Πέντε ημέρες έχουν περάσει από την έναρξη του άμεσου πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ από τη μία πλευρά και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν από την άλλη. Ένας πόλεμος που, από τις πρώτες κιόλας ώρες, ξεπέρασε τα όρια μιας διμερούς σύγκρουσης και, με την πολεμική πολιτική που υιοθέτησε η Ισλαμική Δημοκρατία, μετατράπηκε ουσιαστικά σε περιφερειακή κρίση. Αν και δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί τα ακριβή στοιχεία για τις ανθρώπινες απώλειες αυτού του πολέμου, μια φρικτή καταστροφή έχει ρίξει μια βαριά σκιά σε αυτές τις ημέρες από την αρχή: Η βομβιστική επίθεση σε ένα σχολείο στην περιοχή Μιναμπ, όπου σκοτώθηκαν περισσότερες από 160 μαθήτριες, δασκάλες και μέλη του προσωπικού...

Iran Labour Confederation – Abroad

Σε μια στιγμή όπως αυτή, το κεντρικό ζήτημα δεν είναι απλώς η «αντίθεση στον πόλεμο». Το πραγματικό ζήτημα είναι αν η κοινωνία μπορεί να αξιοποιήσει συνειδητά το άνοιγμα που δημιουργήθηκε από το ρήγμα στην κορυφή για να προωθήσει την επαναστατική ανατροπή. Ο πόλεμος έχει ως στόχο να τρομάξει την κοινωνία και να αναστείλει την επανάσταση. Η απάντηση του λαού πρέπει να είναι η ανοικοδόμηση και η οργάνωση της κοινωνικής του δύναμης εν μέσω αυτής της κρίσης. Οι εργαζόμενοι, οι μισθωτοί, οι νέοι, οι γυναίκες και όλες οι κοινωνικές δυνάμεις πρέπει να κατανοήσουν μια βασική αλήθεια: καμία ξένη δύναμη δεν θα φέρει την ελευθερία. Η μόνη δύναμη που μπορεί να καταρρίψει αυτό το σύστημα για πάντα είναι μια οργανωμένη κοινωνία.

Συνοψίζοντας, τα κίνητρα αυτής της σύγκρουσης και, γενικότερα, της αναζωογόνησης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού εντάσσονται σε μια οικονομική λογική. Η λογική αυτή είναι η λογική μιας ληστρικής φυγής προς τα εμπρός, σε μια μάταιη προσπάθεια να ξεφύγει από τις αντιφάσεις του ύστερου καπιταλισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η λογική είναι η λογική της πρώτης οικονομικής δύναμης του κόσμου. Οι κίνδυνοι για την παγκόσμια ανάπτυξη είναι προφανώς πραγματικοί, ιδίως επειδή η επιχείρηση μπορεί να κολλήσει ή και να αποτύχει. Όμως ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πεπεισμένος ότι η χώρα του είναι προστατευμένη με τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου της και ότι μακροπρόθεσμα θα κερδίσει περισσότερα από όσα θα χάσει. Η λογική του είναι αυτή της καταστροφής που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο καπιταλισμό. Κάθε προσπάθεια να αναχθεί αυτό που συμβαίνει σε ένα απλό παιχνίδι «δυνάμεων» δεν καταφέρνει, τελικά, παρά μόνο να υποτιμήσει τη λογική αυτή.

Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των εναπομεινάντων ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι οποίοι είναι απασχολημένοι με τον καθορισμό του μελλοντικού ηγετικού συμβουλίου του ισλαμικού καθεστώτος, και δεδομένου του βαθιού μίσους και της αηδίας του λαού για την υπάρχουσα αυταρχική δομή και τις επιβαλλόμενες πολιτικές της, η διατήρηση του σημερινού πολιτικού συστήματος δεν είναι δυνατή. Η συνέχιση αυτού του συστήματος θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν προς το επικίνδυνο γκρεμό της διάλυσης της χώρας και της σοβαρής καταστροφικής ζημιάς στην κοινωνία. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, οι εναπομείναντες ηγέτες του καθεστώτος είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν οποιαδήποτε συμφωνία με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου για να διατηρήσουν τα σαθρά θεμέλια της εξουσίας τους,  πουλώντας σε δημοπρασία το Ιράν, τα εθνικά συμφέροντα της χώρας και τους εργαζόμενους.

Έθαψαν τη βίαιη δολοφονία των διαδηλωτών στις 8-9 Ιανουαρίου κάτω από έτοιμες ετικέτες: «ξένη παρέμβαση», «Μοσάντ», «CIA». Με άλλα λόγια, αντί να ονομάσουν τον δολοφόνο, κατηγόρησαν το θύμα. Αυτή είναι η κλασική δουλειά της ιδεολογίας: να μετατρέπει το αίμα των ανθρώπων σε «αρχείο ασφαλείας» και την πολιτική σε διαχείριση του εγκλήματος. Και μην ξεχνάτε τις προηγούμενες σφαγές, καθώς και την ψυχρή αδιαφορία απέναντι στο προοδευτικό κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία». Αλλά τώρα, όταν ένας φασίστας πεθαίνει στα χέρια της ίδιας πολεμικής μηχανής, ξαφνικά θρηνούν. Ξαφνικά δείχνουν «ηθική ανησυχία» και βγάζουν όμορφες ομιλίες για το «δικαίωμα των Ιρανών στη ζωή». Σαν το δικαίωμα στη ζωή να είναι ένα προνόμιο υπό προϋποθέσεις: αν ταιριάζεις στην ιστορία που θέλει η εξουσία, θεωρείσαι «άνθρωπος». Αν δεν ταιριάζεις, είσαι είτε «πράκτορας» είτε «αναγκαίο κόστος».

Τέταρτη Διεθνής

Μετά από αρκετά χρόνια και διάφορες αμερικανικές κυβερνήσεις να απειλούν το Ιράν με στρατιωτική επίθεση, οι ΗΠΑ, σε συμμαχία με το Ισραήλ, εξαπέλυσαν πυραυλικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς κατά της χώρας. Ο Τραμπ κάλεσε τον ιρανικό στρατό να παραδοθεί ή να «αντιμετωπίσει βέβαιο θάνατο». Το Ιράν αντέδρασε με επιθέσεις σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε ολόκληρο τον Κόλπο και τώρα υπάρχει ο κίνδυνος ενός ευρύτερου περιφερειακού πολέμου. Το πρόσχημα για αυτόν τον πόλεμο είναι η αποτυχία των διαπραγματεύσεων γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ο ισχυρισμός του Τραμπ ότι το Ιράν κατασκευάζει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για να χτυπήσει την Ευρώπη ή ακόμα και τις ΗΠΑ. Είναι το ίδιο ρεφρέν με αυτό που χρησιμοποίησαν ο Τζορτζ Μπους και ο Τόνι Μπλερ όταν ισχυρίστηκαν ότι το Ιράκ μπορούσε να χτυπήσει δυτικούς στόχους σε μόλις «45 λεπτά» το 2003. [Αναδημοσίευση από Quatrième internationale]

International Workers’ League

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και το Ισραήλ επιτίθενται αυτή τη στιγμή στο Ιράν. Η επίθεση αυτή αναμένεται να είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη του Ιουνίου 2025. Οι βομβαρδισμοί έχουν ήδη πλήξει πολλές ιρανικούς πόλεις, όπως την Τεχεράνη, το Ισφαχάν, την Κομ, την Ταμπρίζ και άλλες. Τόσο ο Τραμπ όσο και ο Νετανιάχου έχουν δηλώσει ανοιχτά ότι στόχος τους είναι η εξόντωση του Χαμενεΐ και της ιρανικής ηγεσίας. Επιδιώκουν όχι μόνο να καταστρέψουν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις και τις στρατιωτικές βάσεις του Ιράν, αλλά και να επιβάλουν ένα καθεστώς υποταγμένο στον Τραμπ.

Εθνική Επιτροπή του Tempest

Η διοίκηση Τραμπ παίζει για άλλη μια φορά τον ρόλο του αυτοκρατορικού νταή με το Ιράν. Ο Τραμπ έχει διατάξει την ενίσχυση του ναυτικού και της αεροπορίας γύρω από τη χώρα σε κλίμακα που δεν έχει υπάρξει από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Τραμπ έχει απαιτήσει, με τον χαρακτηριστικό του πρωτογονισμό, το Ιράν να καταλήξει σε συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου και τους βαλλιστικούς πυραύλους εντός 10-15 ημερών, αλλιώς «θα συμβούν άσχημα πράγματα». Οι ΗΠΑ έχουν στείλει δώδεκα πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων δύο αεροπλανοφόρων, στην περιοχή, με επαρκή οπλισμό για να πραγματοποιήσουν συνεχείς επιθέσεις για αρκετές εβδομάδες. Αν αυτό είναι απλώς μπλόφα με σκοπό να ενισχύσει τη θέση των ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε, σύμφωνα με κάποιες δεξαμενές σκέψεις, θα είναι η πιο δαπανηρή μπλόφα στην ιστορία.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2026, τα ιρανικά πανεπιστήμια μετατράπηκαν για άλλη μια φορά σε κέντρα διαμαρτυριών, συνθημάτων και συγκρούσεων. Η πρώτη μέρα των δια ζώσης μαθημάτων μετά από εβδομάδες κλεισίματος και διαδικτυακής διδασκαλίας συνέπεσε με την 40ή ημέρα από τον θάνατο των θυμάτων των διαμαρτυριών του Ιανουαρίου. Αντί να σηματοδοτήσει την επιστροφή στην «κανονική ζωή», η μέρα αυτή ανέδειξε για άλλη μια φορά το βαθύ χάσμα μεταξύ των φοιτητών και του κράτους.

Zeynab Ferdowsi

Σχεδόν όλα τα σιιτικά τζαμιά φιλοξενούν κέντρα των Μπασίτζ. Οι Μπασίτζ είναι ο λαϊκός βραχίονας του IRGC, που ελέγχεται άμεσα από τον «Ανώτατο Ηγέτη». Αυτά τα κέντρα των Μπασίτζ είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι Ιρανοί διαδηλωτές στοχεύουν τα τζαμιά... Οι Ιρανοί διαδηλωτές δεν χρειάζονται την υποκίνηση του Ισραήλ, όταν δεν έχουν πολιτικές ελευθερίες, οι εκλογές είναι στημένες, η οικονομία έχει καταρρεύσει, η διαφθορά της κυβέρνησης είναι συστημική και οι ισλαμικοί νόμοι επιβάλλονται με τη βία σε όλους.