Ilya Budraitskis

Την Παρασκευή –εκτός αν είχε ήδη συμβεί την προηγούμενη ημέρα– ο αντιφρονούντας πολιτικός Αλεξέι Ναβάλνι δολοφονήθηκε σε μια φυλακή για κρατούμενους υψηλού κινδύνου στον μακρινό βορρά της Ρωσίας. Τα πραγματικά αίτια του θανάτου του εξακολουθούν να αποκρύπτονται, ενώ δεν είναι καν γνωστό πού βρίσκεται η σορός του, αν και οι γονείς και η σύζυγός του προσπαθούν ανεπιτυχώς να την πάρουν πίσω από τις αρχές. Ο Ναβάλνι μπορεί να πέθανε από χτύπημα, από δηλητήριο ή από τα συστηματικά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια των τριών χρόνων που βρισκόταν στη φυλακή. Δεν μας το έχουν πει.

 Μετά από δύο χρόνια πολέμου, η κατάσταση είναι ταυτόχρονα και ίδια και διαφορετική. Ο πόλεμος συνεχίζεται, αλλά υπάρχουν αλλαγές λόγω του πλαισίου - τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού. Όλες αυτές οι αλλαγές ήταν εξ αρχής προβλέψιμες σε ένα πολύ πιθανό σενάριο παρατεταμένου πολέμου (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πολλοί, μεταξύ των οποίων και εγώ, δεν ήλπιζαν σε πιο θετικά αλλά λιγότερο πιθανά σενάρια). Έχουμε γίνει μάρτυρες των διαφόρων εντάσεων που συσσωρεύονται στην ουκρανική κοινωνία - οι περισσότερες από αυτές προκαλούνται από τις προβλέψιμες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που επέβαλε η κυβέρνηση με το πρόσχημα του πολέμου.

Joel Geier

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να κατανοήσουμε το περιεχόμενο της υποτιμημένης κληρονομιάς του Ζινόβιεφ. Θα υποστηρίξω ότι ο ζινοβιεφισμός ήταν ένα πολιτικό ρεύμα διακριτό τόσο από τον λενινισμό όσο και από τον σταλινισμό, παρά τις προσπάθειες να συγχωνευθούν αυτά τα τρία πολύ ανόμοια πολιτικά ρεύματα… Αυτή η μελέτη του ζινοβιεφισμού ως μέρος του εκφυλισμού –του μεσοδιαστήματος μεταξύ λενινισμού και σταλινισμού, αλλά όχι ακόμα της αντεπανάστασης– θα μας επιτρέψει να κατανοήσουμε καλύτερα τις παρεκκλίσεις που εισήγαγε στο κίνημα και να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο να διαστρεβλώσουν τη μελλοντική επαναστατική θεωρία και πρακτική.

Jerome Small

Το να διώξεις έναν ολόκληρο λαό από τη γη του –για να τη μετατρέψεις σε κάτι παρόμοιο με τον σιωνιστικό μύθο για την Παλαιστίνη, που υποτίθεται ότι είναι «μια γη χωρίς λαό για ένα λαό χωρίς γη»– απαιτεί πολλά πράγματα. Το πιο προφανές, απαιτεί τη δολοφονία και την τρομοκράτηση των Παλαιστινίων σε κολοσσιαία κλίμακα… Ένα μεγάλο έγκλημα βρίσκεται σε εξέλιξη. Το Ισραήλ συνεχίζει το σχέδιό του να καταστρέψει έναν ολόκληρο λαό – το παρόν και το παρελθόν του, καθώς και το μέλλον του.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2024 συμπληρώνονται δύο χρόνια από την εισβολή πλήρους κλίμακας της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αυτή η εντελώς αδικαιολόγητη εισβολή έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 20.000 Ουκρανούς πολίτες και σε πάνω από 100.000 στρατιώτες. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να φύγουν στο εξωτερικό, εκατομμύρια άλλοι εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό της Ουκρανίας. Ο επιτιθέμενος συνεχίζει να καταστρέφει ολόκληρες πόλεις και πολιτικές υποδομές (δίκτυα ηλεκτρισμού και θέρμανσης, σχολεία, νοσοκομεία, σιδηροδρόμους, λιμάνια, κ.λπ.). Ο ρωσικός στρατός έχει προβεί σε μαζικές δολοφονίες Ουκρανών (στρατιωτών και αμάχων). Η σεξουαλική βία αποτελεί μέρος της στρατηγικής του επιτιθέμενου…

Mark Hoskisson

Το καθήκον του επαναστατικού μπολσεβικισμού το 1921 ήταν επομένως να διατηρήσει την κομματική δημοκρατία ως εφαλτήριο για την αναβίωση της πραγματικής σοβιετικής δημοκρατίας. Αντί να ακολουθήσει αυτό το δρόμο, ο Λένιν, με την υποστήριξη του Τρότσκι, προχώρησε στον περιορισμό της κομματικής δημοκρατίας στο Δέκατο Συνέδριο του κόμματος το 1921, ταυτίζοντας συγκεκριμένα τις φράξιες με αντεπαναστατικούς κινδύνους και απαγορεύοντας έτσι τις φράξιες μέσα στο κόμμα.

Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα

Российское социалистическое движение

Ο Αλεξέι Ναβάλνι δολοφονήθηκε στη φυλακή. Η ομοσπονδιακή σωφρονιστική υπηρεσία ανέφερε τον θάνατο του πολιτικού, αλλά είναι προφανές ότι δεν πέθανε μόνος του, αλλά δολοφονήθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Οι έρευνες και οι εκστρατείες του Ναβάλνι κατά της διαφθοράς βοήθησαν στην πολιτικοποίηση εκατομμυρίων Ρώσων και στην έμπνευση χιλιάδων ακτιβιστών, πολλοί από τους οποίους δεν συμμερίζονταν τις πολιτικές του απόψεις, αλλά πίστευαν στη δυνατότητα αλλαγής στη Ρωσία. Ο ίδιος και η οργάνωσή του, το Ίδρυμα κατά της Διαφθοράς, μπόρεσαν να οργανώσουν μαζικές συγκεντρώσεις κατά του Πούτιν μέχρι το 2021.

Isa Álvarez Vispo

Ζούμε σε μέρες που ο θυμός στον αγροτικό κόσμο γεμίζει πρωτοσέλιδα και οθόνες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και η Κοινή Αγροτική Πολιτική της (η περίφημη ΚΑΠ) αναγνωρίζονται μαζί με το υψηλό κόστος και τις χαμηλές αμοιβές που αντιμετωπίζει η γεωργία και τη συνθήκη Mercosur ως οι κύριες αιτίες της οργής. Αλλά αν εξετάσουμε προσεκτικά αυτές τις κινητοποιήσεις και τα ζητήματα από τα οποία προκύπτουν, θα δούμε ότι έχουν βαθύτερες ρίζες

Paul Le Blanc

Θα ακολουθήσει μια σκιαγράφηση του ιστορικού πλαισίου μέσα από το οποίο οργανώθηκε η συνδιάσκεψη του 1912 και, στη συνέχεια, μια εξέταση των απόψεων του ίδιου του Λένιν που αναπτύχθηκαν πριν από τη συνδιάσκεψη του 1912 και αντανακλώνται σε όσα πραγματικά συνέβησαν στη συνδιάσκεψη αυτή. Θα κλείσουμε με την επισκόπηση των εκτιμήσεων διαφόρων επαναστατών αγωνιστών που έζησαν εκείνη την περίοδο σχετικά με το νόημα των εξελίξεων του 1912.

του Γιώργου Μητραλιά

Η υπό εξέλιξη κινητοποίηση των αγροτών είναι σίγουρα ιστορική καθώς γίνεται ταυτόχρονα σε όλη την Ευρώπη (!) και παίρνει, σε αρκετές περιπτώσεις, τη μορφή και τις διαστάσεις μιας αληθινής εξέγερσης! Όμως, αυτή η τόσο μαζική, γενικευμένη και παρατεταμένη αγροτική κινητοποίηση δεν αναδεικνύει μόνο τη δυστυχία της μεγάλης πλειοψηφίας των Ευρωπαίων αγροτών, που έχουν να αντιμετωπίσουν όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες για να ζήσουν από τη δουλειά τους. Αναδεικνύει επίσης τις όλο και μεγαλύτερες ταξικές διαφοροποιήσεις και, συχνά έντονες, ταξικές αντιθέσεις στο εσωτερικό αυτού, που αρκετοί στη χώρα μας, επιμένουν να αποκαλούν -γενικά και αφηρημένα- “αγροτιά”.