Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αναδεικνύει τα δομικά όρια της αυτόνομης αποτροπής για ένα κράτος δεύτερης κατηγορίας. Η διάδοση των πυρηνικών όπλων συμβάλλει στη σταθερότητα μόνο όταν εντάσσεται σε μια αναγνωρισμένη ισορροπία και υποστηρίζεται από τις μεγάλες δυνάμεις. Χωρίς αυτό, ενδέχεται να αυξήσει τους κινδύνους σύγκρουσης και κλιμάκωσης. Για την Ισλαμική Δημοκρατία, τα πυρηνικά όπλα δεν αποτέλεσαν ποτέ ασπίδα προστασίας. Αποδείχθηκαν η αφετηρία μιας πορείας προς την κρίση — μια κολοσσιαία επένδυση που αποδυνάμωσε τη χώρα και αύξησε την έκθεσή της σε απειλές. Οι κλασικές θεωρίες της αποτροπής και της διάδοσης επιβεβαιώνουν ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να επιβληθεί με διατάγματα: οικοδομείται μέσα σε ένα σύστημα ισορροπιών και προστατευτικών μηχανισμών που το κληρικό καθεστώς δεν κατάφερε ποτέ να επιτύχει.

Michael Karadjis

Μετά από μια εβδομάδα αδικαιολόγητης, βίαιης και παράνομης επιθετικότητας των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.300 άτομα, μεταξύ των οποίων ο «Ανώτατος Ηγέτης» Αγιατολάχ Χαμενεΐ και μια σειρά άλλων κορυφαίων ηγετών, καθώς και μερικές εκατοντάδες μαθήτριες σε δύο σχολεία θηλέων, ολόκληρη η περιοχή της Δυτικής Ασίας βρίσκεται σε κατάσταση χάους… Μια τέτοια περιφερειακή ανάφλεξη είναι που επιδίωκαν οι Ισραηλινοί ηγέτες τα τελευταία δύο χρόνια (ή μάλλον εδώ και δεκαετίες) ως πρόσχημα για να ολοκληρώσουν την καταστροφή της Γάζας και της Δυτικής Όχθης και, ενδεχομένως, να προωθήσουν το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ», το οποίο ορισμένοι ηγέτες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν να διακηρύξουν ανοιχτά τις τελευταίες ημέρες και μήνες.

Gilbert Achcar

Γιατί η Μέση Ανατολή μαστίζεται τόσο συχνά από πολέμους; Σε συνέντευξή του στον Bashir Abu-Manneh, συντάκτη του περιοδικού Jacobin, ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Gilbert Achcar υποστηρίζει ότι η απάντηση βρίσκεται κυρίως στην κεντρική θέση της περιοχής στην παγκόσμια οικονομία του πετρελαίου και στις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων που επιδιώκουν να την ελέγξουν. Ο Achcar αναλύει τη λογική της αμερικανικής επέμβασης, τα όρια της συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ, τη στρατηγική του Ιράν στη σημερινή σύγκρουση και τις περιφερειακές συνέπειες του εξελισσόμενου αυτοκρατορικού δόγματος της Ουάσιγκτον.

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ Ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί της περιοχής, παρακολουθεί με αγωνία όλες τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις. Με την επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στο Ιράν από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, αλλά και απ’ το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τις επιθέσεις στον Λίβανο, πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα του πολέμου, τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικότερα. Την ίδια στιγμή –όσο και αν οι επικυρίαρχοι στη χώρα προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα– είναι δεδομένη η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας

Sahasranshu Dash

Siavash Shahabi

Οι διαμαρτυρίες και η καταστολή που προηγήθηκαν της αμερικανο-ισραηλινής βομβιστικής εκστρατείας αποκάλυψαν τόσο την ευθραυστότητα της ιρανικής κυβερνητικής ελίτ όσο και την οργανωτική αδυναμία της ιρανικής κοινωνίας των πολιτών – δυναμικές που θα συνεχίσουν να καθορίζουν τη χώρα τους επόμενους μήνες.

Συμβούλιο Συνεργασίας Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων στο Κουρδιστάν

Οργάνωση Κουρδιστάν της Ένωσης Σοσιαλιστών Εργατών

Επιτροπή Κουρδιστάν του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος - Χεκματιστές

Κομάλα - Οργάνωση Κουρδιστάν του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν

Εμείς, οι υπογράφοντες αυτής της δήλωσης, καταδικάζουμε για άλλη μια φορά αυτόν τον αντιδραστικό πόλεμο και δηλώνουμε την σθεναρή μας αντίθεση στην πολιτική του συνασπισμού των έξι κουρδικών κομμάτων και προειδοποιούμε από τώρα και στο εξής για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής, η οποία είναι αντίθετη με τα συμφέροντα του αγώνα του λαού του Κουρδιστάν. Η συμμαχία αυτών των κομμάτων σύμφωνα με το αμερικανικό πρόγραμμα και τη γενοκτονική κυβέρνηση του Νετανιάχου όχι μόνο θα προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην αξιοπιστία των δίκαιων αγώνων του λαού του Κουρδιστάν, αλλά θα μετατρέψει επίσης το Κουρδιστάν σε ένα από τα κέντρα πολέμου, καταστροφής και εκτοπισμού. Όπως έχουμε επανειλημμένα δηλώσει, τώρα είναι η ώρα να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη, την ενότητα και την οργάνωση. Είναι η ώρα να αγωνιστούμε επειγόντως για να εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις για τη συλλογική και συμβουλιακή διακυβέρνηση του λαού από τα κάτω.

Όπως και να έχει, η εξέγερση του Ιανουαρίου και οι αεροπορικές επιθέσεις του Φεβρουαρίου-Μαρτίου σηματοδότησαν ότι το Ιράν και η περιοχή έχουν εισέλθει σε μια πραγματική καμπή. Για να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα, η παγκόσμια αριστερά πρέπει να αναγνωρίσει αυτές τις νέες εξελίξεις, οι οποίες περιλαμβάνουν: (1) ένα νέο επίπεδο λαϊκής αναταραχής στο Ιράν, το βαθύτερο που έχει σημειωθεί οπουδήποτε από την πανδημία του COVID, (2) ένα νέο είδος απερίσκεπτου, βίαιου και φασιστικού ιμπεριαλισμού, που υποθάλπεται από τρομακτικά νέα όπλα παρακολούθησης και δολοφονίας και είναι πρόθυμο να μιλά ανοιχτά για κατάκτηση, κυριαρχία και βίαιη εξόρυξη πόρων…. Στο πλαίσιο του σημερινού Ιράν, αυτό θα σήμαινε την πιο σθεναρή αντίθεση τόσο στις βίαιες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ όσο και στο αντιδραστικό, θεοκρατικό καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Πέντε ημέρες έχουν περάσει από την έναρξη του άμεσου πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ από τη μία πλευρά και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν από την άλλη. Ένας πόλεμος που, από τις πρώτες κιόλας ώρες, ξεπέρασε τα όρια μιας διμερούς σύγκρουσης και, με την πολεμική πολιτική που υιοθέτησε η Ισλαμική Δημοκρατία, μετατράπηκε ουσιαστικά σε περιφερειακή κρίση. Αν και δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί τα ακριβή στοιχεία για τις ανθρώπινες απώλειες αυτού του πολέμου, μια φρικτή καταστροφή έχει ρίξει μια βαριά σκιά σε αυτές τις ημέρες από την αρχή: Η βομβιστική επίθεση σε ένα σχολείο στην περιοχή Μιναμπ, όπου σκοτώθηκαν περισσότερες από 160 μαθήτριες, δασκάλες και μέλη του προσωπικού...

Iran Labour Confederation – Abroad

Σε μια στιγμή όπως αυτή, το κεντρικό ζήτημα δεν είναι απλώς η «αντίθεση στον πόλεμο». Το πραγματικό ζήτημα είναι αν η κοινωνία μπορεί να αξιοποιήσει συνειδητά το άνοιγμα που δημιουργήθηκε από το ρήγμα στην κορυφή για να προωθήσει την επαναστατική ανατροπή. Ο πόλεμος έχει ως στόχο να τρομάξει την κοινωνία και να αναστείλει την επανάσταση. Η απάντηση του λαού πρέπει να είναι η ανοικοδόμηση και η οργάνωση της κοινωνικής του δύναμης εν μέσω αυτής της κρίσης. Οι εργαζόμενοι, οι μισθωτοί, οι νέοι, οι γυναίκες και όλες οι κοινωνικές δυνάμεις πρέπει να κατανοήσουν μια βασική αλήθεια: καμία ξένη δύναμη δεν θα φέρει την ελευθερία. Η μόνη δύναμη που μπορεί να καταρρίψει αυτό το σύστημα για πάντα είναι μια οργανωμένη κοινωνία.

Συνοψίζοντας, τα κίνητρα αυτής της σύγκρουσης και, γενικότερα, της αναζωογόνησης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού εντάσσονται σε μια οικονομική λογική. Η λογική αυτή είναι η λογική μιας ληστρικής φυγής προς τα εμπρός, σε μια μάταιη προσπάθεια να ξεφύγει από τις αντιφάσεις του ύστερου καπιταλισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η λογική είναι η λογική της πρώτης οικονομικής δύναμης του κόσμου. Οι κίνδυνοι για την παγκόσμια ανάπτυξη είναι προφανώς πραγματικοί, ιδίως επειδή η επιχείρηση μπορεί να κολλήσει ή και να αποτύχει. Όμως ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πεπεισμένος ότι η χώρα του είναι προστατευμένη με τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου της και ότι μακροπρόθεσμα θα κερδίσει περισσότερα από όσα θα χάσει. Η λογική του είναι αυτή της καταστροφής που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο καπιταλισμό. Κάθε προσπάθεια να αναχθεί αυτό που συμβαίνει σε ένα απλό παιχνίδι «δυνάμεων» δεν καταφέρνει, τελικά, παρά μόνο να υποτιμήσει τη λογική αυτή.