Siyavash Shahabi

Στο Ιράν, το να μιλάει κανείς για μια «παγκόσμια ενεργειακή κρίση» μπορεί μερικές φορές να μοιάζει σαν να μιλάει για κάτι μακρινό, κάτι που αφορά τη ζωή άλλων ανθρώπων. Σε μια κοινωνία που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει τον πληθωρισμό, την κατάρρευση του νομίσματος, τις κυρώσεις, τη διαρθρωτική διαφθορά και την πολιτική καταπίεση, όλα αυτά παράλληλα με την οργανωμένη λεηλασία των πόρων και την υποτίμηση της εργασίας, η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου ή η απότομη αύξηση του κόστους του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μπορεί αρχικά να φαίνεται ως δευτερεύον ζήτημα. Όμως, τα Στενά του Ορμούζ δεν μπορούν να ειδωθούν από αυτή την απόσταση. Η σημασία αυτής της στενής θαλάσσιας οδού έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι ωθεί τον πόλεμο πέρα από τα σύνορα του Ιράν και τον μετατρέπει σε πρόβλημα για άλλους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι ο πόλεμος του Τραμπ εναντίον του Ιράν είναι ένας κακώς σχεδιασμένος πόλεμος, που ενέχει μεγάλο κίνδυνο και έρχεται σε αντίθεση με τη δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της ίδιας της κυβέρνησής του. Ωστόσο, πολιτικοί και συγκυριακοί παράγοντες τον ώθησαν να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο. Αντίθετα, το Ισραήλ κατάφερε να παρασύρει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που είναι απαραίτητος από την άποψη των δικών του στρατηγικών συμφερόντων. Εάν όμως το αμερικανο-σιωνιστικό τέρας χάσει αυτόν τον πόλεμο, οι ΗΠΑ μπορούν να υποχωρήσουν. Το Ισραήλ δεν μπορεί, αλλά μάλλον θα αντιμετωπίσει την αρχή του τέλους του.

Να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σταματήσουμε αυτόν τον πόλεμο. Να ενημερώσουμε, να εκφράσουμε την άποψή μας, να διαδηλώσουμε, να ασκήσουμε πίεση στους εκπροσώπους της κυβέρνησής μας και στους/στις ανεξάρτητους/τες διανοούμενους/νες… Να συνδεθούμε με τα προοδευτικά κινήματα στη Μέση Ανατολή ή με τους προοδευτικούς ανθρώπους από τη Μέση Ανατολή που ζουν στο εξωτερικό. Να μην περιοριζόμαστε στο να μιλάμε μόνο για έναν αγώνα ή μια χώρα στη Μέση Ανατολή. Να αντιταχθούμε στον καμπισμό, να πάρουμε σαφή θέση ενάντια σε όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές καπιταλιστικές-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και την ανθρωπιά των λαών που καταπιέζουν αυτές οι δυνάμεις. Να αντιμετωπίσουμε τα βασικά ζητήματα που εμποδίζουν τους αγώνες μας: τη φυλετική και εθνοτική διάκριση, την πατριαρχία, την καπιταλιστική εκμετάλλευση και την καπιταλιστική αποξένωση.

Σε αυτή τη συνέντευξη, η Μαριάμ Ναμάζι υποστηρίζει ότι η κεντρική σύγκρουση στο Ιράν δεν είναι ένας πόλεμος δια αντιπροσώπων μεταξύ κρατών, αλλά ένας κοινωνικός αγώνας μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας και της ιρανικής κοινωνίας. Τοποθετεί τις διαδηλώσεις του 2025–2026 στο πλαίσιο πολλών δεκαετιών εξεγέρσεων και υπογραμμίζει τον ρόλο του κινήματος «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», των εργατικών αγώνων και του φοιτητικού ακτιβισμού. Η Ναμάζι επικρίνει τόσο τα τμήματα της δυτικής Αριστεράς που απορρίπτουν τις διαδηλώσεις ως χειραγωγούμενες από το εξωτερικό, όσο και τις φιλοπόλεμες φωνές που παρουσιάζουν τη στρατιωτική κλιμάκωση ως απελευθέρωση. Συνολικά, η συνέντευξη παρουσιάζει την ιρανική εξέγερση ως έναν αγώνα με κοινωνικές ρίζες για δημοκρατικές ελευθερίες και ισότητα, του οποίου η έκβαση θα εξαρτηθεί τελικά από τις εσωτερικές δυναμικές της ιρανικής κοινωνίας και όχι από εξωτερικές γεωπολιτικές επεμβάσεις.

Όπως είδαμε και στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ μετά την επανάσταση του 1979, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επιβάλλεται εξαιτίας του πολέμου μπορεί μόνο να συντρίψει περαιτέρω την αντιπολίτευση. Αυτή τη στιγμή, οι δημοκρατικές δυνάμεις στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων, βρίσκονται μεταξύ των κύριων στόχων του ισλαμικού καθεστώτος και η ζωή τους κινδυνεύει με το πρόσχημα του πολέμου. Απαιτούμε τον άμεσο τερματισμό αυτής της ιμπεριαλιστικής επίθεσης κατά του Ιράν, επαναβεβαιώνουμε ότι στηρίζουμε τον αγώνα που διεξάγει ο λαός του Ιράν ενάντια στο καταπιεστικό ισλαμικό καθεστώς και υποστηρίζουμε το δικαίωμα του Ιράν να αμυνθεί απέναντι στους γκάνγκστερ των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αναδεικνύει τα δομικά όρια της αυτόνομης αποτροπής για ένα κράτος δεύτερης κατηγορίας. Η διάδοση των πυρηνικών όπλων συμβάλλει στη σταθερότητα μόνο όταν εντάσσεται σε μια αναγνωρισμένη ισορροπία και υποστηρίζεται από τις μεγάλες δυνάμεις. Χωρίς αυτό, ενδέχεται να αυξήσει τους κινδύνους σύγκρουσης και κλιμάκωσης. Για την Ισλαμική Δημοκρατία, τα πυρηνικά όπλα δεν αποτέλεσαν ποτέ ασπίδα προστασίας. Αποδείχθηκαν η αφετηρία μιας πορείας προς την κρίση — μια κολοσσιαία επένδυση που αποδυνάμωσε τη χώρα και αύξησε την έκθεσή της σε απειλές. Οι κλασικές θεωρίες της αποτροπής και της διάδοσης επιβεβαιώνουν ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να επιβληθεί με διατάγματα: οικοδομείται μέσα σε ένα σύστημα ισορροπιών και προστατευτικών μηχανισμών που το κληρικό καθεστώς δεν κατάφερε ποτέ να επιτύχει.

Michael Karadjis

Μετά από μια εβδομάδα αδικαιολόγητης, βίαιης και παράνομης επιθετικότητας των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.300 άτομα, μεταξύ των οποίων ο «Ανώτατος Ηγέτης» Αγιατολάχ Χαμενεΐ και μια σειρά άλλων κορυφαίων ηγετών, καθώς και μερικές εκατοντάδες μαθήτριες σε δύο σχολεία θηλέων, ολόκληρη η περιοχή της Δυτικής Ασίας βρίσκεται σε κατάσταση χάους… Μια τέτοια περιφερειακή ανάφλεξη είναι που επιδίωκαν οι Ισραηλινοί ηγέτες τα τελευταία δύο χρόνια (ή μάλλον εδώ και δεκαετίες) ως πρόσχημα για να ολοκληρώσουν την καταστροφή της Γάζας και της Δυτικής Όχθης και, ενδεχομένως, να προωθήσουν το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ», το οποίο ορισμένοι ηγέτες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν να διακηρύξουν ανοιχτά τις τελευταίες ημέρες και μήνες.

Gilbert Achcar

Γιατί η Μέση Ανατολή μαστίζεται τόσο συχνά από πολέμους; Σε συνέντευξή του στον Bashir Abu-Manneh, συντάκτη του περιοδικού Jacobin, ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Gilbert Achcar υποστηρίζει ότι η απάντηση βρίσκεται κυρίως στην κεντρική θέση της περιοχής στην παγκόσμια οικονομία του πετρελαίου και στις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων που επιδιώκουν να την ελέγξουν. Ο Achcar αναλύει τη λογική της αμερικανικής επέμβασης, τα όρια της συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ, τη στρατηγική του Ιράν στη σημερινή σύγκρουση και τις περιφερειακές συνέπειες του εξελισσόμενου αυτοκρατορικού δόγματος της Ουάσιγκτον.

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ Ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί της περιοχής, παρακολουθεί με αγωνία όλες τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις. Με την επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στο Ιράν από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, αλλά και απ’ το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τις επιθέσεις στον Λίβανο, πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα του πολέμου, τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικότερα. Την ίδια στιγμή –όσο και αν οι επικυρίαρχοι στη χώρα προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα– είναι δεδομένη η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας

Sahasranshu Dash

Siavash Shahabi

Οι διαμαρτυρίες και η καταστολή που προηγήθηκαν της αμερικανο-ισραηλινής βομβιστικής εκστρατείας αποκάλυψαν τόσο την ευθραυστότητα της ιρανικής κυβερνητικής ελίτ όσο και την οργανωτική αδυναμία της ιρανικής κοινωνίας των πολιτών – δυναμικές που θα συνεχίσουν να καθορίζουν τη χώρα τους επόμενους μήνες.