καταπιεσμένων εθνικών μειονοτήτων κατά των διακρίσεων, προσφέρουν τεράστιες δυνατότητες για επαναστατικές εξελίξεις. Ωστόσο, το καθεστώς χρησιμοποιεί την απειλή της αμερικανικής, ισραηλινής και σαουδαραβικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης για να τις συντρίψει. Οι εθνικιστικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης που υποστηρίζουν τη δυτική ιμπεριαλιστική επέμβαση χρησιμοποιούν την υπόσχεση ενός κοσμικού, αποτελεσματικού και μη επεμβατικού καπιταλιστικού κράτους για την εκτροπή του κινήματος.
