Για εμάς ήταν σημαντικό να δείξουμε ότι μεταξύ των αριστερών υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα που θεωρεί τον πόλεμο άδικο εκ μέρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, δεν αποδέχεται τις προσαρτήσεις και θεωρεί αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα των Ουκρανών στην άμυνα... Στους συντρόφους του εξωτερικού στείλαμε το μήνυμα ότι στη Ρωσία υπάρχουν αριστεροί που συνειδητοποιούν ότι η ήττα είναι η καλύτερη δυνατή έκβαση· ώστε οι δυτικοί αριστεροί να μην νομίζουν ότι στη Ρωσική Ομοσπονδία όλα είναι ήρεμα και καλά· να μην νομίζουν ότι στη ρωσική αριστερά επικρατεί ομόφωνη υποστήριξη ή, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει αντίσταση στη λεγόμενη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση». Και, φυσικά, αυτό είναι σημαντικό για να εξηγήσουμε την κατάσταση στους δυτικούς εργαζόμενους. [Αναδημοσίευση από Ουκρανία – Αλληλεγγύη]

Το Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (3-6 Ιουνίου) εγκαινιάστηκε, την Τετάρτη, με την επίθεση ουκρανικών drones ενάντια σε έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς μεταφόρτωσης υγρών καυσίμων της Βαλτικής (Astra). Η σχετική παρακώλυση των αεροπορικών αφίξεων δεν ήταν το καλύτερο, ιδιαίτερα καθώς “φέτος συμμετέχουν κυρίως δεξιοί και ακροδεξιοί, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ, και οι κόρες του Πούτιν”, αλλά και καθώς, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, παρίσταται και εκπρόσωπος του Τραμπ (Rodney Mims Cook Jr) σε “έναν πολιτιστικό διάλογο επικεντρωμένο σε ανθρωπιστικές δράσεις

Alexey Sakhnin

«Είμαι σίγουρος ότι δεν είμαι ο πρώτος που σου το λέει αυτό. Αλλά σίγουρα κάτι συμβαίνει στη Ρωσία. Το νιώθεις στον αέρα. Περπατάς στο δρόμο, μπαίνεις στο μετρό, κάθεσαι σε ένα καφέ, και παντού ο κόσμος μιλάει για το ίδιο πράγμα.» Αυτό το μήνυμα μου το έστειλε χθες ένας σύντροφος που ζει ακόμα στη Ρωσία. Τέτοιες διαθέσεις είναι δύσκολο να μετρηθούν μέσω δημοσκοπήσεων. Αλλά συχνά αποκαλύπτουν τις απαρχές της αλλαγής με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι μπορούν οι επαγγελματίες δημοσκόποι.

После / Posle

Στις αρχές Μαΐου, το καθεστώς του Πούτιν φαινόταν να αντιμετωπίζει μια «τέλεια καταιγίδα»: αδιέξοδο στο πεδίο της μάχης, οικονομική στασιμότητα και μια εμφανώς ανεπαρκή αντίδραση του κράτους σε κρίσεις που κυμαίνονταν από τις πλημμύρες στο Νταγκεστάν έως την επιδημία αφθώδους πυρετού στη Σιβηρία. Ταυτόχρονα, το Κρεμλίνο ενέτεινε τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου κινητής τηλεφωνίας και επέκτεινε τις προσπάθειες των υπηρεσιών ασφαλείας για την ενίσχυση του ελέγχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ilya Boudraitskis

Μπορούμε ωστόσο να υποστηρίξουμε ήδη από τώρα ότι το πουτινικό καθεστώς γνώρισε, σε διάστημα πάνω από είκοσι ετών, μια σταδιακή εξέλιξη: από τον αποπολιτικοποιημένο νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό σε μια βίαιη δικτατορία. Πρόκειται για μια εξέλιξη που μοιάζει γελοιογραφική, αλλά απορρέει ακριβώς από την «κανονικότητα» μιας καπιταλιστικής κοινωνίας όταν αυτή αντιμετωπίζει οικονομική κρίση, μαζικές κοινωνικές ανισότητες και μια τάξη πραγμάτων που δεν μπορεί να κρατηθεί παρά με εσωτερική καταστολή και εξωτερικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό είναι το «κανονικό» και το οικείο στο καθεστώς του Πούτιν: η παθητικότητα και η ατομικοποίηση της κοινωνίας, ο αντιδραστικός αντι-οικουμενισμός της ρητορικής του, και όλο αυτό πολλαπλασιασμένο από την κυνική λογική των ελίτ. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό «Τέσσερα»]

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η άρχουσα ελίτ του είναι εμμονικοί με τη Δύση, «η οποία θεωρείται ταυτόχρονα ως ο κύριος αντίπαλος και ο μόνος δυνητικός εταίρος», γράφει ο Ilya Budraitskis, Ρώσος ιστορικός που εργάστηκε στο παρελθόν στη Σχολή Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών της Μόσχας ... Σε αυτό το άρθρο γνώμης για το Mediapart, υποστηρίζει ότι αυτή η εμμονή «έχει τις ρίζες της στην αντιδραστική κληρονομιά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας» και ότι το Κρεμλίνο «είναι διατεθειμένο να θυσιάσει χωρίς δισταγμό ακόμη και τους στενότερους συμμάχους του, αν χρειαστεί, αντιμετωπίζοντάς τους ως διαπραγματευτικά χαρτιά» στις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Lesya Bidochko

Oleksandr Syedin

Η σύγχρονη Ρωσία στερείται τόσο του ηθικά θεμελιωμένου επιχειρήματος για την ανωτερότητα ενός σοσιαλιστικού συστήματος, όπως συνέβαινε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όσο και ενός πλήρως ανεπτυγμένου θρησκευτικού επιχειρήματος υπέρ της Ορθοδοξίας ή του διεθνούς πανσλαβιστικού κινήματος. Η Ρωσία λειτουργεί υπό το καθεστώς του καπιταλισμού, όπως και η Δύση, και η κοσμική εξουσία είναι τυπικά διαχωρισμένη από την εκκλησία, όπως και στα δυτικά κράτη. Συνολικά, η δυτική κουλτούρα κυριαρχεί, αν και σε κάπως τροποποιημένη μορφή. Για να γεμίσουν αυτό το ιδεολογικό κενό, οι Ρώσοι ιδεολόγοι επικαλούνται εκλεκτικά έννοιες όπως ο «ρωσικός κόσμος», η «σωστή παραδοσιακή Ευρώπη» ή, όπως περιγράφεται στην επίσημα υιοθετημένη έννοια της εξωτερικής πολιτικής του 2023,τοποθετούν τη Ρωσία ως «ξεχωριστό κράτος-πολιτισμό». Ωστόσο, όλες αυτές οι έννοιες στερούνται ουσιαστικού περιεχομένου. … Η ομοφοβία έχει καταλάβει κεντρική θέση στην ιδεολογική παρουσίαση της Ρωσίας, όχι λόγω της θετικής της σημασίας για το καθεστώς, αλλά ως ηθικό επιχείρημα για την υπαρξιακή αντιπαράθεση και κλιμάκωση με τη Δύση. Ελλείψει άλλων πειστικών επιχειρημάτων, η ομοφοβία αναδεικνύεται ως μοναδική επιλογή. Το ιδεολογικό στοιχείο της ομοφοβίας γίνεται σωσίβιο για τις ελίτ του Πούτιν εν μέσω ηθικής αναταραχής και μιας ευρύτερης κρίσης δημιουργίας νοήματος.

Ivan Astashin

Πολλοί φυλακισμένοι αναρχικοί λένε ότι η καλύτερη μορφή αλληλεγγύης είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα. Σήμερα, το κεντρικό ζήτημα στην περιοχή παραμένει ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ο ρωσικός στρατός βομβαρδίζει ουκρανικές πόλεις, σκοτώνοντας αμάχους σχεδόν καθημερινά. Ορισμένες πόλεις έχουν εξαφανιστεί από τον χάρτη. Στα κατεχόμενα εδάφη, οι ρωσικές αρχές προβαίνουν σε αυθαίρετες συλλήψεις, βασανίζουν πολίτες που είναι υπέρ της Ουκρανίας και πραγματοποιούν εξωδικαστικές εκτελέσεις. Ο πόλεμος ενισχύει επίσης την εξουσία της κυβερνώσας κλίκας του Πούτιν – και όσο ο στρατός διατηρεί την παρουσία του στην Ουκρανία, μια ουσιαστική κοινωνική αλλαγή στη Ρωσία είναι σχεδόν αδύνατη.

 Στις 22 Ιουλίου κατατέθηκε στη Δουμά ένα νομοσχέδιο που αλλάζει σημαντικά τη συνήθη διαδικασία στρατολόγησης. Αν παλαιότερα οι κλήσεις για στρατολόγηση εκδίδονταν δύο φορές το χρόνο - την άνοιξη και το φθινόπωρο, τώρα οι στρατολογικές υπηρεσίες θα έχουν τους στρατεύσιμους «υπό παρακολούθηση» όλο το χρόνο: από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου. Η κατάταξη στο στρατό εξακολουθεί να προγραμματίζεται για την άνοιξη και το φθινόπωρο, αλλά όλη η προπαρασκευαστική διαδικασία -επιτροπές, έλεγχοι και έκδοση κλήσεων κατάταξης- θα γίνει συνεχής.

Ilya Matveev

Υπάρχουν ακόμη επιλογές για όσους παραμένουν στη Ρωσία και έχουν την αίσθηση του πολιτικού καθήκοντος. Τέτοιες μορφές ακτιβισμού είναι, ωστόσο, είτε απολιτικές (για παράδειγμα, πρωτοβουλίες φιλικές προς το περιβάλλον, όπως η εθελοντική εργασία για τον καθαρισμό του πορθμού του Κερτς) είτε περιορίζονται σε κλειστούς χώρους και μικρές συγγενικές ομάδες. Αυτό είναι αντίθετο με το DNA του κινήματος του Ναβάλνι. Ήταν απροκάλυπτα πολιτικό, χωρίς ποτέ να φοβάται την άμεση αντιπαράθεση με το Κρεμλίνο. Ο Ναβάλνι και οι υποστηρικτές του ήταν ανοιχτοί ως προς τον απώτερο στόχο τους, τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος της Ρωσίας.