ΕΜΕΡ-ΝΑΡ: Για την ειρήνη των λαών, όχι στον πόλεμο και τον εθνικισμό
…Με κοινή ανακοίνωση οι δύο οργανώσεις διατρανώνουν τη θέλησή τους να αγωνιστούν για την ειρήνη και αλληλεγγύη των λαών, ενάντια σε πόλεμο, εθνικισμό και περιβαλλοντική καταστροφή, ενάντια στην πολιτική των αστικών τάξεων και των κυβερνήσεων των δύο χωρών, αλλά και τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών κέντρων.Το ΝΑΡ και το ΕΜΕΡ διατρανώνουν την αντίθεσή τους συνολικά «στην οικοπεδοποίηση-καπιταλιστική λεηλασία των θαλασσών μέσω των ΑΟΖ», διεκδικώντας «καμία εξόρυξη στις διεθνείς θάλασσες από Τουρκία, Ελλάδα, πολυεθνικές εξόρυξης». Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί ακτίνα ελπίδας κόντρα στο κλίμα πολιτικής επιστράτευσης στην εθνική αστική γραμμή και τις εθνικιστικές κραυγές, μιλώντας από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων
Μετά την έκρηξη της Βηρυτού, ο καπιταλισμός των καταστροφών βάζει στο στόχαστρό του τον Λίβανο
Η έκρηξη που κατέστρεψε τη Βηρυτό ήταν ένα κατηγορητήριο κατά των κομμάτων που έχουν κυβερνήσει άθλια τον Λίβανο για δεκαετίες. Τώρα, ωστόσο, αυτά τα κόμματα χρησιμοποιούν την καταστροφή ως πρόσχημα για να εμβαθύνουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με τον Γάλλο ηγέτη Εμμανουέλ Μακρόν και το ΔΝΤ να τις ξεκινούν.
Η καταστροφική έκρηξη της Βηρυτού δεν έχει κλονίσει τον έλεγχο της άρχουσας τάξης στον Λίβανο
Gilbert Achcar
Η τεράστια έκρηξη που συγκλόνισε τον Λίβανο στις 4 Αυγούστου θα καταγραφεί ως σημαντική καμπή στην ιστορία της χώρας, όχι λιγότερο από την πολύ λιγότερο ισχυρή έκρηξη που σκότωσε τον πρώην πρωθυπουργό Ραφίκ Χαρίρι στις 14 Φεβρουαρίου 2005. Κρίνοντας από τα 15 χρόνια που χρειάστηκαν προτού ένα διορισμένο από τον ΟΗΕ δικαστήριο παραδεχτεί βασικά την ανικανότητά του για το παλαιότερο γεγονός, δεν μπορεί να υπάρξει καμία επίσημη βεβαιότητα σχετικά με τις συνθήκες της τρομερής έκρηξης στο λιμάνι της Βηρυτού στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, μπορούν να εξαχθούν μερικά συμπεράσματα σχετικά με αυτήν την εξαιρετικά τραυματική τραγωδία.
Η πορνεία, δικαίωμα του άνδρα;
Μετάφραση της Σόνιας Μητραλιά
Ποια πολιτική λοιπόν για την πορνεία; Ας ανοίξουμε την συζήτηση δημοσιεύοντας μια εξαιρετική συμβολή της Claudine Legardinier, συγγραφέα του παρακάτω κειμένου «Πορνεία» που περιλαμβάνεται στο διάσημο ιστορικό πλέον “Κριτικό Λεξικό του φεμινισμού "(2000) “ Dictionnaire critique du féminisme” edition PUF," Έχει γράψει πολλά βιβλία όπως “Les clients de la prostitution” “Οι πελάτες της πορνείας”. Είναι ανεξάρτητη δημοσιογράφος - Εκπρόσωπος του “Mouvement du Nid” στο Παγκόσμιο Συνέδριο για τις Γυναίκες στο Πεκίνο (1995) και πρόεδρος του “Mouvement du Nid” για πολλά χρόνια .
Η κρατική «επιτροπή ειδικών» πρέπει να σταματήσει να υποτάσσει την ιατρική επιστήμη σε σκοπιμότητες - Πάνος Παπανικολάου
Η επιτροπή ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΦΤΑΙΕΙ για όλα τα υπόλοιπα και πολύ σοβαρά που αποτελούν ξεκάθαρα υποταγή της ιατρικής επιστήμης σε σκοπιμότητες. Μάλιστα η δημόσια έκφραση ενός λόγου που παρουσιάζεται ως δήθεν «επιστημονικός ορθολογισμός» αλλά ΔΕΝ είναι και που αντικειμενικά δυσφημεί τον πραγματικό επιστημονικό ορθολογισμό προσφέρει κυριολεκτικά «στο πιάτο» τροφή «επιχειρημάτων» στις γνωστές επικίνδυνες ομάδες συνωμοσιολόγων οπαδών υπερφυσικών δοξασιών και αρνητών κάθε έννοιας επιστήμης. Επιμένω πως εκτός από την κυβέρνηση έχουν ευθύνες και οι ηγεσίες ΟΛΩΝ των κοινοβουλευτικών κομμάτων γιατί στην διάρκεια του αρχικού κύματος της επιδημίας ουδέποτε αμφισβήτησαν δημόσια και ξεκάθαρα την "αυθεντία" της επιτροπής ειδικών…
Όχι στην αστυνομική επιχείρηση του Πούτιν εναντίον του λαού της Λευκορωσίας!
Η αστυνομική επιχείρηση του Πούτιν για την καταστολή των διαδηλώσεων σε μια γειτονική χώρα θα μπορούσε εύκολα να γίνει πραγματικότητα. Πιστεύουμε ότι μια τέτοια επιχείρηση δεν θα είναι μόνο ένα επαίσχυντο γεγονός ιμπεριαλιστικής επέμβασης, αλλά θα αυξήσει επίσης την καταστολή ενάντια σε οποιαδήποτε πολιτική αντιπολίτευση μέσα στην ίδια τη Ρωσία.
Πώς μπορούν οι αγώνες αυτής της περιόδου στο Λίβανο και το Ιράν να ενοποιηθούν σε μια επαναστατική σοσιαλιστική κατεύθυνση;
Συμμαχία Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής
Δεν αρκεί να μιλάμε ενάντια στη διαφθορά των κυβερνήσεων του Λιβάνου και του Ιράν και να απαιτούμε αποτελεσματική διαχείριση. Δεν αρκεί να μιλάμε κατά των ιδιωτικοποιήσεων. Δεν αρκεί καν να καταγγέλλουμε αυτά τα κράτη ως εκμεταλλευτικά καπιταλιστικά και αυταρχικά. Είναι προφανές ότι ο στρατιωτικοποιημένος και θρησκευτικός φονταμενταλιστικός κρατικός καπιταλισμός του Ιράν, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο να αυξάνει τα βάσανα των ανθρώπων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Ιράκ, του Λιβάνου και της Υεμένης. Ο Λίβανος, παρά το γεγονός ότι θεωρείται «δημοκρατία», εδραιώνει πολύ γρήγορα την αυταρχική πτυχή του καθεστώτος του, μέσω της καταστολής από το κράτος και τις πολιτοφυλακές.
Ανακοίνωση της αριστερής συλλογικότητας Τά’αμιν αλ-Μασάρεφ στο Λίβανο: «Ήρθε η ώρα της οργής»
Σύντροφοι, είμαστε παγιδευμένοι.
Είμαστε παγιδευμένοι μεταξύ της βαρβαρότητας της συσσώρευσης του κεφαλαίου και της επακόλουθης νωχελικής απληστίας την οποία ενεργοποιεί. Καθώς οι ζωές μας χάνουν ώρα με την ώρα την αξία τους, έχουμε παγιδευτεί μεταξύ της στρατιωτικής μηχανής που χρησιμοποιείται για την υπεράσπιση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας με κάθε κόστος, και της άρχουσας τάξης που έχει δεσμευτεί να την υποστηρίζει.
Τα συνδικάτα βάσης στη Βρετανία παλεύουν για τα δικαιώματα των επισφαλώς εργαζόμενων
Το UVW – United Voices of the World (2014) όπως και το IWGB – Independent Workers’ Union of Great Britain (2013) είναι δυο από τα νέα ανεξάρτητα «ακτιβίστικα» και «αντιεραρχικά» σωματεία με αισθητή τη παρουσία γυναικών και μεταναστών εργατών. Το UVW έχει ισχυρές καταβολές από τον «αναρχοσυνδικαλισμό» και τα λαϊκά κινήματα της Λατινικής Αμερικής. Το 2018 αντικατέστησε τις θέσεις του γενικού γραμματέα και του πρόεδρου με μία συνέλευση στην οποία συμμετέχουν από κοινού οι επαγγελματίες οργανωτές/τριες και τα μέλη του συνδικάτου σε εθελοντική βάση.
Στη Λευκορωσία, η Αριστερά παλεύει να βάλει Κοινωνικές Διεκδικήσεις στην Καρδιά των Διαμαρτυριών
Volodymyr Artiukh
Μια συνέντευξη με την Ksenia Kunitskaya και τον Vitaly Shkurin
Λέγεται συχνά ότι η αστυνομική βαρβαρότητα στο Μινσκ δεν έχει το προηγούμενό της στην Ευρώπη, κάτι με το οποίο σίγουρα θα διαφωνούσαν οι διαδηλωτές στη Γαλλία. Ωστόσο, κάτι σίγουρα αλλάζει στη Λευκορωσία, αφού η πρωτοφανής λαϊκή υποστήριξη των υποψηφίων της αντιπολίτευσης αμφισβήτησε την εικοσιεξαετή εξουσία του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο. Όταν οι αρχές ισχυρίστηκαν ότι είχε πάρει το 80% των ψήφων στις εκλογές της 9ης Αυγούστου –και τα πλήθη βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν– το κράτος εξαπέλυσε την αστυνομική τρομοκρατία εναντίον τους.
ΟΚΔΕ-Σπάρτακος: Διεθνιστικό αντιπολεμικό κίνημα ενάντια στους εθνικούς μύθους
Η τρέχουσα ελληνοτουρκική κρίση στη Μεσόγειο δεν είναι αποτέλεσμα μια υποτιθέμενης μονομερούς επιθετικότητας και προκλητικότητας της Τουρκίας. Δεν είναι ούτε, γενικώς και αορίστως, το αποτέλεσμα της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών…Συγκεκριμένη αφορμή υπήρξε η συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με τον δικτάτορα της Αιγύπτου στο πλαίσιο μιας πολιτικής της ελληνικής αστικής τάξης που έχει ως στόχο τον αποκλεισμό της τουρκικής αστικής τάξης από την πρόσβαση στις - αμφιλεγόμενες ακόμα - πλουτοπαραγωγικές πηγές την ΝΑ Μεσογείου….Πρέπει να αποκαλυφθεί η επικίνδυνη επιθετικότητα του ελληνικού κράτους, που εκθέτει την εργατική τάξη και το λαό στον κίνδυνο ενός καταστροφικού πολέμου για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

