Jana Krtić

Μετά τη γενική απεργία, οι φοιτητές στα μπλόκα αναφέρουν ότι οι αποκλεισμοί και οι διαδηλώσεις δεν είναι πλέον μόνο φοιτητικές, αλλά έχουν γίνει «λαϊκές». Ως εκ τούτου, στην επιστολή τους προς τους πολίτες, καλούν για την πραγματοποίηση λαϊκών συνελεύσεων, σύμφωνα με το νόμο και το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας. Ωστόσο, οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης σε αυτή την ανακοίνωση είναι διχασμένες. Ενώ ορισμένοι περίμεναν με ανυπομονησία την ανακοίνωση αυτή και έχουν ήδη αρχίσει να οργανώνουν συνελεύσεις πολιτών, άλλοι χαρακτήρισαν την ανακοίνωση αυτή ως αποφυγή της ευθύνης. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Bruce Levine

Το 1863, οι υποστηρικτές της κατάργησης της δουλείας και οι ριζοσπάστες Ρεπουμπλικάνοι άρχισαν να πιέζουν για την υιοθέτηση μιας συνταγματικής τροποποίησης που θα έθετε οριστικά εκτός νόμου τη δουλεία σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Νοέμβριο του 1864, το πρόγραμμα με το οποίο επανεξελέγη ο Λίνκολν δέσμευσε το κόμμα του για τον στόχο αυτό, και στα τέλη του 1865 επικυρώθηκε η Δέκατη Τρίτη Τροπολογία. Η συντριβή της Συνομοσπονδίας, η ανασύσταση της Ένωσης και η εξάλειψη της δουλείας μεταμόρφωσαν ριζικά τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις και την κατανομή και την άσκηση της πολιτικής εξουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ηττημένη ελίτ του Νότου, η οποία είχε κυριαρχήσει σε όλους τους κλάδους της εθνικής κυβέρνησης κατά το μεγαλύτερο μέρος της προπολεμικής περιόδου, είχε πλέον στριμωχτεί πολιτικά και παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για δεκαετίες.

Robert Kasumović

Εδώ και πέντε μήνες, φοιτητικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε όλη τη Σερβία, ενώ συμμετέχουν όλο και περισσότεροι πολίτες, διανοούμενοι, συνδικαλιστές και πολλοί άλλοι. Και παρόλο που οι διαδηλώσεις, ως συνήθως, ξεκίνησαν από μεγαλύτερες πόλεις όπως το Βελιγράδι, το Νις και το Νόβι Σαντ, οργανώνονται όλο και περισσότερο σε μικρότερες πόλεις. Έτσι, μέρη όπως το Μλαντένοβατς, το Τρέστενικ, η Μπέλα Παλάνκα, το Κρούσεβατς, η Μιόνιτσα, η Γκρντελίτσα, το Μπρέστοβατς, το Γκάντζιν Χαν, η Βίντσα, το Σετσάνι, το Στεπόγιεβατς, η Σέλεντσα, η Μπέλα Κρκβα και πολλά άλλα έχουν συμμετάσχει στις διαδηλώσεις.

Anand Gopal

Είναι εύκολο να κοιτάξει κανείς τις πολιτικές δυνάμεις σήμερα στη Μέση Ανατολή και να υποθέσει ότι το πολιτικό Ισλάμ κυριαρχούσε ανέκαθεν, αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, το Ιρακινό Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς παράγοντες της ιρακινής πολιτικής∙ στο απόγειό του, ήταν ένα διαθρησκευτικό κόμμα με δεκάδες χιλιάδες μέλη. Το ανερχόμενο Κόμμα Μπά’αθ το συνέτριψε τελικά – ενδεχομένως με τη βοήθεια της CIA.

Το 18ο Παγκόσμιο Συνέδριο της 4ης Διεθνούς πραγματοποιήθηκε στο Βέλγιο από τις 23 έως τις 28 Φεβρουαρίου. Η ευρεία συζήτηση επικεντρώθηκε στη διεθνή κατάσταση σε όλες τις πτυχές της, από τη δομική πολυκρίση, στις περιβαλλοντικές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις της, μέχρι τα κινήματα αντίστασης και την ανάγκη να οικοδομήσουμε και να ενισχύσουμε τη δική μας Διεθνή. Ένα ιδιαίτερο σημείο της συζήτησης ήταν ο τρόπος με τον οποίο οι επαναστάτες μαρξιστές διεθνιστές, εκφράζουμε την αντίθεσή μας στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την αλληλεγγύη μας στην αντίσταση του ουκρανικού λαού σε αυτή την εισβολή, στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης Ζελένσκι και στη νεοφιλελεύθερη στρατιωτικοποίηση…

ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΕΝΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥΣ! Νίκος Πλακιάς, Θοδωρής Ελευθεριάδης, γιός Μαρίας Εγούτ, θύματος Τεμπών, Σαμπα Σαφάζ, μητέρα θύματος ναυαγίου της Πύλου από το Πακιστάν, Ρανια Αχμέντ, μητέρα θύματος ναυαγίου της Πύλου από την Αίγυπτο, Μαριάμ Ναμπίλ, μητέρα θύματος ναυαγίου της Πύλου από την Συρία. ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΝ: Ιάσονας Αποστολόπουλος, διασώστης, Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλη Μάγγου, Ιμράν Καμράν, αδελφός Μοχάμεντ Καμράν, Δημήτρης Κουτσιαύτης, πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Έλξης, Κώστας Παπαδάκης, πολιτική αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής, Εφη Δούση, δικηγόρος θυμάτων ναυαγίου της Πύλου, Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ, Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος Σωματείου Εργαζόμενων νοσοκομείου Αγιος Σάββας, Φοιτητές-φοιτήτριες καταλήψεων ΑΕΙ. ΣΥΝΑΥΛΙΑ: Πάνος Βλάχος, Δημήτρης Μητσοτάκης, Μαθητές Μουσικού σχολείου Αθήνας ( οι συμμετοχές συνεχίζονται)

Μέχρι στιγμής την κινητοποίηση της 21ης Μάρτη συνδιοργανώνουν: Antinazi Zone – ΥRE, Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας – Πειραιά, Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών/τριών, Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων, Κίνηση “Απελάστε τον Ρατσισμό”, Κοινότητες προσφύγων και μεταναστών/τριών, Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Ομάδα Δασκάλων “Τα Πίσω Θρανία”, ΠΕΣΕΚ, Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν, Στέκι Μεταναστών-τριών, ΣΥΠΡΟΜΕ (ΣΥντονισμός για το ΠΡΟσφυγικό – Μεταναστευτικό), Τούρκοι πολιτικοί πρόσφυγες

Στηρίζουν: ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ, Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση «Ξεκίνημα», Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, ΚΕΜΑ, Λαϊκή Ενότητα – ΑΑ, Λαϊκό Μέτωπο, ΜΕΡΑ 25, ΜΕΤΑΒΑΣΗ, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ – Σπάρτακος, Οργάνωση και Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Πολιτική Οργάνωση «Κόκκινο Νήμα»

Επαναστατικό Αριστερό Ρεύμα στη Συρία

Η Συρία διανύει τις πιο επικίνδυνες ώρες για το μέλλον της μετά την πτώση του παλαιού τυραννικού καθεστώτος. Το τέρας των θρησκευτικών σφαγών σηκώνει και πάλι κεφάλι, ιδίως στα συριακά παράλια, απειλώντας να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό και να βυθίσει τη χώρα σε μια θάλασσα αίματος και καταστροφής. Αν αυτό το αιματηρό τέρας δεν σταματήσει, ο θάνατος και η καταστροφή θα καταστρέψουν ό,τι έχει απομείνει από τη Συρία. Η οικογένεια Άσαντ φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τον εφιάλτη στον οποίο περιήλθε η χώρα. Αλλά και οι νέες αρχές φέρουν μεγάλη ευθύνη εξαιτίας των αναταραχών των σεχταριστικών ένοπλων ομάδων τους, των διώξεων των θρησκευτικών μειονοτήτων και της καταστολής των αμάχων, ιδίως στα συριακά παράλια. Δεν είναι όλοι όσοι διαφωνούν μαζί σας «απομεινάρια». Στην πραγματικότητα, πολύ λίγοι ηγέτες του πρώην καθεστώτος έχουν συλληφθεί, ενώ η δολοφονία αμάχων και αθώων ανθρώπων δικαιολογείται με τον χαρακτηρισμό τους ως «απομεινάρια», γεγονός που αποτελεί ασυγχώρητο έγκλημα.

Joseph Daher

Η περιφερειακή και διεθνής επαναστατική στρατηγική είναι η εναλλακτική λύση στην εξάρτηση από τον λεγόμενο Άξονα Αντίστασης του Ιράν. Αυτός έχει αποτύχει. Τώρα πρέπει να οικοδομήσουμε έναν γνήσιο άξονα αντίστασης από τα κάτω: τις λαϊκές τάξεις στην Παλαιστίνη και την περιοχή που θα υποστηρίζονται από την αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη σε όλα τα κράτη των μεγάλων δυνάμεων που έχουν τις ρίζες τους στους λαϊκούς αγώνες των εργαζομένων ενάντια στις άρχουσες τάξεις τους. Μόνο μέσα από μια τέτοια στρατηγική μπορούμε να οικοδομήσουμε την αντίρροπη δύναμη που θα απελευθερώσει την Παλαιστίνη, την περιοχή και τον κόσμο μας από τα νύχια του ιμπεριαλισμού και του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος που βρίσκεται πίσω του.

Robin Yassin-Kassab

Η φασιστική απειλή δεν έχει σε καμία περίπτωση τελειώσει στη Συρία, ούτε και η επανάσταση. Η αναμέτρηση μεταξύ των αδιάλλακτων ασαντιστών και των νέων ηγετών της χώρας, η οποία δεν εκδηλώθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους, συμβαίνει τώρα. Ακόμη χειρότερα, η επακόλουθη θρησκευτική κατάρρευση που φοβούνταν οι Σύριοι μπορεί κάλλιστα να βρίσκεται σε εξέλιξη. Στις 6 Μαρτίου, οι ασαντιστές στις παράκτιες περιοχές εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις εναντίον των συριακών δυνάμεων ασφαλείας, σκοτώνοντας πολύ περισσότερους από 100. Ελεύθεροι σκοπευτές επιτέθηκαν επίσης και σκότωσαν πολίτες, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι. Νοσοκομεία και ασθενοφόρα αποτέλεσαν στόχους, και οι αυτοκινητόδρομοι έκλεισαν από πυρά.