Προοπτικές για έναν λαϊκό πόλεμο στη Μιανμάρ
Έχουν προηγηθεί ειρηνικές διαμαρτυρίες, αιματηρές σφαγές, οικονομική κατάρρευση και μια θανατηφόρα πανδημία, αλλά έξι μήνες αφότου ο στρατός της Μιανμάρ κατέλαβε την εξουσία ανατρέποντας μια εκλεγμένη κυβέρνηση, μια πραγματικότητα έχει γίνει απολύτως σαφής: Παρ’ όλη την αγωνιώδη οργή και τις διπλωματικές χειραψίες, η «διεθνής κοινότητα» δεν έρχεται να βοηθήσει. Ο λαός της Μιανμάρ είναι μόνος του με τους στρατιωτικούς δεσμοφύλακές του και αντιμετωπίζει μια απλή επιλογή: να παραδοθεί ή να αντισταθεί. Όπως δείχνει μια εκστρατεία βομβιστικών επιθέσεων, στοχευμένων δολοφονιών και ένοπλων συγκρούσεων σε ολόκληρη τη χώρα που εξαπέλυσαν οι τοπικές «Δυνάμεις Λαϊκής Άμυνας», πολλοί από τους νέους της χώρας έχουν κάνει αυτή την επιλογή πριν από λίγο καιρό.
Η Μιανμάρ στα πρόθυρα Εμφυλίου Πολέμου: Αντίσταση και καταστολή.
Η σκιώδης Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Μιανμάρ (NUG) κήρυξε την Τρίτη πόλεμο στο καθεστώς της χώρας προκειμένου «να ανατρέψει τη στρατιωτική διακυβέρνηση»… Το καθεστώς της Μιανμάρ έχει αυξήσει τις συλλήψεις των απεργών δημοσίων υπαλλήλων, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται εκπαιδευτικοί, γιατροί και διοικητικοί υπάλληλοι, οι οποίοι συμμετείχαν στο Κίνημα Πολιτικής Ανυπακοής… Η χούντα της Μιανμάρ έχει εξαφανίσει με τη βία περίπου 5.000 ανθρώπους χωρίς να αφήσει ούτε τα μέλη της οικογένειάς τους να μάθουν πού βρίσκονται… Περίπου 2.000 στρατιώτες και αστυνομικοί έχουν προσχωρήσει στο Κίνημα Πολιτικής Ανυπακοής μετά το πραξικόπημα του στρατού της Μιανμάρ την 1η Φεβρουαρίου
Οι ΗΠΑ έχασαν στο Αφγανιστάν. Αλλά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός εξακολουθεί να υπάρχει
Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέστησαν σοβαρές απώλειες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, όπως ακριβώς και στο Βιετνάμ. Αλλά δεν πρέπει να εκλαμβάνουμε τις επανεκτιμήσεις της στρατιωτικής στρατηγικής των ΗΠΑ μετά από ολέθριες αποτυχίες ως απομάκρυνση των ΗΠΑ από τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες τους.
Πάντα στο πλευρό του Έλτον Ντεμπρέσι και των Αλβανών μεταλλωρύχων
Ο εκρηκτικός μηχανισμός που τοποθετήθηκε στο αυτοκίνητο του ανθρακωρύχου και κορυφαίου συνδικαλιστή Έλτον Ντεμπρέσι αργά το βράδυ, αποτελεί δυσοίωνο γεγονός για τη δημοκρατία και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στην Αλβανία.
Απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά αγωνιστή-συνδικαλιστή μεταλλωρύχου στην Αλβανία-Ταξική Κίνηση Θεσσαλονίκης
Ο Έλτον Ντεμπρέσι, ο συνδικαλιστής μεταλλωρύχος που έθεσε και ανεξάρτητη υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές της Αλβανίας για να αναδείξει τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις της εργατικής τάξης στη γειτονική χώρα, δέχτηκε δολοφονική επίθεση με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στο αυτοκίνητο του. Τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής 27/8 ο μηχανισμός εξερράγη διαλύοντας το αυτοκίνητο του, ευτυχώς σε μια στιγμή που ήταν παρκαρισμένο έξω από το σπίτι του σε χωριό της κεντρικής Αλβανίας. Η δημιουργία σωματείου στο μεγάλο ορυχείο χρωμίου στην Μπουλκίζα ήταν μια από τις σημαντικότερες στιγμές στον αγώνα που δίνει η εργατική τάξη στην Αλβανία
Η πολιτική της μειοψηφίας της σοσιαλδημοκρατίας
Στις 4 Αυγούστου 1914, η επίσημη γερμανική σοσιαλδημοκρατία, και μαζί της η Διεθνής, κατέρρευσαν παταγωδώς. Όλα όσα, κατά τη διάρκεια των προηγούμενων πενήντα ετών, είχαμε διακηρύξει στο λαό, όσα είχαμε διακηρύξει ως ιερές αρχές μας, όσα είχαμε διακηρύξει αμέτρητες φορές σε ομιλίες, σε φυλλάδια, σε εφημερίδες, σε προκηρύξεις – όλα αυτά αποδείχτηκαν με μιας κενές φράσεις... Σε άλλες χώρες, ο σοσιαλισμός έχει καταρρεύσει περισσότερο ή λιγότερο βαθιά και η περήφανη παλιά κραυγή, «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!» έχει μετατραπεί στα πεδία των μαχών στην εντολή: «Προλετάριοι όλων των χωρών, κόψτε ο ένας το λαιμό του άλλου!».
Μιχάλης Μπεζεντάκος: το άγνωστο τέλος ενός θρυλικού κομμουνιστή και οι διαδρομές της μνήμης του
Κώστας Παλούκης
Την 1η Αυγούστου 1931, 90 χρόνια ακριβώς πριν, ο Μιχάλης Μπεζεντάκος σκότωσε τον αστυφύλακα Γεώργιο Γυφτοδημόπουλο. Η Αστυνομία Πόλεων μόλις είχε διαλύσει την απόπειρα αντιπολεμικής συγκέντρωσης κομμουνιστών για την επέτειο της κήρυξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και είχε συλλάβει τον Κώστα Σαρίκα. Ο Γυφτοδημόπουλος ανέλαβε να τον μεταφέρει μόνος του από την περιοχή πίσω από καπνεργοστάσιο Παπαστράτος στην Δραπετσώνα στο αστυνομικό τμήμα Ταμπουρίων. Ο Μπεζεντάκος μαζί με τον Αβραάμ Δερβίσογλου και τον Μόσχο Δουλγέρη τους ακολούθησαν. [Αναδημοσίευση από Marginalia]
Αφγανιστάν: επιχειρήματα κατά του «καλού πολέμου»
Σε κάθε χώρα της Ευρώπης οι πλειοψηφίες στις δημοσκοπήσεις τάσσονται κατά της συμμετοχής στον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Ωστόσο, τα μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να τον παρουσιάζουν ως έναν καλό πόλεμο. Το Ιράκ, παραδέχονται τώρα, ήταν ένα έγκλημα ή μια αδικία ή ίσως απλώς ένα λάθος. Αλλά το Αφγανιστάν είναι ένας πόλεμος εναντίον τρομοκρατών, μας λένε, εναντίον φανατικών, τζιχαντιστών, σεξιστών, αγρίων, εναντίον ανθρώπων που δεν είναι «μοντέρνοι» και γι’ αυτό τους αξίζει να πεθάνουν.
Να θυμηθούμε την Επανάσταση του Σαούρ
Πριν από σαράντα χρόνια, στις 28 Απριλίου 1978, οι κομμουνιστές έκαναν επανάσταση στο Αφγανιστάν. Ο φίλος μου Ταχίρ Αλεμί ήταν ένας από αυτούς. Ήταν ένας καλός άνθρωπος, καλοσυνάτος και ευγενικός, και ήθελε να αλλάξει τον κόσμο.
Aφγανιστάν [Για τον Πρώτο Αγγλο-Αφγανικό Πόλεμο]
![Aφγανιστάν [Για τον Πρώτο Αγγλο-Αφγανικό Πόλεμο]](/media/k2/items/cache/33425c2e506003d2ba9e50d1e2fc3fc5_M.jpg)
Φρίντριχ Ενγκελς
Oι Aφγανοί είναι μια γενναία, σκληρή και ανεξάρτητη φυλή... Χωρίζονται σε φατρίες, επί των οποίων οι διάφοροι αρχηγοί ασκούν κάποιου είδους φεουδαρχική κυριαρχία. Tο άκαμπτο μίσος τους κατά της εξουσίας και η αγάπη τους για την ατομική ελευθερία, είναι το μόνο που τους εμποδίζει να γίνουν ένα ισχυρό έθνος... Λέγεται ότι είναι φιλελεύθεροι και γεναιόδωροι άνθρωποι, όταν δεν τους προκαλεί κανείς.
Αφγανιστάν: Το τέλος της κατοχής
Πολλές ανοησίες για το Αφγανιστάν γράφονται στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι περισσότερες από αυτές τις ανοησίες αποκρύπτουν μια σειρά από σημαντικές αλήθειες. Πρώτον, οι Ταλιμπάν νίκησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεύτερον, οι Ταλιμπάν νίκησαν επειδή έχουν μεγαλύτερη λαϊκή υποστήριξη. Τρίτον, αυτό δεν συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι Αφγανοί αγαπούν τους Ταλιμπάν. Είναι επειδή η αμερικανική κατοχή ήταν αφόρητα σκληρή και διεφθαρμένη. Τέταρτον, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει επίσης ηττηθεί πολιτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πλειοψηφία των Αμερικανών είναι πλέον υπέρ της απόσυρσης από το Αφγανιστάν και κατά οποιουδήποτε άλλου πολέμου στο εξωτερικό.
