Οι ανώτεροι προοδευτικοί ραβίνοι του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν αναγνωρίσει χωρίς περιστροφές αυτό που θα έπρεπε να είναι προφανές σε κάθε έντιμο άνθρωπο: η ακροδεξιά και ολοένα και πιο δολοφονική πορεία του Ισραήλ αποτελεί «υπαρξιακή απειλή» για τον Ιουδαϊσμό. Πρόκειται για ένα αποτέλεσμα για το οποίο είχαν προειδοποιήσει αμέτρητοι Εβραίοι επικριτές του Σιωνισμού, ακόμη και πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ...Πολλοί από τους Εβραίους επικριτές του Σιωνισμού εξέφρασαν τον φόβο ότι ένα κράτος που γεννήθηκε υπό αποικιακές συνθήκες εις βάρος ενός αυτόχθονα πληθυσμού θα κατέληγε να συμπεριφέρεται με τρόπο που θεωρούσαν «ασυμβίβαστο με τις εβραϊκές αξίες»... 

Η εισαγγελική δίωξη που άσκησαν σήμερα επίσημα οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ραούλ Κάστρο δεν είναι παρά το προοίμιο μιας στρατιωτικής δράσης. Η Κούβα έχει τεράστια πολιτική βαρύτητα. Η ήττα της το έτος της εκατονταετηρίδας του Φιντέλ Κάστρο αυξάνει την αξία της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανή στρατιωτική δράση εναντίον της Κούβας. Επιπλέον, το κάνουν την ημέρα που οι προδότες γιορτάζουν τη γέννηση του νεοαποικιακού κράτους της Κούβας.

Αυτό που χρειάζεται η Κούβα είναι μια επανάσταση: όχι αφηρημένες αλλαγές. Μια επανάσταση όπου, για πρώτη φορά, η εξουσία θα βρίσκεται στα χέρια της εργατικής τάξης….. Η μόνη αξιοπρέπεια που μετράει είναι η εργατική τάξη να ξεσηκωθεί και να κάνει επανάσταση, ανατρέποντας την κυβέρνηση και λέγοντας στον Τραμπ: δεν έχεις το δικαίωμα να με εμποδίζεις. Μια διαδικασία κοινωνικής μεταμόρφωσης όπου τα λίγα θα μοιράζονται δίκαια, θα παράγονται συλλογικά και θα κοινωνικοποιούνται. Οι «αλλαγές» σε αφηρημένο επίπεδο θα φέρουν μόνο αρνητικές συνέπειες. Δεν ακούγεται κανένα πραγματικό πρόγραμμα, σχεδιασμένο για την εργατική τάξη. «Να ιδιωτικοποιήσουμε τις τράπεζες, να πουλήσουμε τη γη και τα κτίρια», λένε όσοι παρουσιάζονται ως νικητές. Αλλά κανείς δεν λέει: αν το κράτος απέτυχε, είναι ακριβώς επειδή δεν ήταν σοσιαλιστικό. Με την Κούβα, ναι, αλλά όχι αφηρημένα: με ένα σύνθημα που να είναι «ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και στο πλευρό του κουβανικού λαού που υποφέρει».

Μια στρατιωτική επίθεση κατά της Κούβας γίνεται πλέον μια απτή πραγματικότητα, όπως σπάνια έχει συμβεί στο παρελθόν. Η Ανεξάρτητη Εκστρατεία Αλληλεγγύης Εργατών και Φοιτητών αποκτά πλέον μεγαλύτερη σημασία και επείγοντα χαρακτήρα. Θα πρέπει να επιταχύνουμε τις δράσεις μας και να προετοιμαστούμε για περαιτέρω ενέργειες σε περίπτωση που η επίθεση πραγματοποιηθεί. Η Λατινική Αμερική, καταρχάς, πρέπει να σταθεί δίπλα στην κουβανική εργατική τάξη, η οποία εγκαταλείπεται από τις προοδευτικές κυβερνήσεις.

Λίγες μέρες μετά τη σφαγή του Ντέιρ Γιασίν, οι άνθρωποι που εκπροσωπούσαν στις ΗΠΑ τις οργανώσεις που διέπραξαν αυτή τη σφαγή, είχαν τη φαεινή ιδέα να απευθυνθούν στον Αϊνστάιν ζητώντας τη στήριξή του. Η απάντηση του μεγάλου Εβραίου επιστήμονα, που παραμένει -δυστυχώς- σχεδόν άγνωστη, ήταν περίπου λακωνική, μόλις και μετά βίας 50 λέξεις: Αγαπητέ κύριε, Όταν θα μας έρθει στην Παλαιστίνη η πραγματική και τελική καταστροφή ο πρώτος υπεύθυνος θα είναι οι Βρετανοί και ο δεύτερος υπεύθυνος για αυτό οι Τρομοκρατικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν μέσα από τις δικές μας γραμμές. Δεν είμαι διατεθειμένος να δω οποιονδήποτε να συνεργάζεται με αυτούς τους παραπλανημένους και εγκληματίες ανθρώπους. Ειλικρινά δικός σας, Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ακραίοι καύσωνες, κλιματικές διαταραχές, ρεκόρ κερδών για τις πολυεθνικές: η καταστροφή επιταχύνεται, ο καπιταλισμός την τροφοδοτεί και επωφελείται από αυτήν. Απρίλιος 2026: 43 °C στο Νέο Δελχί, 12 εκατοστά χιόνι στη Μόσχα, 139 γιγατόνοι λιωμένου πάγου στη Γροιλανδία, θερμοκρασίες που ξεπέρασαν για πρώτη φορά τους 50 °C στην Τουρκία, πυρκαγιές, ξηρασίες…Οι συνέπειες της καταστροφής των πλανητικών ισορροπιών γίνονται όλο και πιο θεαματικές… Όλα αυτά αποτελούν ένα και το αυτό σύστημα: αυτό που μετατρέπει την ανθρώπινη δυστυχία σε χρηματιστηριακή ευκαιρία, τις καταστροφές σε αγορές και την επείγουσα ανάγκη σε οργανωμένη αναβλητικότητα. Το σπίτι καίγεται. Και οι ιδιοκτήτες του εισπράττουν μερίσματα.

Ashley Smith

Έχουμε μπει σε μια νέα εποχή του παγκόσμιου καπιταλισμού. Χαρακτηρίζεται από κρίση, αυτοκρατορικές αντιπαλότητες, αυταρχικό εθνικισμό και περιστασιακή, εκρηκτική αντίσταση από τα κάτω. Το σύντομο έτος κακοδιαχείρισης της κυβέρνησης Τραμπ έχει οδηγήσει όλα αυτά σε κρίσιμο σημείο, ιδιαίτερα με τον πόλεμο της εναντίον του Ιράν. Αυτός ο πόλεμος έθεσε οριστικό τέλος στην αυτοκρατορική τάξη της Ουάσιγκτον για την παγκοσμιοποίηση του ελεύθερου εμπορίου, την οποία είχε οικοδομήσει εντός του μπλοκ της μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και επέκτεινε παγκοσμίως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Τώρα οι ΗΠΑ είναι ένα αρπακτικό ιμπεριαλιστικό κράτος που επιδιώκει τα δικά του συμφέροντα εις βάρος των κατ’ όνομα συμμάχων τους, των αντιπάλων, των περιφερειακών δυνάμεων και των υποτελών εθνών.

Fabio Bosco

Παρά τη συμμετοχή στις εκλογές, οι προσδοκίες των Παλαιστινίων όσον αφορά τα δημοτικά συμβούλια και την Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή είναι χαμηλές. Από τη μία πλευρά, η βία της γενοκτονίας στη Γάζα και της εθνοκάθαρσης στη Δυτική Όχθη αποκλείει κάθε αίσθηση κανονικότητας. Από την άλλη πλευρά, η εμπειρία με της συνεργασίας της Παλαιστινιακής Αρχής με το Ισραήλ, της οποίας ο πρόεδρος εκλέχθηκε το 2005 και το νομοθετικό σώμα το 2006, είναι πολύ αρνητική. Οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι ψήφισαν για πρακτικούς λόγους, καθώς αυτά τα συμβούλια είναι υπεύθυνα για βασικές υπηρεσίες όπως η αποκομιδή απορριμμάτων και η ύδρευση. Όλοι όμως γνωρίζουν ότι αυτές οι εκλογές δεν αποτελούν μέρος ενός εθνικοαπελευθερωτικού εγχειρήματος.

Donny Gluckstein

Ο πόλεμος μεταξύ της Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης αποτέλεσε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο θέατρο επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Βέρμαχτ του Χίτλερ είχε αναπτύξει εκεί 674 μεραρχίες, σε σύγκριση με τις 56 έως 75 που αντιμετώπισαν τις αποβάσεις της D-Day στη Δυτική Ευρώπη. Ωστόσο, η θέση της Σοβιετικής Ένωσης στην ιστορία ενός πολέμου που ξεκίνησε επίσημα όταν η Γερμανία επιτέθηκε στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939 είναι αμφιλεγόμενη. Μόλις μια εβδομάδα πριν, ο Στάλιν και ο Χίτλερ είχαν υπογράψει από κοινού μια συμφωνία για τον διαμελισμό της Πολωνίας. Πράγματι, η Σοβιετική Ένωση πολέμησε τη Γερμανία μόνο το 1941, αφού δέχτηκε η ίδια επίθεση. Λόγω αυτής της καθυστερημένης εισόδου, οι Ρώσοι μιλάνε για τον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο» και όχι για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Σοβιετική Ένωση φαίνεται τόσο διαφορετική, πολιτικά και κοινωνικά, από όλους τους άλλους πρωταγωνιστές, που είναι λογικό να αναρωτηθούμε αν ταιριάζει στο πρότυπο του πολέμου από τα πάνω και από τα κάτω που παρατηρείται αλλού.

Fabrice Riceputi

Την 1η Μαΐου 1945, το PPA (Parti du peuple algérien / Κόμμα του Αλγερινού Λαού) και το AML οργάνωσαν ξεχωριστές πορείες σε όλη την Αλγερία, διαφορετικές από τις πορείες του PCF (Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα) και της CGT (Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας), με τα συνθήματα «Λευτεριά στον Μεσαλί» και «Ανεξάρτητη Αλγερία». Η αλγερινή σημαία, η οποία ήταν αυστηρά απαγορευμένη, υψώθηκε για πρώτη φορά. Στο Αλγέρι και στο Οράν, η αστυνομία άνοιξε πυρ και σκότωσε διαδηλωτές. Πολλοί ακτιβιστές του AML και του PPA συνελήφθησαν. Οι εορτασμοί της 8ης Μαΐου αποτέλεσαν την επόμενη ευκαιρία γι’ αυτούς που ζητούσαν εθνική ανεξαρτησία να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί. Πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις αλγερινές πόλεις χωρίς σοβαρά επεισόδια βίας, εκτός από την περιοχή της Βόρειας Κωνσταντίνης.