Leopoldo Múnera Ruiz

Όταν ρώτησα έναν άλλον ακτιβιστή από τα σημεία αντίστασης ποια εναλλακτική λύση πρότειναν όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με την αδυναμία συνέχισης της απεργίας επ’ αόριστον, μου απάντησαν: «Κατά τη διάρκεια της οργάνωσης των λαϊκών συνελεύσεων αποκτήσαμε μια γνώση που δεν πρόκειται ποτέ να χάσουμε. Αυτή τη στιγμή, ούτε διαπραγματευόμαστε ούτε αναγνωρίζουμε κανέναν φορέα ως διαπραγματευόμενο για λογαριασμό μας, αλλά αν συμβεί κάτι καλό είμαστε πρόθυμοι να υποχωρήσουμε και να επιστρέψουμε μόνο αν παραβιάσουν τις συμφωνίες ή αν θελήσουν να επιμείνουν στην κανονικότητα που δεν αποδεχόμαστε πλέον». Θα γεννηθεί μια νέα πραγματικότητα ή θα βουλιάξουμε στην παλιά που είναι έτοιμη να μας παρασύρει όλους στην αυταρχική της άβυσσο;

Daniel Tanuro

Η «Ομάδας Εργασίας 1» της ΔΕΕΚΑ (Διεθνής επιτροπή ειδικών για την κλιματική αλλαγή -IPCC ή GIEC) παρουσίασε χτες την έκθεσή της για τη φυσική βάση του θέματος. Η συμβολή αυτή θα ενταχθεί στην 6η Έκθεση της ΔΕΕΚΑ για το κλίμα, που αναμένεται για τις αρχές του 2022. Τόσο η ίδια η έκθεση όσο και η «συμπύκνωσή» της έχουν γραφτεί με το συγκεκριμένο ύφος και λεξιλόγιο που οι επιστημονικές δημοσιεύσεις χρησιμοποιούν κάνοντας «αντικειμενικές» διαπιστώσεις. Όμως, ποτέ άλλοτε έκθεση ειδικών για την παγκόσμια υπερθέρμανση δεν έχει προκαλέσει τόση αγωνία από την ίδια την επιστημονική ανάλυση των γεγονότων με βάση τους απαράβατους νόμους της φυσικής. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό Τέσσερα]

Πέμπτη, 05 Αυγούστου 2021 00:13

Η Πορτογαλία στο σταυροδρόμι

Τόνυ Κλιφ

Εισαγωγή elaliberta.gr:Ο Οτέλο ντε Καρβάλιο, η σημαντικότερη ίσως φυσιογνωμία της Επανάστασης των Γαριφάλων στην Πορτογαλία το 1974, άφησε την τελευταία του πνοή στις 25 Ιουλίου, σε ηλικία 84 ετών. Ως φόρο τιμής σ’ αυτόν τον ασυμβίβαστο επαναστάτη, το όνομα του οποίου είναι ταυτισμένο με την επανάσταση στην οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο, το elaliberta.gr αναδημοσιεύει το παρακάτω κείμενο. Η Πορτογαλία στο σταυροδρόμι, του Τόνυ Κλιφ δεν είναι μόνο εξιστόρηση και ανάλυση των επαναστατικών γεγονότων του 1974/1975 στην Πορτογαλία, αλλά αποτελεί κατά κάποιο τρόπο και ένα ιστορικό ντοκουμέντο, πρώτα της ίδιας της πορτογαλικής επανάστασης

Giulio Calella

Στην εικοστή επέτειο της συνόδου κορυφής των G8 στη Γένοβα το 2001, κυκλοφόρησαν ανακατασκευές των όσων συνέβησαν, οι οποίες αποδομούν το γεγονός, αναδεικνύουν τα εκρηκτικά γεγονότα χωρίς να εξηγούν τις ρίζες τους και εξαφανίζουν την ιστορία ενός κινήματος που θα πρέπει αντίθετα να ανακαλυφθεί εκ νέου.

Ana C. Carvalhaes

Israel Dutra

Σε μια από τις περιοχές που συμβάλλουν περισσότερο στην παγκόσμια αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων από τον Covid-19, εν μέσω υγειονομικού χάους, ανεργίας, πείνας και κλιμακούμενων ανισοτήτων, εργαζόμενοι, φοιτητές και νέοι στην αστική περιφέρεια, αγρότες, κάτοικοι μικρών χωριών, μαύροι και ιθαγενείς έχουν ξεσηκωθεί για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, ενάντια στα θανατηφόρα σχέδια λιτότητας των δεξιών ή κεντροδεξιών κυβερνήσεων.

Pierre Rousset

Ο τρόπος οργάνωσης και οι μορφές πάλης των κινημάτων με τα οποία έχουμε σχέσεις τακτικού τύπου σε αυτή την περιοχή του κόσμου, ποικίλουν πολύ από χώρα σε χώρα. Ωστόσο, όλα είναι αντιμέτωπα με αυταρχικά καθεστώτα, ακόμα και με δικτατορίες, που έχουν σκληρύνει μάλιστα με την ευκαιρία της υγειονομικής κρίσης, καθώς και με νέες ευθύνες απέναντι σε πληθυσμούς των οποίων η κατάσταση έχει απότομα επιδεινωθεί εξαιτίας της επιδημίας, της ανικανότητας των αρχών, της διαφθοράς, της περιφρόνησης των ελίτ για τις λαϊκές τάξεις. Εξ αυτού, και χάρη και στη μακρόχρονη αντίσταση στη Βιρμανία, η αλληλεγγύη στο περιφερειακό επίπεδο γίνεται όλο και πιο σημαντική. Το ίδιο και η δική μας στήριξη. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό Τέσσερα]

Comunistas

Ένα δεκαπενθήμερο μετά τις διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου, οι Comunistas αποτίουν φόρο τιμής στους μάρτυρες της 26ης Ιουλίου και αναλύουν τις αμφιλεγόμενες διαδηλώσεις.

Η 26η Ιουλίου σηματοδοτεί την 68η επέτειο της επίθεσης στους στρατώνες της Μονκάδα και 15 ημέρες από τις διαδηλώσεις που συγκλόνισαν την Κούβα στις 11 του περασμένου Ιουλίου. Και τα δύο γεγονότα απέχουν πολύ από το να είναι παρόμοια ιστορικά γεγονότα, αλλά η αντεπανάσταση προσπαθεί να τα εκμεταλλευτεί. Σύμφωνα με τη δεξιά, οι διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου ήταν η πραγματική ημέρα της εθνικής εξέγερσης και όχι η επίθεση στους στρατώνες της Μονκάδα.

Danny Postel

Αυτό που είναι λιγότερο κατανοητό είναι ο αντεπαναστατικός ρόλος που διαδραματίζει το Ιράν στην πολιτική της περιοχής. Ο ρόλος αυτός είναι ελάχιστα κατανοητός και υποεξεταζόμενος, επειδή έρχεται σε αντίθεση με την κυρίαρχη αφήγηση, αυτή του Ιράν ως «επαναστατικού» κράτους στην εμπροσθοφυλακή ενός περιφερειακού «Άξονα Αντίστασης» απέναντι στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους συμμάχους του. Αυτή την άποψη συμμερίζεται όλο το ιδεολογικό φάσμα, από τους νεοσυντηρητικούς και τα γεράκια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι μεγάλα τμήματα της «αντιιμπεριαλιστικής» Αριστεράς και του αντιπολεμικού κινήματος.

Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα

Οι εκλογές της ρωσικής Κρατικής Δούμας στις 19 Σεπτεμβρίου θα είναι πολύ διαφορετικές από τις προηγούμενες. Από τη μία πλευρά, θα διεξαχθούν με φόντο τη ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου, τις ολέθριες συνέπειες της πανδημίας και την εξαιρετικά αντιδημοφιλή μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος που ψηφίστηκε πριν από τρία χρόνια. Από την άλλη πλευρά, οι εκλογές θα διεξαχθούν μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις, οι οποίες εδραίωσαν την ισόβια κυριαρχία του Βλαντιμίρ Πούτιν και μετατόπισαν σοβαρά το πολιτικό σύστημα της Ρωσίας προς την κατεύθυνση του ανοιχτού αυταρχισμού.

Frieda Afary

Ένα νέο κύμα μαζικών διαδηλώσεων για τη σοβαρή έλλειψη νερού στην κατά κύριο λόγο αραβική επαρχία Χουζεστάν ξεκίνησε στις 15 Ιουλίου. Στα συνθήματα των διαδηλωτών περιλαμβάνονται: «Κάτω η δικτατορία», «Κάτω ο Χαμενεΐ», «Δεν θέλουμε Ισλαμική Δημοκρατία», «Ο λαός θέλει να πέσει το καθεστώς». Οι κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας πυροβόλησαν και σκότωσαν τουλάχιστον 8 διαδηλωτές και τραυμάτισαν και συνέλαβαν πολλούς άλλους. Ωστόσο, διαδηλώσεις αλληλεγγύης ξεκίνησαν στο Αζαρμπαϊτζάν, το Κουρδιστάν, το Ισφαχάν, το Σιστάν και το Μπαλουχιστάν και την Τεχεράνη. Ιρανοί κινηματογραφιστές, δάσκαλοι και ομάδες συγγραφέων συνυπέγραψαν κοινή δήλωση για την υποστήριξη των διαδηλώσεων.

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2021 23:29

Η πύρρειος νίκη του Άσαντ

Leila Al Shami

Ο κόσμος είναι και πεινασμένος και θυμωμένος. Έχουν ξεσπάσει διαμαρτυρίες κατά της επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης, του απαγορευτικού κόστους των βασικών αγαθών και της διαφθοράς σε περιοχές που ελέγχονται από το καθεστώς, όπως η Σουέιντα, η Δαμασκός, ακόμη και η Λατάκια (στην καρδιά του καθεστώτος). Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και πιστοί του καθεστώτος έχουν εκφράσει παράπονα για τα οποία αρκετοί από αυτούς έχουν συλληφθεί βάσει του νόμου για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο του 2018, που θεσπίστηκε για την πάταξη τέτοιων διαφωνιών.

Σελίδα 3 από 255