Kayhan Valadbaygi

Το σχέδιο που φέρεται να έχουν καταρτίσει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ για την ανάδειξη του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ως του ιρανικού αντίστοιχου της Ντελσί Ροντρίγκεζ της Βενεζουέλας είναι συγκλονιστικό, όχι όμως επειδή ο Αχμαντινετζάντ είναι άγνωστος. Πρόκειται για μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της πρόσφατης ιστορίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Είναι συγκλονιστικό επειδή οποιοσδήποτε έχει σοβαρή κατανόηση του πολιτικού συστήματος του Ιράν θα γνώριζε ότι είναι ακριβώς η λάθος προσωπικότητα για να φανταστεί κανείς μια ελεγχόμενη μετάβαση.

Λένιν: “Ο χειρότερος εσωτερικός εχθρός μας είναι ο γραφειοκράτης, κομμουνιστής που κάθεται σε υπεύθυνο (και μετά και σε ανεύθυνο) σοβιετικό πόστο…. Απ’ αυτόν τον εχθρό πρέπει να καθαρίσουμε τις γραμμές μας και με την βοήθεια όλων των συνειδητών εργατών και αγροτών θα τον βάλουμε στο χέρι…. Όσο γι αυτό καμία ταλάντευση δεν μπορεί να υπάρξει.” (Άπαντα τ 45 σελ 15 εκδ Σύγχρονη Εποχή). Ας δούμε πόσο μακριά από την ιστορική αλήθεια είναι το ΚΚΕ και τα μέλη του!

Τα απλά γεγονότα είναι εύγλωττα: ο πόλεμος κατά του Ιράν, που ο Τραμπ αποκάλεσε συχνά απλή… «σύντομη εκδρομή», και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από «δύο-τρεις μέρες», διαρκεί ήδη τρεις μήνες, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει πότε και πώς θα τελειώσει. Όσο για τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, που ο Πούτιν ονόμασε απλή… «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από 4-5 ημέρες με την θριαμβευτική είσοδο του ρωσικού στρατού στο Κίεβο, διαρκεί ήδη πάνω από τέσσερα χρόνια και τα θύματά του (νεκροί και τραυματίες, στρατιωτικοί και άμαχοι) πλησιάζουν πλέον τα… δύο εκατομμύρια!

После / Posle

Στις αρχές Μαΐου, το καθεστώς του Πούτιν φαινόταν να αντιμετωπίζει μια «τέλεια καταιγίδα»: αδιέξοδο στο πεδίο της μάχης, οικονομική στασιμότητα και μια εμφανώς ανεπαρκή αντίδραση του κράτους σε κρίσεις που κυμαίνονταν από τις πλημμύρες στο Νταγκεστάν έως την επιδημία αφθώδους πυρετού στη Σιβηρία. Ταυτόχρονα, το Κρεμλίνο ενέτεινε τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου κινητής τηλεφωνίας και επέκτεινε τις προσπάθειες των υπηρεσιών ασφαλείας για την ενίσχυση του ελέγχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Sarah Selami

Η εκεχειρία που ισχύει επί του παρόντος παραμένει εύθραυστη και η έκβασή της αβέβαιη. Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών. Ήδη, οι συνέπειες αυτού του πολέμου –μιας από τις πιο καθοριστικές καπιταλιστικές συγκρούσεις του 21ου αιώνα– βαρύνουν σοβαρά τη ζωή των λαών, και κυρίως των εργαζομένων, στο Ιράν, στο Λίβανο, σε ολόκληρο τον Κόλπο και πολύ πέρα από αυτόν. Δεν πρόκειται απλώς για μια περιφερειακή στρατιωτική σύγκρουση, αλλά για μια μακροχρόνια σύγκρουση, της οποίας οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις θα γίνονται αισθητές για πολλά χρόνια.

Benjamin Bürbaumer

Όσον αφορά τον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν, στον οποίο εμπλέκεται η πρώτη παγκόσμια δύναμη, κάθε ανάλυση απαιτεί πρώτα μια εξέταση της αμερικανικής κατάστασης. Η τελευταία χαρακτηρίζεται από μια διπλή κρίσιμη αντίφαση που επιτρέπει να κατανοήσουμε τον πολλαπλασιασμό των επιθετικών ενεργειών που αποφασίζονται στην Ουάσιγκτον. Φυσικά, μια πλήρης ανάλυση του πολέμου κατά του Ιράν και της επακόλουθης περιφερειακής έκρηξης δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε τη θέση του Ισραήλ ως πολλαπλασιαστή της αμερικανικής δύναμης ούτε τους δικούς του πολιτικούς στόχους αυτού του κράτους. Ο στόχος του παρόντος κειμένου είναι ωστόσο πιο περιορισμένος: στοχεύει να αναδείξει τη βασική δυναμική που οδήγησε σε αυτή τη νέα ιμπεριαλιστική επιθετικότητα.

Επιτροπή «Αλληλεγγύη στην Ουκρανία» του γαλλικού NPA-A (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα)

Τα τέσσερα χρόνια πολέμου δεν ανέστειλαν καθόλου τις κοινωνικές και πολιτικές διαμάχες. Η κοινωνία των πολιτών, που σε μεγάλο βαθμό στρατεύτηκε σε έναν αγώνα επιβίωσης ενάντια στη ρωσική επίθεση, συνεχίζει ταυτόχρονα να αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της. Ο πληθυσμός καταγγέλλει τη διαφθορά που διαβρώνει τις δημόσιες υπηρεσίες, τον στρατό, καθώς και τα ανώτερα διοικητικά και πολιτικά κλιμάκια, μέχρι και την κορυφή του κράτους. Ήδη τον Ιούλιο του 2025, σημαντικές κινητοποιήσεις είχαν αναγκάσει τον Ζελένσκι να υποχωρήσει και να εγγυηθεί την ανεξαρτησία των οργανισμών καταπολέμησης της διαφθοράς. Με την ενίσχυση και δημοσιογράφων ερευνητικής δημοσιογραφίας, η λαϊκή πίεση για παραιτήσεις και ποινικές διώξεις εντείνεται. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό Τέσσερα]

Lena Souza

Emilio

Ο Πρόεδρος Ροντρίγκο Παζ Περέιρα, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στη Βολιβία τον Νοέμβριο του 2025, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη πολιτική και κοινωνική κρίση της θητείας του. Ένα τεράστιο κύμα απεργιών και αποκλεισμών δρόμων έχει οδηγήσει τη χώρα σε σχεδόν πλήρη παράλυση.

Οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται επί τρεις εβδομάδες, με επίκεντρο το διαμέρισμα της Λα Πας και ειδικότερα την πόλη Ελ Άλτο, με κεντρικό αίτημα την παραίτηση του Παζ Περέιρα.

Pierre Rousset

Ο πληθωρισμός που τροφοδοτείται από τον πόλεμο στο Ιράν πλήττει τις λαϊκές τάξεις στην Ασία όπως και αλλού, με μια ιδιαιτερότητα: σε πολλές ασιατικές χώρες, τα χρήματα που στέλνουν οι μετανάστες επιτρέπουν στις οικογένειες να επιβιώσουν. Ωστόσο, η Μέση Ανατολή αποτελεί σημαντικό προορισμό αυτής της μετανάστευσης, όσον αφορά τις μουσουλμανικές χώρες. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, η περιοχή φιλοξενεί 24 εκατομμύρια μετανάστες εργαζόμενους. Αποδεικνύεται ότι είναι ο πρώτος παγκόσμιος προορισμός για το ξένο εργατικό δυναμικό.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναβάλει την επίσκεψή του στο Πεκίνο (προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Σι Τζινπίνγκ) με την ελπίδα, όπως πίστευε, να λύσει το ζήτημα του Ιράν και να φτάσει εκεί από θέση ισχύος. Συνέβη όμως το αντίθετο. Ήρθε να ικετεύσει τους Κινέζους, συμμάχους των Ιρανών, να τον βοηθήσουν να βγει από ένα αδιέξοδο για το οποίο είναι ο μόνος υπεύθυνος.Ο Σι επιθυμεί βεβαίως την επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ και δεν θέλει να δει μια καινούργια χώρα να εισέρχεται στον πολύ κλειστό κύκλο των πυρηνικών δυνάμεων. Γνωρίζει όμως ότι ο Τραμπ βρίσκεται υπό πίεση