Να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σταματήσουμε αυτόν τον πόλεμο. Να ενημερώσουμε, να εκφράσουμε την άποψή μας, να διαδηλώσουμε, να ασκήσουμε πίεση στους εκπροσώπους της κυβέρνησής μας και στους/στις ανεξάρτητους/τες διανοούμενους/νες… Να συνδεθούμε με τα προοδευτικά κινήματα στη Μέση Ανατολή ή με τους προοδευτικούς ανθρώπους από τη Μέση Ανατολή που ζουν στο εξωτερικό. Να μην περιοριζόμαστε στο να μιλάμε μόνο για έναν αγώνα ή μια χώρα στη Μέση Ανατολή. Να αντιταχθούμε στον καμπισμό, να πάρουμε σαφή θέση ενάντια σε όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές καπιταλιστικές-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και την ανθρωπιά των λαών που καταπιέζουν αυτές οι δυνάμεις. Να αντιμετωπίσουμε τα βασικά ζητήματα που εμποδίζουν τους αγώνες μας: τη φυλετική και εθνοτική διάκριση, την πατριαρχία, την καπιταλιστική εκμετάλλευση και την καπιταλιστική αποξένωση.

Σε αυτή τη συνέντευξη, η Μαριάμ Ναμάζι υποστηρίζει ότι η κεντρική σύγκρουση στο Ιράν δεν είναι ένας πόλεμος δια αντιπροσώπων μεταξύ κρατών, αλλά ένας κοινωνικός αγώνας μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας και της ιρανικής κοινωνίας. Τοποθετεί τις διαδηλώσεις του 2025–2026 στο πλαίσιο πολλών δεκαετιών εξεγέρσεων και υπογραμμίζει τον ρόλο του κινήματος «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», των εργατικών αγώνων και του φοιτητικού ακτιβισμού. Η Ναμάζι επικρίνει τόσο τα τμήματα της δυτικής Αριστεράς που απορρίπτουν τις διαδηλώσεις ως χειραγωγούμενες από το εξωτερικό, όσο και τις φιλοπόλεμες φωνές που παρουσιάζουν τη στρατιωτική κλιμάκωση ως απελευθέρωση. Συνολικά, η συνέντευξη παρουσιάζει την ιρανική εξέγερση ως έναν αγώνα με κοινωνικές ρίζες για δημοκρατικές ελευθερίες και ισότητα, του οποίου η έκβαση θα εξαρτηθεί τελικά από τις εσωτερικές δυναμικές της ιρανικής κοινωνίας και όχι από εξωτερικές γεωπολιτικές επεμβάσεις.

Όπως είδαμε και στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ μετά την επανάσταση του 1979, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επιβάλλεται εξαιτίας του πολέμου μπορεί μόνο να συντρίψει περαιτέρω την αντιπολίτευση. Αυτή τη στιγμή, οι δημοκρατικές δυνάμεις στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων, βρίσκονται μεταξύ των κύριων στόχων του ισλαμικού καθεστώτος και η ζωή τους κινδυνεύει με το πρόσχημα του πολέμου. Απαιτούμε τον άμεσο τερματισμό αυτής της ιμπεριαλιστικής επίθεσης κατά του Ιράν, επαναβεβαιώνουμε ότι στηρίζουμε τον αγώνα που διεξάγει ο λαός του Ιράν ενάντια στο καταπιεστικό ισλαμικό καθεστώς και υποστηρίζουμε το δικαίωμα του Ιράν να αμυνθεί απέναντι στους γκάνγκστερ των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αναδεικνύει τα δομικά όρια της αυτόνομης αποτροπής για ένα κράτος δεύτερης κατηγορίας. Η διάδοση των πυρηνικών όπλων συμβάλλει στη σταθερότητα μόνο όταν εντάσσεται σε μια αναγνωρισμένη ισορροπία και υποστηρίζεται από τις μεγάλες δυνάμεις. Χωρίς αυτό, ενδέχεται να αυξήσει τους κινδύνους σύγκρουσης και κλιμάκωσης. Για την Ισλαμική Δημοκρατία, τα πυρηνικά όπλα δεν αποτέλεσαν ποτέ ασπίδα προστασίας. Αποδείχθηκαν η αφετηρία μιας πορείας προς την κρίση — μια κολοσσιαία επένδυση που αποδυνάμωσε τη χώρα και αύξησε την έκθεσή της σε απειλές. Οι κλασικές θεωρίες της αποτροπής και της διάδοσης επιβεβαιώνουν ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να επιβληθεί με διατάγματα: οικοδομείται μέσα σε ένα σύστημα ισορροπιών και προστατευτικών μηχανισμών που το κληρικό καθεστώς δεν κατάφερε ποτέ να επιτύχει.

Michael Karadjis

Μετά από μια εβδομάδα αδικαιολόγητης, βίαιης και παράνομης επιθετικότητας των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.300 άτομα, μεταξύ των οποίων ο «Ανώτατος Ηγέτης» Αγιατολάχ Χαμενεΐ και μια σειρά άλλων κορυφαίων ηγετών, καθώς και μερικές εκατοντάδες μαθήτριες σε δύο σχολεία θηλέων, ολόκληρη η περιοχή της Δυτικής Ασίας βρίσκεται σε κατάσταση χάους… Μια τέτοια περιφερειακή ανάφλεξη είναι που επιδίωκαν οι Ισραηλινοί ηγέτες τα τελευταία δύο χρόνια (ή μάλλον εδώ και δεκαετίες) ως πρόσχημα για να ολοκληρώσουν την καταστροφή της Γάζας και της Δυτικής Όχθης και, ενδεχομένως, να προωθήσουν το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ», το οποίο ορισμένοι ηγέτες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν να διακηρύξουν ανοιχτά τις τελευταίες ημέρες και μήνες.

Gilbert Achcar

Γιατί η Μέση Ανατολή μαστίζεται τόσο συχνά από πολέμους; Σε συνέντευξή του στον Bashir Abu-Manneh, συντάκτη του περιοδικού Jacobin, ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Gilbert Achcar υποστηρίζει ότι η απάντηση βρίσκεται κυρίως στην κεντρική θέση της περιοχής στην παγκόσμια οικονομία του πετρελαίου και στις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων που επιδιώκουν να την ελέγξουν. Ο Achcar αναλύει τη λογική της αμερικανικής επέμβασης, τα όρια της συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ, τη στρατηγική του Ιράν στη σημερινή σύγκρουση και τις περιφερειακές συνέπειες του εξελισσόμενου αυτοκρατορικού δόγματος της Ουάσιγκτον.

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ Ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί της περιοχής, παρακολουθεί με αγωνία όλες τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις. Με την επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στο Ιράν από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, αλλά και απ’ το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τις επιθέσεις στον Λίβανο, πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα του πολέμου, τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικότερα. Την ίδια στιγμή –όσο και αν οι επικυρίαρχοι στη χώρα προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα– είναι δεδομένη η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας

Sahasranshu Dash

Siavash Shahabi

Οι διαμαρτυρίες και η καταστολή που προηγήθηκαν της αμερικανο-ισραηλινής βομβιστικής εκστρατείας αποκάλυψαν τόσο την ευθραυστότητα της ιρανικής κυβερνητικής ελίτ όσο και την οργανωτική αδυναμία της ιρανικής κοινωνίας των πολιτών – δυναμικές που θα συνεχίσουν να καθορίζουν τη χώρα τους επόμενους μήνες.

Συμβούλιο Συνεργασίας Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων στο Κουρδιστάν

Οργάνωση Κουρδιστάν της Ένωσης Σοσιαλιστών Εργατών

Επιτροπή Κουρδιστάν του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος - Χεκματιστές

Κομάλα - Οργάνωση Κουρδιστάν του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν

Εμείς, οι υπογράφοντες αυτής της δήλωσης, καταδικάζουμε για άλλη μια φορά αυτόν τον αντιδραστικό πόλεμο και δηλώνουμε την σθεναρή μας αντίθεση στην πολιτική του συνασπισμού των έξι κουρδικών κομμάτων και προειδοποιούμε από τώρα και στο εξής για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής, η οποία είναι αντίθετη με τα συμφέροντα του αγώνα του λαού του Κουρδιστάν. Η συμμαχία αυτών των κομμάτων σύμφωνα με το αμερικανικό πρόγραμμα και τη γενοκτονική κυβέρνηση του Νετανιάχου όχι μόνο θα προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην αξιοπιστία των δίκαιων αγώνων του λαού του Κουρδιστάν, αλλά θα μετατρέψει επίσης το Κουρδιστάν σε ένα από τα κέντρα πολέμου, καταστροφής και εκτοπισμού. Όπως έχουμε επανειλημμένα δηλώσει, τώρα είναι η ώρα να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη, την ενότητα και την οργάνωση. Είναι η ώρα να αγωνιστούμε επειγόντως για να εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις για τη συλλογική και συμβουλιακή διακυβέρνηση του λαού από τα κάτω.

Όπως και να έχει, η εξέγερση του Ιανουαρίου και οι αεροπορικές επιθέσεις του Φεβρουαρίου-Μαρτίου σηματοδότησαν ότι το Ιράν και η περιοχή έχουν εισέλθει σε μια πραγματική καμπή. Για να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα, η παγκόσμια αριστερά πρέπει να αναγνωρίσει αυτές τις νέες εξελίξεις, οι οποίες περιλαμβάνουν: (1) ένα νέο επίπεδο λαϊκής αναταραχής στο Ιράν, το βαθύτερο που έχει σημειωθεί οπουδήποτε από την πανδημία του COVID, (2) ένα νέο είδος απερίσκεπτου, βίαιου και φασιστικού ιμπεριαλισμού, που υποθάλπεται από τρομακτικά νέα όπλα παρακολούθησης και δολοφονίας και είναι πρόθυμο να μιλά ανοιχτά για κατάκτηση, κυριαρχία και βίαιη εξόρυξη πόρων…. Στο πλαίσιο του σημερινού Ιράν, αυτό θα σήμαινε την πιο σθεναρή αντίθεση τόσο στις βίαιες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ όσο και στο αντιδραστικό, θεοκρατικό καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας.