Αυτό που αποκαλύπτουν συλλογικά αυτές οι δηλώσεις είναι κάτι που τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, τα κράτη και ακόμη και πολλά διεθνή κινήματα συνεχίζουν να παραβλέπουν: η ιρανική κοινωνία των πολιτών δεν είναι ανενεργή ή σιωπηλή και δεν είναι συγχυσμένη. Απέναντι στις βόμβες, τις συλλήψεις, την οικονομική κατάρρευση και τη λογοκρισία, οι εργαζόμενοι, οι εκπαιδευτικοί, οι φυλακισμένοι, οι φεμινίστριες και οι συγγραφείς διατυπώνουν μια σαφή πολιτική θέση που ούτε απολογείται για την Ισλαμική Δημοκρατία ούτε δικαιολογεί τον ισραηλινό μιλιταρισμό… Δεν πρόκειται για μεμονωμένες φωνές. Αυτές οι δηλώσεις αντιπροσωπεύουν τα πιο οργανωμένα και συνεκτικά τμήματα της ιρανικής κοινωνίας, εκείνους που έχουν αντέξει δεκαετίες καταπίεσης και συνεχίζουν να αγωνίζονται για δικαιοσύνη.

Ori Goldberg

Amos Brison

Ο ισχυρισμός του Νετανιάχου ότι η επίθεση αφορούσε την αποτροπή μιας άμεσης απειλής για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ δεν είναι απλώς αστεϊσμός, είναι φανταστικός. Νομίζω ότι στην πραγματικότητα ήταν μια προσπάθεια να ανασυνταχθεί ο κόσμος πίσω από το Ισραήλ. Ο λόγος για τον οποίο ο Νετανιάχου θεώρησε ότι έπρεπε να το κάνει αυτό, ακόμη και με το κόστος της έναρξης ενός ολοκληρωμένου πολέμου, ήταν ότι το Ισραήλ είχε εξαντλήσει σχεδόν όλες τις επιλογές του στη Γάζα μετά από μια σχεδόν διετή γενοκτονική εκστρατεία... Τίποτα από όσα έκανε το Ισραήλ στη Γάζα δεν φαινόταν να πιάνει τόπο. Έτσι, ο Νετανιάχου έκανε αυτό που κάνει καθ’ όλη τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών: άνοιξε ένα άλλο μέτωπο. Το Ιράν ήταν πολύ πιο εύκολο γι’ αυτόν [σε σχέση με άλλα μέτωπα], επειδή η ιδέα ότι η Ισλαμική Δημοκρατία πρέπει να αντιμετωπιστεί με στρατιωτικά μέσα έχει, ίσως, την ευρύτερη και πιο σταθερή συναίνεση στην ισραηλινή πολιτική.

Έγινε επομένως βέβαιο ότι το σιωνιστικό κράτος θα χτυπούσε το έδαφος του Ιράν μάλλον νωρίτερα παρά αργότερα σε μια μεγάλη προσπάθεια να καταστρέψει το στρατιωτικό δυναμικό του καθεστώτος, ιδιαίτερα το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Carlos Sapir

Από τις 13 Ιουνίου, το Ισραήλ πραγματοποιεί μια θρασύτατη στρατιωτική επίθεση, πλήττοντας τόσο πολιτικούς όσο και στρατιωτικούς στόχους σε όλο το Ιράν. Απέναντι σε αυτή την επίθεση από ένα κράτος με την πλήρη στρατιωτική υποστήριξη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, το Ιράν έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να αντεπιτεθεί. Με τον τρόπο αυτό, ανοίγει ένα νέο μέτωπο στον πόλεμο ενάντια στη σιωνιστική κατοχή και τη γενοκτονία που διεξάγεται εναντίον των Παλαιστινίων… Κάτω τα χέρια από το Ιράν! Κάτω τα χέρια από την Παλαιστίνη! Να σταματήσει η αμερικανική βοήθεια προς το Ισραήλ τώρα!

Imran Kamyana

Η σύγκρουση Πακιστάν-Ινδίας στη Νότια Ασία δεν έχει ακόμη καταλαγιάσει πλήρως, τη στιγμή που, στη Μέση Ανατολή, οι φλόγες του πολέμου μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ έχουν και πάλι αναζωπυρωθεί. Βασικά, πρόκειται για τη συνέχιση της ανεξέλεγκτης επιθετικότητας του Ισραήλ στην περιοχή, κατά τη διάρκεια της οποίας η Γάζα έχει καταστραφεί και η γενοκτονία των Παλαιστινίων συνεχίζεται απρόσκοπτα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνεχιζόμενες εντάσεις μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ έχουν, από πέρυσι, κλιμακωθεί κατά διαστήματα σε άμεσες αντιπαραθέσεις, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη ο ένας εναντίον του άλλου.

Ούτε ένας ξένος επιτιθέμενος ούτε μια εγχώρια καταπιεστική δύναμη έχει το δικαίωμα να σφετεριστεί την ελευθερία και τη βούληση του λαού να καθορίσει το πεπρωμένο του. Είναι δικαίωμα κάθε έθνους να αντισταθεί στην επιθετικότητα κατά της επικράτειάς του, όπως ακριβώς είναι δικαίωμα κάθε έθνους να μην παραδοθεί σε μια καταπιεστική κυβέρνηση. Η σιωπή του κόσμου απέναντι σε αυτή την επιθετικότητα, με το πρόσχημα του τυχοδιωκτισμού και της τυραννίας του ιρανικού καθεστώτος, μόνο θα μεγεθύνει τις διαστάσεις της καταστροφής.  Η Ένωση Ιρανών Συγγραφέων καταδικάζει την κατάφωρη επιθετικότητα του Ισραήλ κατά του ιρανικού εδάφους...

Το Συνδικάτο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων Τεχεράνης και Προαστίων, το Συνδικάτο Εργαζομένων Ζαχαροκάλαμου Χαφτ Ταπέχ, το Συνδικάτο Συνταξιούχων Χουζεστάν, το Συνδικάτο Συνταξιούχων, η Συντονιστική Επιτροπή για τη Βοήθεια στη Δημιουργία Εργατικών Οργανώσεων και η Ομάδα Συνδικάτων Συνταξιούχων εξέδωσαν κοινή δήλωση ζητώντας «άμεση κατάπαυση του πυρός» μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Έγραψαν στην ανακοίνωσή τους: «Οι οργανώσεις που υπογράφουν αυτήν τη δήλωση καλούν όλες τις εργατικές οργανώσεις, τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις αντιπολεμικές ομάδες, τους περιβαλλοντικούς ακτιβιστές και τις ειρηνικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο να ζητήσουν ομόφωνα τον άμεσο τερματισμό του πολέμου, των βομβαρδισμών, των δολοφονιών αθώων ανθρώπων...

Το να αποκαλείται η επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν ως κίνηση του Νετανιάχου για να «το σώσει» προσβάλλει τον ιρανικό λαό. Οι Ιρανοί έχουν τον δικό τους αγώνα για ελευθερία και δεν περιμένουν από τον Νετανιάχου να ξεκινήσει πόλεμο. Για τους εξωτερικούς παρατηρητές, ιδίως εκείνους που επηρεάζονται από την ισραηλινή προπαγάνδα... αυτό το σενάριο μπορεί να φαίνεται λογικό. Αλλά στο εσωτερικό του Ιράν, δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Αυτό που παρακολουθούμε είναι η αρχή ενός πολέμου μεταξύ δύο δυνάμεων. Παρά την τρελή ρητορική του καθεστώτος, έχει γίνει σαφές ότι το Ιράν δεν έχει πραγματική δύναμη.

Στεκόμαστε σταθερά στο πλευρό του λαού του Ιράν, τόσο στη συνεχή του αντίσταση κατά της δικτατορίας όσο και στο δικαίωμά του να ζει ελεύθερος χωρίς ξένη στρατιωτική επιθετικότητα. Καταγγέλλουμε την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν και απαιτούμε από τη διεθνή κοινότητα να πιέσει για να σταματήσει αμέσως αυτή η ανεύθυνη περιφερειακή του κλιμάκωση.

Joseph Daher

Η περιφερειακή και διεθνής επαναστατική στρατηγική είναι η εναλλακτική λύση στην εξάρτηση από τον λεγόμενο Άξονα Αντίστασης του Ιράν. Αυτός έχει αποτύχει. Τώρα πρέπει να οικοδομήσουμε έναν γνήσιο άξονα αντίστασης από τα κάτω: τις λαϊκές τάξεις στην Παλαιστίνη και την περιοχή που θα υποστηρίζονται από την αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη σε όλα τα κράτη των μεγάλων δυνάμεων που έχουν τις ρίζες τους στους λαϊκούς αγώνες των εργαζομένων ενάντια στις άρχουσες τάξεις τους. Μόνο μέσα από μια τέτοια στρατηγική μπορούμε να οικοδομήσουμε την αντίρροπη δύναμη που θα απελευθερώσει την Παλαιστίνη, την περιοχή και τον κόσμο μας από τα νύχια του ιμπεριαλισμού και του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος που βρίσκεται πίσω του.