Επαναστατική Μαρξιστική Τάση του Ιράν

Η πανεθνική εξέγερση στο Ιράν συνεχίζεται εν μέσω αυξανόμενων ενδείξεων για μια συστηματική και αιματηρή εκστρατεία του κράτους με στόχο την καταστολή της λαϊκής αντίστασης. Αναφορές που προέρχονται από νοσοκομεία, παρά την σχεδόν πλήρη διακοπή του διαδικτύου, αποκαλύπτουν την κλίμακα της βίας που ασκείται εναντίον άοπλων διαδηλωτών, οι οποίοι προέρχονται κατά κύριο λόγο από την εργατική τάξη, τη νεολαία και τους φτωχούς των αστικών κέντρων. … Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται μηχανικά, αλλά μας δίνει προειδοποιήσεις. Οι προηγούμενες επαναστάσεις του Ιράν παρεκτράπηκαν από την πορεία τους όταν τα λαϊκά κινήματα απομονώθηκαν, κατακερματίστηκαν ή υποτάχθηκαν σε εξωτερικά συμφέροντα. Το μάθημα που αναδύεται για άλλη μια φορά από τους δρόμους είναι αδιαπραγμάτευτο: η ελευθερία δεν μπορεί να επιτευχθεί από τους δήμιους, ούτε να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης από εξόριστους που υποστηρίζονται από ξένες χώρες.

Elham Hoominfar

Οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στο Ιράν την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025 δεν είναι ούτε ένα ξαφνικό ξέσπασμα ούτε μια παροδική αντίδραση στην κατάρρευση του εθνικού νομίσματος. Αντίθετα, αποτελούν την ορατή έκρηξη βαθιών διαρθρωτικών κρίσεων που έχουν συσσωρευτεί με την πάροδο του χρόνου στα πολιτικά και οικονομικά θεμέλια της Ισλαμικής Δημοκρατίας. … Οι σημερινές διαμαρτυρίες στο Ιράν χαρακτηρίζονται από επαναστατική οργή και επαναστατικές καταστάσεις. Χαρακτηρίζονται επίσης από εντυπωσιακή ποικιλομορφία και πολυμορφία. Το επείγον ερώτημα τώρα είναι τι θα ακολουθήσει. Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν έχει πλέον καμία νομιμότητα. Αυτή τη στιγμή σκοτώνει τους πολίτες της και, αν οι διαμαρτυρίες υποχωρήσουν, πιθανότατα θα προχωρήσει στην εκτέλεση των κρατουμένων. Με άλλα λόγια, αν το καθεστώς ανακτήσει τον έλεγχο, θα επιδιώξει εκδίκηση. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, το κράτος έχει διακόψει τις επικοινωνίες μέσω διαδικτύου και σταθερού τηλεφώνου σε ολόκληρη τη χώρα για περίπου τέσσερις ημέρες. Οι εικόνες και οι αριθμοί των θυμάτων είναι συγκλονιστικοί.

Σήμερα, ο διεθνισμός σημαίνει την αναγνώριση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση, καταπολεμώντας ταυτόχρονα όλες τις μορφές κυριαρχίας, εσωτερικές και εξωτερικές. Για να υλοποιηθεί, ένα τέτοιο μπλοκ πρέπει να βασίζεται σε πραγματικές εμπειρίες, σε συγκεκριμένη αλληλεγγύη και σε ανεξάρτητες πηγές. Αυτό συνεπάγεται την ενεργό συμμετοχή των αριστερών, φεμινιστικών, αντικαπιταλιστικών και δημοκρατικών δυνάμεων για μια ευρεία ταξική οργάνωση στο πλαίσιο του κύματος διαμαρτυριών, με στόχο την ανακατάκτηση της ζωής και τη δημιουργία εναλλακτικών οριζόντων κοινωνικής αναπαραγωγής. Αυτή η οργάνωση πρέπει επίσης να βρίσκεται στη συνέχεια των προηγούμενων αγώνων, ιδίως του κινήματος «Jin, Jiyan, Azadî», που διαπέρασε το Ιράν το 2022.

Η ILC (Iran labour Confederation – Abroad) εξέδωσε επείγουσα έκκληση προς τα συνδικάτα σε όλο τον κόσμο, προειδοποιώντας ότι η διακοπή των επικοινωνιών σε εθνικό επίπεδο θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για μια εκτεταμένη, κρυφή καταστολή των συνεχιζόμενων διαδηλώσεων στο Ιράν. Σε επιστολή της προς διεθνούς ομοσπονδίες και συνδικάτα, η οργάνωση αναφέρει ότι εργάτες, εκπαιδευτικοί, νοσηλευτές και συνταξιούχοι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις διαδηλώσεις και υποστηρίζει ότι η αντίδραση του κράτους συνιστά άμεση επίθεση κατά του εργατικού κινήματος και των ευρύτερων πολιτικών δικαιωμάτων.

 Είναι δύσκολο να προβλεφθεί η διάρκεια των κινητοποιήσεων ή η ικανότητά τους να υποχρεώσουν την εξουσία σε υποχώρηση, ιδιαίτερα καθώς δεν διαθέτουν ακόμη μια δομημένη πολιτική φάση, παρά τα ριζοσπαστικά συνθήματα όπως «θάνατος στον δικτάτορα»...Αυτή η πραγματική οργή θα μπορέσει να μετατραπεί σε αποτελεσματική δύναμη μόνο από τη σύγκλιση του γενικού κινήματος διαμαρτυρίας και των αγώνων στους χώρους εργασίας, στις λαϊκές γειτονιές και στα πανεπιστήμια. Ωστόσο, η νεολαία και οι λαϊκές τάξεις του Ιράν αξίζουν τη διεθνή υποστήριξη των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που είναι αλληλέγγυες με τους αγώνες τους ενάντια στο ακριβό κόστος ζωής, τις κοινωνικές αδικίες και την τυραννία.

 Στις εμπορικές αρτηρίες της Τεχεράνης, η κρίση γίνεται αισθητή πριν εμφανιστεί σε οποιοδήποτε γράφημα. Εμφανίζεται ως ανασφάλεια. Ένας καταστηματάρχης κοιτάζει τον υπολογιστή του και δεν πληκτρολογεί. Οι πελάτες ρωτούν για την τιμή και αντί για έναν αριθμό, λαμβάνουν μια παύση. Μια φράση που ακούγεται συνηθισμένη, αλλά κρύβει ολόκληρη την οικονομία: «Δεν μπορώ να σας πω την τιμή». Όταν ένα νόμισμα καταρρέει τόσο γρήγως, το εμπόριο παύει να είναι εμπόριο. Μετατρέπεται σε καθημερινό δημοψήφισμα για τον φόβο. Οι άνθρωποι δεν χάνουν μόνο την αγοραστική τους δύναμη, χάνουν την ικανότητα να σχεδιάζουν, να εμπιστεύονται, να φαντάζονται το αύριο. Αυτό είναι το έδαφος από το οποίο αναπτύχθηκε το τελευταίο κύμα διαμαρτυριών. 

Οι συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις που συγκλονίζουν το Ιράν εκφράζουν μια βαθιά λαϊκή οργή, που προέρχεται από δεκαετίες δικτατορίας, υψηλού κόστους ζωής, ανεξέλεγκτου πληθωρισμού και κατάρρευσης των συνθηκών διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι διεθνείς κυρώσεις και η καταστροφική οικονομική πολιτική της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν έχουν προκαλέσει βαθιά ύφεση, την ίδια στιγμή που οι καθεστωτικές ελίτ και οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν συσσωρεύσει τεράστια πλούτη. Ξεκινώντας από τους εμπόρους στο Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης, η κοινωνική αμφισβήτηση εξαπλώθηκε γρήγορα σε περισσότερες από 80 πόλεις, πυροδοτώντας και τις εργατικές γειτονιές, τους μικρούς εμπόρους που έχουν στραγγαλιστεί από την κρίση, τους φοιτητές και τους νέους χωρίς μέλλον.

Nouveau Parti Anticapitaliste – l’Anticapitaliste

Η κατάρρευση του εθνικού νομίσματος και της οικονομίας, ο υπερπληθωρισμός και η στασιμότητα των μισθών είναι τα συστατικά της μαζικής κινητοποίησης που ξεκίνησε την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου στο παζάρι της Τεχεράνης και εξαπλώθηκε σε πολλές πόλεις και πανεπιστήμια. Το μαχητικό πνεύμα των διαδηλωτών και η ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται η κατάσταση δείχνουν σαφώς ότι δεν πρόκειται για μια παροδική αντίδραση στην αύξηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Για άλλη μια φορά εκφράζεται μια βαθιά κοινωνική οργή, που έχει τις ρίζες της σε δεκαετίες αδικίας, φτώχειας, διακρίσεων λόγω φύλου και καταπίεσης. Η απεργία στο παζάρι, το κλείσιμο των καταστημάτων και η συμμετοχή των φοιτητών σηματοδοτούν μια νέα φάση σε αυτό το θεμελιώδες κίνημα που συγκλονίζει την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Bella Beiraghi

«Μην φοβάστε, είμαστε όλοι μαζί» – η φωνή αντηχεί μέσα στο μεγάλο παζάρι της Τεχεράνης. Μια νεαρή γυναίκα, με θάρρος χωρίς πέπλο, ηγείται μιας πορείας εκατοντάδων ανθρώπων σε μια από τις παλαιότερες αγορές του κόσμου. Η κατάρρευση του ριάλ, του επίσημου νομίσματος του Ιράν, έχει προκαλέσει τις μεγαλύτερες διαμαρτυρίες μετά την εξέγερση «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» το 2022. Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου, στην πρωτεύουσα του Ιράν, Τεχεράνη, το μεγάλο παζάρι ξέσπασε. Οι έμποροι έκλεισαν τα καταστήματά τους και βγήκαν στους δρόμους φωνάζοντας «κλείστε το». Μέσα σε 72 ώρες, οι διαμαρτυρίες είχαν εξαπλωθεί σε περισσότερες από 21 από τις 31 επαρχίες του Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times. Από το μετρό του Μασχάντ μέχρι τη μικρή πόλη του Φαρσάν, οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν σε γωνίες δρόμων και πλατείες, με το σύνθημα «θάνατος στον δικτάτορα» –μια αναφορά στην 46χρονη ισλαμική θεοκρατία– να κυριαρχεί.

Maryam Alaniz

Οι διαδηλώσεις στους δρόμους έχουν πλέον επεκταθεί σε αρκετές πόλεις, καθώς η οικονομική κρίση εντείνεται. Σε αρκετές πόλεις, στις διαδηλώσεις ακούγονται σαφώς αντι-καθεστωτικά συνθήματα, σηματοδοτώντας ότι η οργή για τον πληθωρισμό και τις συνθήκες διαβίωσης μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ευρύτερη αντίθεση προς το ίδιο το καθεστώς των κληρικών που κυβερνά. Βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν πλήθη να συγκεντρώνονται στο κέντρο της Τεχεράνης, μεταξύ άλλων κοντά στην οδό Σααντί και στις γειτονιές γύρω από το Μεγάλο Παζάρι. Μια εικόνα που έγινε viral διεθνώς έδειχνε έναν μοναχικό διαδηλωτή να αντιμετωπίζει τις δυνάμεις ασφαλείας, ξυπνώντας μνήμες από ιστορικές στιγμές αντίστασης όπως η Τιενανμέν – ένα ισχυρό σύμβολο αντίστασης εν μέσω καταστολής.